Θέμα «γουρούνες»: Αυτός είναι ο «κυνηγός» τους!

Ιωάννης Μαστοράκης: Μεγαλείο παρανοϊκού λόγου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/3/2018

Στις 14 Μαρτίου στην Αίθουσα Γερουσίας του Μεγάρου της Βουλής, συνεδρίασε η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου συνεχίζοντας την εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών «Ρυθμίσεις θεμάτων μεταφορών και άλλες διατάξεις».   

Μεταξύ άλλων στη συνεδρίαση παρέστησαν ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, κ. Χρήστος Σπίρτζης, ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, κ. Νικόλαος Μαυραγάνης, και πλήθος εξωκοινοβουλευτικών προσώπων, όπως ο κος Σωτήριος Χατζίκος, Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων και Δικύκλων (ΣΕΑΑ) και η Ευθυμία Ντίβη, γραμματέας του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων και Δικύκλων (ΣΕΑΑ).

Μένοντας στα πρόσωπα που τοποθετήθηκαν για την θεματολογία που καλύπτουμε, αν και πιστέψτε μας, τα πρακτικά της βουλής κρύβουν τεράστια ανέκδοτα στο σημείο που ο κ.Σπίρτζης προσπαθεί να καταλάβει πως δουλεύει η TAXIBEAT και το ηλεκτρονικό εμπόριο σε μία συνομιλία που προσωπικά μου θύμισε την στιγμή που εξηγούσα στην γιαγιά μου, την λειτουργία της πιστωτικής κάρτας…

Θυμηθείτε: Αποκλειστική συνέντευξη Μαυραγάνη

Μέσα σε 31.000 λέξεις λοιπόν και σε πολλά πρόσωπα κοινοβουλευτικά και εξωκοινωβουλευτικά, να σημειώσουμε στους παραπάνω που υποστήριξαν τα συμφέροντα των δικύκλων, το όνομα του κ. Κωνσταντίνου Φάρκωνα, Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Τουριστικών Οχημάτων που έθεσε τα αυτονόητα στον κ. Σπίρτζη και να σταθούμε –επιτέλους- στον άνθρωπο που τα ξεκίνησε όλα αυτά!

Μάλιστα, ο άνθρωπος για τον οποίο ακούμε τόσο καιρό, κατά τις δικές μας επαφές με το υπουργείο, όπως διαβάζετε στο τεύχος που κυκλοφορεί κι αναλυτικά βλέπετε κι εδώ, ο Δήμαρχος από την Κρήτη που φωνάζει πως αν απαγορέψει τις «γουρούνες» θα είναι για πάντα Δήμαρχος(!), μας επέτρεψε μέσα από την ομιλία του να του απευθύνουμε επιτέλους τον λόγο δημόσια:

ο κ. Ιωάννης Μαστοράκης Δήμαρχος Χερσονήσου, ο άνθρωπος που θέλει να απαγορευτεί τελείως μία ολόκληρη κατηγορία οχημάτων...

Κ. Μαστοράκη, σύμφωνα με το λεξικό του Καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη πέρα από την γνωστή ερμηνεία της λέξης «ηλίθιος» υπάρχει κι άλλη: Αυτός που χαρακτηρίζεται από λογική ανεπάρκεια ή ασυνέχεια. Πρόκειται σίγουρα για μία απολύτως ταιριαστή ερμηνεία, στον λόγο που εκπονήσατε ενάντια στα… «τριτρόχων και τετρατρόχων» οχήματα. Έπειτα από την παραβολή στοιχείων για την τεράστια τουριστική επισκεψημότητα του Δήμου Χερσονήσου Κρήτης, ακολούθησαν έξι αιτιολογικές προτάσεις για την ψυχική υγεία, την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων, αναφορά στον αστικό κώδικα για τα πεζοδρόμια και τις πλατείες, όλα τους κομμάτι της αιτιολογίας μίας παλαιότερης κανονιστικής απόφασης του Δήμου Χερσονήσου, για τα δίκυκλα κάτω των 50 κυβικών, και μετά έρχεται το χάος:

Μιλώντας για έλλειψη αστυνόμευσης, για ένα πρόβλημα που αφορά τον οδηγό δηλαδή και την Τροχαία που δεν τον σταματά, ακολουθεί η πρόταση: «Από την στιγμή που ένα όχημα κρίνεται επικίνδυνο, για να κυκλοφορεί στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους και θα πρέπει να τους διασχίζει μόνο κάθετα, θεωρούμε, ότι δεν υπάρχει λόγος αυτό το όχημα να μισθώνεται»!

Πώς δηλαδή και από ποιον κρίνεται ένα όχημα επικίνδυνο με βάση την χρήση που του επιφυλάσσει η μειοψηφία και η οποία υπάρχει γιατί δεν γίνεται καμία αστυνόμευση; Ο μόνος σε όλο τον κόσμο που το κάνει αυτό, είναι ο Υπουργός κ. Σπίρτζης που πρώτα επικαλέστηκε τα στοιχεία της Τροχαίας, και μετά είπε πως τα στοιχεία αυτά είναι ελλιπή και δεν πρέπει να τους δίνουμε σημασία, και πλέον βασίζεται στα στοιχεία της Γερμανίας και των ΗΠΑ. Ας ξεχάσουμε, όπως τόνισε και ο κ. Φάρκωνας τα στοιχεία των ΗΠΑ, γιατί αφορούν οχήματα τελείως διαφορετικά, τι γίνεται όμως στην Γερμανία για να την επικαλεστεί ο Υπουργός; Μπορεί μία χώρα με 150.000 Quad (πρέπει επίσης να πούμε στον Υπουργό πως ο όρος «γουρούνα» είναι πιο παλιός και από το ΠΑΣΟΚ που εκπροσωπούσε) και 448 ατυχήματα την τριετία 2009-2012 να θεωρηθεί παράδειγμα για την δική μας; Αν ο Υπουργός παρατηρήσει την αύξηση των τροχαίων με QUAD στην Γερμανία, παράλληλα με την αύξηση του στόλου των οχημάτων, θα δει πως τα ατυχήματα στην Γερμανία πρακτικά μειώνονται σε ποσοστό ΔΕΝ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ, αυτή την θεώρηση μπορείς να την σχηματίσεις μονάχα αν κοιτάξεις ένα νούμερο και τίποτα περισσότερο.

ο κος Σωτήριος Χατζίκος, Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων και Δικύκλων (ΣΕΑΑ) απάντησε απευθείας στον Υπουργό, προσπαθώντας να εξηγήσει το αυτονόητο για μία ακόμα φορά, σε ότι αφορά τα διπλώματα οδήγησης των Quad: "Δεν είναι θέμα ερμηνείας. Δεν ξέρω γιατί τίθεται ερώτημα. Είναι σαφές". 

Αν λοιπόν ο Υπουργός θεωρεί πως εδώ στην Ελλάδα δεν κάνουμε σωστές μετρήσεις και δεν έχουμε σωστή αντίληψη, αυτός είναι άλλος ένας λόγος να χρησιμοποιήσει το παράδειγμα των χωρών που ο ίδιος επικαλείται (μα είναι αληθινά παρανοϊκό, δεν είναι;) και να μην σκαλίζει άδειες για οχήματα που βάζουμε στοίχημα πως δεν έχει δει από κοντά. Αλλιώς δεν θα έκανε ερώτηση προς τον κ. Χατζίκο, για το αν είναι ικανός να τα οδηγήσει με δίπλωμα αυτοκινήτου! Προσπάθησε σε δεύτερο χρόνο ο κ. Χατζίκος να εξηγήσει τα αυτονόητα, αλλά θεωρούμε πως αυτός είναι μάταιος κόπος. Διότι άνθρωποι με κομματικό συμφέρον, όπως ο κ. Μαστοράκης, προσπαθούν να φέρουν την καθολική απαγόρευση αντί απλά να βοηθήσουν να βρεθούν οι πόροι, ώστε να αυξηθεί η αστυνόμευση στην περιοχή τους, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ.

όπως άλλωστε του τόνισε ο Προέδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Τουριστικών Οχημάτων, κ. Κωνσταντίνος Φάρκωνας 

"Κύριε δήμαρχε, δεν είμαστε πλέον στο μεσαίωνα και έχουμε φύγει από αυτή την εποχή. Τα οχήματα δεν κινούνται μόνα τους, δεν καταλαμβάνουν πεζοδρόμια μόνα τους, δεν μολύνουν μόνα τους, αλλά έχουν οδηγούς. Οι οδηγοί, βεβαίως, χρειάζονται αστυνόμευση. Βεβαίως, συμφωνώ.

Θέλετε να ψηφίσετε νόμους, οι οποίοι θα είναι πιο αυστηροί; Πολύ ευχαρίστως. Δεν φταίει το όχημα για όλες τις παρατυπίες που μπορεί να λαμβάνουν χώρα στο δήμο σας."

Συνολικά η συνεδρίαση κράτησε 4 ώρες και 12 λεπτά, και είναι ένα μεγαλείο παράνοιας τα όσα ακούγονται κατά διαστήματα, από την αδυναμία ανθρώπων με τεράστια την ευθύνη της εξουσίας, να κατανοήσουν πώς –για παράδειγμα- δουλεύουν οι πιστωτικές κάρτες, μέχρι φυσικά τις «γουρούνες» και το πρόβλημα αστυνόμευσης σε έναν δήμο, με την καθολική απαγόρευση σε όλη την χώρα, πατώντας νόμους που βρίσκονται σε ισχύ. Εστιάζοντας ωστόσο στον άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, να στηρίξει την πολιτική καριέρα του Υπουργού κ. Σπίρτζη, τον Δήμαρχο κ. Μαστοράκη, παραθέτουμε όσα –επί λέξει- ανέφερε στην συνεδρίαση και θα επανέλθουμε με τον υπέροχο και μοναδικό, Υπουργό, κ. Σπίρτζη…

Και κάτι τελευταίο: Πέρα από τα όσα "όμορφα" ακούσαμε να λέει ο Υπουργός και ο Δήμαρχος, ας πάμε στο σημαντικότερο. Οι καθολικές απαγορεύσεις που συζητά αυτές τις ημέρες ο Υπουργός και που ο Υφυπουργός είναι απόλυτα αντίθετος, φέρνοντας ρήξη μέσα στο Υπουργείο, δεν μπορούν να σταθούν απέναντι στο Νομικό Συμβούλιο από το οποίο και αναγκαστικά θα περάσουν, αν βέβαια παραμείνουν ως έχουν..

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ (Δήμαρχος Χερσονήσου):

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι βουλευτές, σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Είμαι ο Ιωάννης Μαστοράκης, δήμαρχος Χερσονήσου Κρήτης.

Να πω δύο λόγια, για τον δήμο μας. Είναι ο πλέον τουριστικός δήμος στην Κρήτη και ένας από τους μεγαλύτερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, με πάνω από 85.000 κλίνες καταγεγραμμένες, 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες κάθε χρόνο και περίπου 8.500.000 διανυκτερεύσεις. Για να αντιληφθείτε με ποιον δήμο έχετε να κάνετε και με τι πρόβλημα στη ουσία ερχόμαστε.

 Και θα ευχαριστήσουμε και θα συγχαρούμε το Υπουργείο για την πρωτοβουλία του επιτέλους να βάλει περιορισμούς και όρους στη χρήση των τριτρόχων και τετρατρόχων οχημάτων με το άρθρο 31, του κώδικα που προτείνετε.

Θα αναγνώσω έξι αιτιολογικές προτάσεις, που είναι καταγεγραμμένες στην κανονιστική μας απόφαση, για να αντιληφθείτε γιατί μιλάμε.

Η προστασία του πολίτη και οι προσβολές του ιδιωτικού εννόμου αγαθού της ψυχικής υγείας και της σημαντικής ακεραιότητας, διασφαλίζονται από το ισχύον νομικό πλαίσιο.

Το άρθρο 57 του αστικού κώδικα κατοχυρώνει την έκφραση της προσωπικότητας. Το δικαίωμα του ανθρώπου να βιώνει σε ένα υγιές και ισορροπημένο περιβάλλον είναι προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Από την προσωπικότητα απορρέει το δικαίωμα της χρήσης των κοινοχρήστων πραγμάτων.

Κατά τα άρθρα 966, 67 και 68 του αστικού κώδικα οι οδοί, τα πεζοδρόμια και οι πλατείες είναι κοινά τοις πάσι.

Το περιβάλλον είναι ζωτικός χώρος. Αναπτύσσεται η πρωτοβουλία του ανθρώπου.

Η χρήση του ζωτικού χώρου δεν πρέπει να προσβάλλει το δικαίωμα χρήσης του άλλου.

Η εκπομπή θορύβων και μη εκκωφαντικών προσβάλλει την ψυχική υγεία των ατόμων.

Κατά τα άρθρα 2 και 24 του Συντάγματος, εγείρεται αξίωση προστασίας κάθε στοιχείου του ζωτικού χώρου που είναι απαραίτητος για την ελεύθερη ανάπτυξη προσωπικότητας.

Το δικαίωμα χρήσης των κοινοχρήστων χωρών, αποτελεί έκφραση προσωπικότητας.

Αυτές οι προτάσεις είναι κομμάτι της αιτιολογίας της κανονιστικής απόφασης που ο δήμος Χερσονήσου από το 2012 έχει βάλει σε ισχύ, για την ρύθμιση της άδειας λειτουργίας των καταστημάτων εκμίσθωσης τετρατρόχων και δικύκλων κάτω των 50 κυβικών και της γνωμοδότησης που πρέπει να παρέχει στις αδειοδοτήσεις από τον Ε.Ο.Τ..

Αυτά προκύπτουν δυστυχώς από μια ασύδοτη χρήση η οποία γίνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, με το κράτος να αδυνατεί να αστυνομεύσει, να ελέγξει και τους επιχειρηματίες να λειτουργούν ασύδοτα και περισσό θράσος σχεδόν στο σύνολό της τουριστικής μας περιοχής, αμαυρώνοντας καταρχήν την εικόνα του τουριστικού προϊόντος, βάζοντας την αξιοπρέπεια των ανθρώπων και των κατοίκων της περιοχής σε δεύτερο βαθμό και υποβαθμίζοντας την και δημιουργώντας επικινδυνότητα σε όλα τα σημεία της πόλης με την ανεξέλεγκτη χρήση αυτών των οχημάτων.

Εμείς αυτό που ζητάμε, είναι, να μπουν περιορισμοί. Από την στιγμή που ένα όχημα κρίνεται επικίνδυνο για να κυκλοφορεί στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους και θα πρέπει να τους διασχίζει μόνο κάθετα, θεωρούμε, ότι δεν υπάρχει και λόγος αυτό το όχημα να μισθώνεται.

Άρα, στην ουσία, θα πρέπει να απαγορευθεί η μίσθωση των οχημάτων κάτω των 125 κυβικών και σαφώς, να βγει η υπουργική απόφαση, που θα καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις εκπαίδευσης για τους οδηγούς αυτών των οχημάτων.

Θα ήθελα να πω χαρακτηριστικά ότι στον οικισμό των Μαλίων, ο οποίος αριθμοί περίπου τους 2000 μόνιμους κατοίκους ή και κάτι λιγότερους, αυτή την στιγμή δραστηριοποιούνται και εκμισθώνονται πλέον των 2.000 τετράτροχων. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι είναι πάνω από 2000, τα οποία είναι καταγεγραμμένα με νόμιμες άδειες που είχαν δοθεί και τις οποίες έχουμε αφαιρέσει σύμφωνα με την κανονιστική μας, αλλά τα καταστήματα συνεχίζουν να λειτουργούν, χωρίς να σέβονται το οτιδήποτε, είτε την τοπική κοινωνία, τη νομοθεσία και το δικαίωμα των συνανθρώπων μας και των επισκεπτών μας, ώστε να κυκλοφορούνε με ασφάλεια στους δρόμους.

Για την Κρήτη, για την Χερσόνησο, για τα Μάλια, το τετράτροχο δεν είναι ένα όχημα μεταφοράς, αλλά είναι ένα όχημα το οποίο μεταβάλλεται σε όχημα λούνα-πάρκ, κάνοντας την πόλη ένα απέραντο αγώνα δρόμου, ένα απέραντο στάδιο επιδείξεων όλων των δεξιοτήτων όποιων τις χρησιμοποιούν. Ένα όχημα μισθώνετε είτε από έναν οδηγό, ο οποίος όμως το μεταβιβάζει στην παρέα του και δεν σταματάει στην κυριολεξία στο εικοσιτετράωρο, σε καμιά περίπτωση. Όσοι έχετε επισκεφθεί τα Μάλια και την περιοχή μας, θα τα έχετε δει.

Έχω μαζί μου ένα φάκελο, κυρία Πρόεδρε, με όλη την αλληλογραφία που έχει γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια από όλους τους δημάρχους διαχρονικά, με δημοσιεύματα που υπάρχουν στον τύπο, με Επερωτήσεις στη Βουλή από Βουλευτές όλων των Κομμάτων και ένα βίντεο, το οποίο είναι πάρα πολύ κατατοπιστικό, δηλαδή, για το πώς αυτό το όχημα χρησιμοποιείται από τους επισκέπτες και κυρίως από τους νέους.

Σε κάθε περίπτωση η φέρουσα ικανότητα της περιοχής δεν διασφαλίζεται με τον τρόπο που μισθώνονται, δεν έχει συνδεθεί ποτέ και είναι ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα της νομοθεσίας η άδεια λειτουργίας με τους όρους ταξινόμησης αυτών των οχημάτων. Ξεκινάει ένα κατάστημα το οποίο λειτουργεί νόμιμα με μία άδεια με 20 οχήματα, στη συνέχεια αγοράζει και ταξινομεί χωρίς να ελέγχεται η άδεια λειτουργίας που θα πρέπει να συνοδεύει άλλα 100 οχήματα. Για παράδειγμα, μπορεί ένα ειδικό όχημα, όπως είναι το ταξί που το κατέχω εγώ να πάρω δεύτερο όχημα, εφόσον δεν αποσύρει το πρώτο;

Γιατί, λοιπόν, δεν ισχύει αυτό στις περιπτώσεις της μισθώσεως όλων των οχημάτων; Όχι μόνον των τετράτροχων, αλλά και των δίτροχων και των αυτοκινήτων, θα πρέπει να συνδέονται απόλυτα με την άδεια λειτουργίας.

Θα ήθελα να κλείσω με κάτι σημαντικό, κυρία Πρόεδρε. Το σημαντικό που υπάρχει στο άρθρο 31, είναι η επιβολή των προστίμων στους οδηγούς και στους μισθωτές των οχημάτων που δίνουν τα οχήματα χωρίς δίπλωμα, είτε στους οδηγούς που το οδηγούν χωρίς δίπλωμα. Εμείς, αυτό το έχουμε κάνει και με δική μας κανονιστική και εφαρμόζεται και έχω βεβαιώσει το τελευταίο διάστημα πάνω από 100.000 € για τέτοιες παραβάσεις, είτε μη ύπαρξης διπλώματος, είτε ασφαλιστηρίου, είτε άδειας κυκλοφορίας για το όχημα και θα πρέπει να σας πω ότι είμαστε πάρα πολύ αυστηροί σε αυτό. Αλλά σε καμία περίπτωση, εάν δεν συνδεθεί η παράβαση με ένα στοιχείο είσπραξης ειδικά στις περιπτώσεις των αλλοδαπών χρηστών επισκεπτών, δεν θα μπορέσουνε να εισπράξουνε οι Δήμοι τα πρόστιμα.

Άρα, θα χάσει το ελληνικό δημόσιο και οι Ο.Τ.Α. πάρα πολλά έσοδα.

Επίσης, δεν υπάρχει το αίσθημα της τιμωρίας. Υπάρχει μία ατιμωρησία, μιας και ο καθένας παίρνει ένα πρόστιμο και αμέσως μπροστά στον αστυνομικό το σκίζει, γιατί ξέρει ό,τι κανείς δεν θα το απαιτήσει. Θα πρέπει, λοιπόν, να καταγράφεται η πιστωτική κάρτα πάνω στην κλίση, για να μπορεί ο δήμος να εισπράττει αυτό το πρόστιμο που έχει επιβληθεί στον πολίτη.

Σας ευχαριστώ πολύ.

--------

"Για την Κρήτη, για την Χερσόνησο, για τα Μάλια, το τετράτροχο δεν είναι ένα όχημα μεταφοράς, αλλά είναι ένα όχημα το οποίο μεταβάλλεται σε όχημα λούνα-πάρκ, κάνοντας την πόλη ένα απέραντο αγώνα δρόμου, ένα απέραντο στάδιο επιδείξεων όλων των δεξιοτήτων όποιων τις χρησιμοποιούν. Ένα όχημα μισθώνετε είτε από έναν οδηγό, ο οποίος όμως το μεταβιβάζει στην παρέα του και δεν σταματάει στην κυριολεξία στο εικοσιτετράωρο, σε καμιά περίπτωση"

Πουθενά σε αυτό το επιχείρημα δεν υπάρχει έστω και η παραμικρή ευθύνη στο ίδιο το όχημα. Αν απαγορευτούν τα quad και την επόμενη μέρα νοικιάζουν scooter και αυτοκίνητα, τότε τι πρέπει να γίνει να απαγορευτούν τα αυτοκίνητα και τα scooter σε όλη την χώρα;

"...για το πώς αυτό το όχημα χρησιμοποιείται από τους επισκέπτες και κυρίως από τους νέους": Στην πλειοψηφία της υπόλοιπης χώρας δεν γίνεται τίποτα από όλα αυτά, μήπως κάπου αλλού βρίσκεται η λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε εκεί στον Δήμο Χερσονήσου;

 

 

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250
cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες:
Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήμουν τότε ένας νέος συντάκτης, συνομιλώντας με τον επόμενο Valentino Rossi (όπως τον λέγαμε με τον πατέρα του)

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
στιγμιότυπο από την ίδια εκείνη ημέρα

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει:

“Corri forte, ma divertiti – τρέξε δυνατά, αλλά απόλαυσέ το.”