Το Top10 των πιο περίεργων μοτοσυκλετών

Σχεδιασμένες "έξω από το κουτί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/6/2019

Λίγο ως πολύ, είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας. Όσο περίεργο κι αν είναι το design, υπάρχουν κάποια σταθερά σημεία που μας είναι οικεία, είτε αυτό είναι η σέλα, είτε το τιμόνι, είτε οτιδήποτε άλλο που έχουμε συνηθίσει πάνω σε μια μοτοσυκλέτα. Μέσα' σ' αυτό το υπέροχο σύμπαν όμως, υπάρχουν και ορισμένες αντισυμβατικές νόρμες, κάποια περίεργα σχέδια που διαθέτουν το στοιχείο του απρόσμενου και που οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζαμε καν ότι υπάρχουν. Από την άλλη, υπάρχουν μοτοσυκλέτες που ενώ διαθέτουν την συμβατική εμφάνιση, έχουν στοιχεία που δεν συμβάδιζαν με την εποχή τους. Σας παραθέτουμε λοιπόν 10 από αυτές τις εντυπωσιακές (με τον δικό τους, ξεχωριστό τρόπο) μοτοσυκλέτες που έχουν κατασκευαστεί από την απαρχή της Μοτοσυκλέτας (και που δεν αποτελούν one 0ff περιπτώσεις ή concept bikes, αλλά έχουν πουλήσει κάποια κομμάτια), οι οποίες ξεχωρίζουν μέχρι και σήμερα, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχουν ακόμη περισσότερες περιπτώσεις που έχουν την ικανότητα να αφήνουν σαγόνια να χάσκουν ανοιχτά…

 

Peraves Monotracer


Μπορεί να μην δείχνει και πολύ ως μοτοσυκλέτα, αλλά είναι μια ενδιαφέρουσα οπτική για το πώς μπορεί να είναι το μέλλον! Στην Αμερική και σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης έχει βγάλει έγκριση τύπου και είναι νόμιμο για κυκλοφορία στο δρόμο, με τον αναβάτη να είναι καλυμμένος μέσα σε μια πλαστική καμπίνα η οποία είναι κατασκευασμένη από Kevlar και ανθρακονήματα. Το κόστος ανέρχεται λίγο πάνω από τα 56.000 ευρώ και ο αεροδυναμικός συντελεστής οπισθέλκουσας που έχει, φτάνει στο εκπληκτικό 0.18! Ο κινητήρας προέρχεται από ένα BMW K1200S, ενώ διαθέτει και πέδιλα ισορροπίας, όταν το όχημα είναι σταματημένο, τα οποία σηκώνονται αυτόματα.

 

Boss Hoss Gangsta Trike


Μπορεί το συγκεκριμένο Trike να μοιάζει σαν ένα συνηθισμένο… Trike, αλλά η αλήθεια είναι πως έχει πάνω του πολλά ιδιαίτερα στοιχεία που το κάνουν να ξεχωρίζει. Πέρα από τον V8 κινητήρα των 6.200 κυβικών, με τα 445 άλογα στις 4.750 στροφές, το πίσω μέρος του Gangsta μπορεί να φτιαχτεί όπως το θέλει ο ιδιοκτήτης του, με όσο ευφάνταστο τρόπο κι αν επιθυμεί. Το Chevy Trike και το Sierra Trike είναι δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, του δημιουργήματος των 680 (!) κιλών της αμερικάνικης Boss Hoss, που παράγει –πάρτε ανάσα- 56 κιλά ροπής! Δύσκολα μπορεί να βρει κανείς κάτι αντίστοιχο που να αποτελεί μια τόσο ισχυρή "δήλωση" status για τον ιδιοκτήτη του.

 

ΒΟΧΧ


Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παράξενη… μοτοσυκλέτα, η οποία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά της. Το όνομά του προέρχεται από το σχήμα του που θυμίζει κουτί (box στα αγγλικά), ενώ ο κινητήρας του είναι ηλεκτρικός. Το πιο περίεργο απ' όλα, είναι ότι το συγκεκριμένο όχημα έχει καταφέρει να εξασφαλίσει έγκριση τύπου για κυκλοφορία στο δρόμο, ενώ είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου που προσφέρει. Εντυπωσιακές όμως είναι και οι διαστάσεις του, καθώς ζυγίζει μόλις 54 κιλά και το συνολικό του μήκος είναι κάτι λιγότερο από ένα μέτρο (91cm)!

 

Ryno Micro-Cycle
Εδώ δεν μιλάμε ακριβώς για μοτοσυκλέτα, αλλά για… μονόκυκλο. Η αρχή λειτουργίας του με τα γυροσκόπια είναι πολύ κοντά σε αυτή των Segway, με την επιτάχυνση και το φρενάρισμα να καθορίζεται από την μετατόπιση του βάρους του αναβάτη, εμπρός-πίσω. Το Micro-Cycle μοιάζει να έχει βγει από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ενώ είναι σχεδιασμένο με στόχο να απλοποιήσει και να κάνει διασκεδαστική την προσωπική μετακίνηση και μεταφορά.

Ο κινητήρας του είναι ηλεκτρικός και πετυχαίνει ταχύτητες μέχρι 15Km/h, ενώ η αυτονομία του μετά από κάθε φόρτιση είναι στα 20 χιλιόμετρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η ιστορία πίσω από τη δημιουργία του, καθώς αποτελεί το εφηβικό όνειρο του δημιουργού του, του Chris Hoffman, ενός αυτοδίδακτου μηχανικού, που μετέτρεψε τα σκίτσα που έφτιαχνε στην ηλικία των 13 ετών σε πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής τεχνολογίας με μικρό κόστος.

 

Ascot Pullin 500


Το Ascot Pullin 500 κατασκευάστηκε το 1928 από τους Cyril Pullin και Douglas Groom. Το ιδιαίτερο αυτής της μοτοσυκλέτας είναι ότι πρόκειται για την πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που διέθετε υδραυλικά φρένα και οριζόντια τοποθετημένο τον μονοκύλινδρο κινητήρα με τις επικεφαλής βαλβίδες –παρακαλώ! Ήταν ακόμη και μια από τις πρώτες περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκαν πρεσαριστά ατσάλινα κομμάτια για την κατασκευή της, μια μέθοδο που εξέλιξε πολύ αργότερα (την δεκαετία του '50) η Ariel και την δεκαετία του '60 οι Ιάπωνες κατασκευαστές. Η απόδοση του κινητήρα ήταν 17 ίπποι και η μέγιστη τελική τα 110km/h, αλλά όπως μαρτυρά η Ιστορία, δεν ήταν ικανά να συγκινήσουν το κοινό, καθώς μόλις 500 μοτοσυκλέτες κατάφεραν να πουληθούν.

 

Imme R100


Η Imme R100 είναι το πνευματικό τέκνο του Norbert Riedel, ενός Γερμανού μηχανολόγου που έφτιαχνε αεροπορικούς κινητήρες για τα μαχητικά αεροσκάφη της Lutwaffe, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η κατασκευή της διήρκεσε από το 1948 ως το 1951 και η ιδιαιτερότητά της έγκειται στην απλότητα της κατασκευής της και στις καινοτομίες που διέθετε για την εποχή. Είναι χαρακτηριστικό, ότι αρχικά σχεδιάστηκε ως ένα φτηνό μέσο μεταφοράς, αλλά κατέληξε σε μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες του παρελθόντος κερδίζοντας μια θέση στην έκθεση "The Art of Motorcycle" στο μουσείο Guggenheim το 1998, ενώ είναι μόνιμο έκθεμα στο μουσείο Barber. Το χαμηλό κόστος βοήθησε στο να πουληθούν αρκετές μονάδες, αλλά τα πολλά προβλήματα αξιοπιστίας που αντιμετώπιζε, οδήγησαν τελικά την εταιρεία στην χρεοκοπία. Το Imme διέθετε μονόμπρατσο πιρούνι και μονόμπρατσο ψαλίδι (το οποίο έπαιζε και τον ρόλο της εξάτμισης), το κάρτερ και ο κύλινδρος ήταν σε ενιαίο μπλοκ, ενώ ο στρόφαλος εδραζόταν μόνο από την μία πλευρά. Το κιβώτιο είχε τρεις σχέσεις, χωρίς νεκρά, καθώς ένας μηχανισμός κρατούσε τον συμπλέκτη όταν η μοτοσυκλέτα ήταν σταματημένη με πρώτη ταχύτητα.

 

Ner-a-Car

Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας που τοποθετεί τα πόδια του αναβάτη εκτεταμένα μπροστά και δημιουργήθηκε από τον Carl Neracher το 1918! Το πλαίσιο είναι ένα παράξενο σχέδιο που ουσιαστικά σχηματίζει ένα ατσάλινο τούνελ, ενώ διαθέτει και hub steering, την οδήγηση δηλαδή του μπροστινού τροχού μέσω ενός συστήματος με μοχλούς που δρα στο κέντρο του. Μάλιστα, η μεγάλη εμπορική επιτυχία (πούλησε σχεδόν 16.500 μονάδες) την καθιστά την πιο καλοπουλημένη μοτοσυκλέτα με hub steering όλων των εποχών, καθώς οι κατά πολύ μεταγενέστερες Yamaha GTS 1000 και Bimota Tesi πούλησαν δραματικά λιγότερα κομμάτια. Το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν εξαιρετική σταθερότητα που παρείχε, ενώ η μετάδοση ήταν αυτόματη με φυγοκεντρικό συμπλέκτη και πέντε σχέσεις.

 

Ατμοκίνητο Haleson


To 1903, o William Hale αποφάσισε να κατασκευάσει μια ατμοκίνητη μοτοσυκλέτα, το οποίο και κατάφερε με την βοήθεια ενός μηχανολόγου. Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρισκόταν ένας… βραστήρας ο οποίος περιείχε παραφίνη που έβραζε και ο ατμός ήταν η κινητήριος δύναμη του πλαγιοβάλβιδου μονοκύλινδρου κινητήρα των 200cc. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν μια ειδική ατμοκίνητη έκδοση της συμβατικής Haleson, η οποία ήταν στην παραγωγή από το 1903. Σαφώς και στο παρελθόν υπήρξαν πολλές αντίστοιχες προσπάθειες, αλλά η Haleson είναι η μοναδική γνωστή ατμοκίνητη μοτοσυκλέτα στον κόσμο που δούλευε κανονικά και παραγόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Rocon Trail Breaker

Από το όνομα και μόνο, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι συνηθισμένο. Το αμερικάνικης κατασκευής Rokon είναι φτιαγμένο γι' αυτό ακριβώς που προδιαθέτει το όνομά του: να ισοπεδώνει τα μονοπάτια. Είναι ένα πραγματικό εργαλείο και μοιάζει σαν το νόθο παιδί του ζευγαρώματος ενός τζιπ με μοτοσυκλέτα. Η κατασκευή του ξεκίνησε την δεκαετία του '60 και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τον αμερικάνικο στρατό, αλλά και από ομάδες, όπως οι κυνηγοί, ψαράδες, αγρότες κ.α. που ήθελαν να έχουν πρόσβαση εκεί που κανένα άλλο όχημα δεν μπορούσε να τους πάει.

Το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης είναι πατενταρισμένο από την Rocon και αποτελείται από δύο αμορτισέρ που εδράζονται σε μια βάση σχήματος "U" περιμετρικά του τροχού. Τα θηριώδη ελαστικά του προσφέρουν ευκολία κίνησης σε αμμώδη και λασπερά τερέν, ενώ η κίνηση που μεταδίδεται και στους δύο τροχούς του δίνει την δυνατότητα έλξης βάρους μέχρι και 900 κιλά! Μπορεί να σκαρφαλώσει σε κλίσεις έως και 60 μοίρες και η απόσταση από το έδαφος είναι 350mm. Το βάρος του ανέρχεται στα 99 κιλά, ενώ μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι και 10 λίτρα εξτρά νερού ή καυσίμου.

 

Megola


Η Megola είναι μια γερμανικής κατασκευής μοτοσυκλέτα, που ήταν στην παραγωγή από το 1921 ως το 1925. Το όνομά της είναι ουσιαστικά ο συνδυασμός των αρχικών των δημιουργών της, Meihner, Cockerell και Landgraf. Το ιδιαίτερο της κατασκευής δεν είναι μόνο το σχήμα της, αλλά ο αστεροειδής, πεντακύλινδρος, πλαγιοβάλβιδος κινητήρας που ήταν τοποθετημένος μέσα στον μπροστινό τροχό, με συνολική χωρητικότητα 640cc. Οι πέντε κύλινδροι περιστρέφονταν με εξαπλάσια ταχύτητα από την περιστροφή του τροχού, το οποίο σημαίνει ότι όταν ο κινητήρας περιστρέφονταν με 3.600 στροφές ο τροχός περιστρέφονταν με 600, που με δεδομένη την περίμετρό του έδινε μια ταχύτητα της τάξης των 100km/h. Μια βαλβίδα που βρισκόταν μέσα στον στρόφαλο ρύθμισε το γκάζι και η απόδοσή του ήταν 14 ίπποι, οι οποίο μεταφέρονταν άμεσα στον τροχό. Γι' αυτό το λόγο δεν διέθετε συμπλέκτη και μετάδοση και κατά συνέπεια το βάρος του ήταν εξαιρετικά μικρό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και ο τρόπος που έπαιρνε μπροστά, καθώς είτε έπρεπε κάποιος να περιστρέψει με φόρα τον μπροστινό τροχό, ενώ η μοτοσυκλέτα ήταν στο διπλό σταντ, είτε με σπρώξιμο. Οι κύλινδροι μπορούσαν να αφαιρεθούν χωρίς να βγουν όλες οι ακτίνες του τροχού, ενώ σε ότι αφορά το πλαίσιο έπαιζε και τον ρόλο του ρεζερβουάρ που τροφοδοτούσε μέσω τις βαρύτητας ένα μικρότερο δοχείο το οποίο ήταν τοποθετημένο πάνω στον άξονα. Εκείνη την περίοδο είχαν κατασκευαστεί περίπου 2.000 μοτοσυκλέτες, εκ των οποίων σήμερα μόνο οι 10 βρίσκονται σε λειτουργική κατάσταση.

 

Ξεκίνησε η βεβαίωση παραβάσεων από κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης – Να το πιστέψουμε αυτή τη φορά; [VIDEO]

Κοινή ανακοίνωση τριών υπουργείων ενημερώνει πως 18 κάμερες με τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης είναι σε λειτουργία στην Αττική
prostimo
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/3/2026

Με Δελτίο Τύπου που προσυπογράφεται από τα Υπουργεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Προστασίας του Πολίτη και Υποδομών και Μεταφορών την 30ή Μαρτίου 2026, ανακοινώνεται πως “ξεκίνησε η βεβαίωση και η ηλεκτρονική αποστολή κλήσεων και προστίμων από τις κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης που έχουν εγκατασταθεί πιλοτικά σε οκτώ σημεία αυξημένης επικινδυνότητας στην Αττική, όπως επίσης και από τις κάμερες που έχουν τοποθετηθεί σε δέκα λεωφορεία για τον έλεγχο της αντικανονικής κυκλοφορίας σε λεωφορειολωρίδες, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης για την ψηφιακή ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και σε συνέχεια του σχετικού νόμου (Ν. 5256/2025) του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης.”

Σύμφωνα με το δελτίο, οι κάμερες αυτές έχουν την ικανότητα αναγνώρισης πινακίδας, αλλά και μοντέλου και χρώματος του ελεγχόμενου οχήματος. Οι οκτώ (8) σταθερές είναι στημένες σε σημεία υψηλής επικινδυνότητας για παραβιάσεις κόκκινου σηματοδότη, υπέρβασης ορίου ταχύτητας, κίνηση ή στάση σε λεωφορειολωρίδες, μη χρήση ζώνης ή κράνους, χρήση κινητού εν κινήσει.

Επιπλέον, δέκα (10) κινητές κάμερες έχουν τοποθετηθεί σε λεωφορεία για να καταγράφουν παράνομη στάθμευση και κίνηση σε όλο το μήκος των λεωφορειολωρίδων.

Όπως αποκαλύπτει το εν λόγω δελτίο Τύπου, έχει ξεκινήσει η βεβαίωση και ηλεκτρονική αποστολή κλήσεων από τις κάμερες άπαξ και ξεκίνησε η επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος, το Σάββατο 28 Μαρτίου. Οι περισσότερες παραβάσεις που φέρονται να έχουν καταγραφεί αφορούν παραβίαση κόκκινου φαναριού και μη χρήση κράνους από δικυκλιστές, ενώ αποστέλλονται ηλεκτρονικά στους πολίτες στη Θυρίδα Πολίτη στο gov.gr και στο Gov.gr Wallet.

Η ιστορία αυτής της προμήθειας καμερών πρακτικά πήρε επικοινωνιακές διαστάσεις το περασμένο Φθινόπωρο, όταν τον Νοέμβριο του 2025 ολοκληρώθηκε η δημόσια διαβούλευση για τον διαγωνισμό προμήθειας των νέων καμερών. Έκτοτε υποτίθεται πως προχωρά ο διαγωνισμός, ωστόσο ενδιάμεσα υπάρχει αυτή η επαναλαμβανόμενη ιστορία με τις 8 σταθερές και 10 κινητές κάμερες που θα εφαρμόζονταν πιλοτικά στην Αττική.

Έξυπνες κάμερες: Ποιες προδιαγραφές έχουν οι ιταλικές Tattile που έχουν μπει στα ελληνικά φανάρια

Από τις αρχές αυτής της χρονιάς έχουμε χάσει το μέτρημα πόσες φορές είδαμε μπαράζ δημοσιεύσεων για τις “κάμερες που έπιασαν δουλειά” και τις “κλήσεις που άρχισαν να αποστέλλονται ηλεκτρονικά”, ακολουθούμενες από μετέπειτα δημοσιεύματα πως εν τέλει δεν λειτουργούν γιατί δεν υπάρχει προσωπικό να τις δουλέψει, ή δεν υπάρχει καταρτισμένο προσωπικό να τις δουλέψει, ή ο,τιδήποτε άλλο.

Επί της ουσίας, αυτές οι 8+10 κάμερες έχουν τοποθετηθεί δοκιμαστικά για να εξεταστεί η λειτουργία του συστήματος, αλλά το επίκεντρο του όλου συστήματος μάλλον δεν υφίσταται ακόμη. Όπως αυτολεξεί αναφέρει το πιο πρόσφατο δελτίο Τύπου, μιλάμε για το “Ενιαίο Ηλεκτρονικό Σύστημα Καταγραφής και Διαχείρισης Παραβάσεων (Ε.Η.Σ.) από τον φορέα ΟΔ.Υ.Σ.Ε.ΑΣ, μέσω του οποίου θα καταγράφονται και θα διαχειρίζονται ψηφιακά οι παραβάσεις, με δυνατότητες αυτόματης καταγραφής μέσω καμερών, ηλεκτρονικής έκδοσης και επίδοσης κλήσεων, υποβολής ενστάσεων και ηλεκτρονικής πληρωμής προστίμων. Η πλήρης ανάπτυξη του Συστήματος θα υλοποιηθεί σταδιακά το επόμενο διάστημα.”

Οι διακομιστές (σέρβερς) τεχνητής νοημοσύνης που θα στηθούν για να διαχειρίζονται κεντρικά το όλο σύστημα προφανώς δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή, ούτε και το καταρτισμένο προσωπικό που θα τους διαχειρίζεται.

Υπάρχει λοιπόν αυτή η μικρή ομάδα καμερών που δοκιμάζεται και ως τώρα μοιάζει πιο χρήσιμη στο να τρομάζει το κοινό, παρά στο να πιάνει παραβάτες, μιας και, μετά από σχεδόν τρεις μήνες που όλο “πιάνουν δουλειά” αυτές οι κάμερες, τώρα υποτίθεται πως έχουμε επίσημη διαβεβαίωση ότι τέθηκαν σε λειτουργία από το Σάββατο 28/3.

Τα πρόστιμα από τις έξυπνες κάμερες γίνονται συντάξεις για τους ένστολους

Σε αυτή τη φάση δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε πως υπάρχουν κάποιοι αστυνομικοί που τις χειρίζονται και προχωρούν σε βεβαιώσεις παραβάσεων και προστίμων. Δείτε πώς ακριβώς περιγράφεται στο δελτίο Τύπου: “Κατά την καταγραφή παραβάσεων επιτρέπεται από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων πινακίδας για την εξακρίβωση της τήρησης των κανόνων για ανασφάλιστα οχήματα, για ΚΤΕΟ, τέλη κυκλοφορίας και δακτύλιο.”

Διότι εδώ καραδοκεί μέγα ζήτημα διαχείρισης προσωπικών δεδομένων, το πώς δηλαδή τρέχεις ένα τέτοιο σύστημα με δυνατότητα αναγνώρισης χωρίς εποπτεία ανθρώπου και δίχως να παραβιάζεις τις αρχές του GDPR. Κατά κάποιους ειδικούς δεν μπορείς και αυτό ίσως να εξελιχθεί σε σημείο καμπής στο προσεχές μέλλον - αν και η Ελλάδα έχει πολλάκις επιδείξει παγερή αδιαφορία (ή βολικότατη άγνοια) σε τέτοια ζητήματα, τόσο σε θεσμικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Αρχή Προστασίας Δεδομένων - Έδωσε την έγκρισή της για τις νέες κάμερες που θα τοποθετήσει στους δρόμους η ΕΛΑΣ

Για την ιστορία, το συγκεκριμένο δελτίο δεν αναφέρει πού βρίσκονται αυτές οι κάμερες, ωστόσο από προηγούμενες δημοσιεύσεις προκύπτει πως οι οκτώ σταθερές κάμερες είναι τοποθετημένες στα εξής σημεία:

  • Δήμος Αγίας Παρασκευής: Διασταύρωση Λεωφόρου Μεσογείων και Λεωφόρου Χαλανδρίου,
  • Δήμος Αθηναίων: Διασταύρωση Πανεπιστημίου και Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας,
  • Δήμος Αλίμου: Διασταύρωση Λεωφόρου Ποσειδώνος και Λεωφόρου Αλίμου,
  • Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης: Διασταύρωση Λεωφόρου Ποσειδώνος και Ερμού,
  • Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης: Διασταύρωση Λεωφόρου Βουλιαγμένης και Τήνου,
  • Δήμος Καλλιθέας: Διασταύρωση Λεωφόρου Συγγρού και Αγίας Φωτεινής,
  • Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου: Διασταύρωση Λεωφόρου Μαραθώνος και Φλέμινγκ,
  • Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού: Διασταύρωση Λεωφόρου Κηφισίας και Εθνικής Αντιστάσεως.