Top Gun 2: Η επιστροφή των Ninja! [video]

Μια σχέση που κρατάει χρόνια!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/7/2019

Οι παλιότεροι –και εννοούμε τους άνω των… 45 ετών- θα θυμούνται σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες blockbuster επιτυχίες της δεκαετίας του '80, το Top Gun. Μια από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες –για την εποχή- του Χόλιγουντ με εφέ από αερομαχίες και κλασική επική πλοκή, που επιβεβαίωνε για άλλη μια φορά πώς οι Αμερικάνοι (και στην προκειμένη περίπτωση ο Maverick που ενσάρκωνε ο Tom Cruise) είναι οι καλύτεροι πιλότοι, οι καλύτεροι εραστές και οι πιο… ικανοί τέλος πάντων σε όλα, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Για εμάς όμως που έχουμε το "μικρόβιο" της μοτοσυκλέτας, η σκηνή που όλοι θυμόμαστε –όχι, δεν είναι το σεξ με την Kelly McGillis- είναι όταν ο Maverick καβαλάει το Kawasaki GPZ900R κοντράροντας στον αεροδιάδρομο με ένα μαχητικό F-14 Tomcat, που έδωσε και το όνομά του στο μοντέλο της Kawasaki. Αν μη τι άλλο, ήταν μία από τις ταινίες που ανέβασε τις μετοχές των απανταχού μοτοσυκλετιστών, για να μη μιλήσουμε για τις μετοχές της Kawasaki και την διαφημιστική της αξία…


Πρόσφατα, ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα του sequel και κυκλοφόρησε μάλιστα και το trailer της ταινίας που θα κυκλοφορήσει μέσα στην επόμενη χρονιά. Μέσα σ' αυτό, διαπιστώνουμε ότι ο Tom Cruise εξακολουθεί μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες να είναι ιπτάμενος και εξακολουθεί να οδηγεί το παλιό του Ninja, τουλάχιστον σε μία σκηνή. Στην αμέσως επόμενη όμως, τον βλέπουμε πάνω στην σέλα ενός Η2, ξανά με φόντο το ειδυλλιακό ηλιοβασίλεμα στον αεροδιάδρομο, με την παραγωγή να μένει πιστή στο concept της πρώτης ταινίας που θέλει τον ήρωα πάνω σε ένα hypersport –για τα δεδομένα της κάθε εποχής- Kawasaki. Εξάλλου ένα GPZ900R δεν θα είχε και πολύ τύχη απέναντι σε ένα F-35, οπότε το σενάριο έπρεπε να προβλέψει κάτι λιγάκι πιο γρήγορο…

Δείτε παρακάτω το trailer της ταινίας:


Τα εύσημα λοιπόν στην παραγωγή που όχι μόνο συμπεριέλαβε στο trailer τις μοτοσυκλέτες, αλλά και για το ότι επιτέλους δεν βλέπουμε σε άλλη μια ταινία το στερεότυπο του Αμερικάνου με cruiser που είτε θα παίζει τον κακό της υπόθεσης, είτε κάποιον χιπστερά ερωτοχτυπημένο…

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες