Τourist Trophy Ψυχικού - Η Αναβίωση!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

27/9/2016

"Οι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα!"

Αναβίωση του Τourist Trophy Ψυχικού

 

 

Τ.Τ. Ψυχικού, 27 Μαΐου 1929:

Απόγευμα Κυριακής. Τα πεζοδρόμια των οδών Διαμαντίδου και 25ης Μαρτίου έχουν κατακλυσθεί από κόσμο. Πάνω από 5.000 θεατές έχουν ήδη πάρει θέση για να παρακολουθήσουν τον αγώνα "σιρκουί" στο Ψυχικό. Χωροφύλακες και στρατιώτες προσπαθούν να βάλουν μια τάξη, ενώ στρατιωτική μπάντα ψυχαγωγεί τα πλήθη. Έχει δοθεί διαταγή "...και τα σκυλιά δεμένα", κυριολεκτικά, για να μην κινδυνεύσουν οι αγωνιζόμενοι.

 

Η διαδρομή είχε μήκος 2.980 μέτρα, επικεντρωμένη γύρω από τις πλατείες "Παβιγιόν Ρουζ" και "επαύλεως Αργύρη", ενώ χρησιμοποιούσε και κομμάτι της λεωφόρου Κηφισίας, ανεβαίνοντας μετά ψηλά, κάτω από το λατομείο Κέκροπος. Οκτώ μοτοσυκλέτες, όλες Εγγλέζικες, πέντε BSA, δύο Norton και μία AJS, ήταν στημένες στην εκκίνηση. Aναβάτες τους οι Κίρζης, Παπαδόπουλος, Ραϊτσίδης, Αηδονόπουλος, Χέλμης, Καπλάνογλου, Ζωγράφος (που δεν πήρε εκκίνηση γιατί είχε πτώση στα... δοκιμαστικά). Στα ρεπορτάζ της εποχής, όλοι οι αγωνιζόμενοι αναφέρονταν ως κύριοι, ο κ. Καπλάνογλου, ο κ. Αηδονόπουλος, ενδεικτικό του status των αναβατών, από την αφρόκρεμα της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας. Η μεγάλη διαφορά με τους τότε αγώνες αυτοκινήτου ήταν πως πρωταγωνιστούσε ο αναβάτης, κάτι που ακούγεται αυτονόητο σήμερα, αλλά τότε ήταν νεωτερισμός, καθώς στους αγώνες αυτοκινήτων στην αναγγελία του νικητή αναφερόταν πρώτα η μάρκα, μετά ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και στο τέλος ο... σωφέρ που οδηγούσε. "Νικήτρια η Πακάρ του κ. Χλιδόπουλου με σωφέρ τον Μουτζούρη", ή κάπως έτσι. Οι μοτοσυκλέτες λοιπόν έδωσαν δόξα στον αναβάτη, ενώ στα αυτοκίνητα νικούσε το... αυτοκίνητο του τάδε, που τύχαινε να το χειρίζεται ένας σωφέρ...

Ο Ιορδάνης Καπλάνογλου, νικητής του Τ.Τ. Ψυχικού του 1929

 

Αντιγράφω από ρεπορτάζ εφημερίδας της εποχής, την περιγραφή του αγώνα ΤΤ του 1929: "Αγαπητοί μου αναγνώσται, θα εξομολογηθώ ότι ένας μοτοσυκλεττικός (sic) αγών είναι συναρπαστικώτερος και αυτού του μποξ, που θεωρείται το πιο συναρπαστικό σπορ. [...] Το Ψυχικό βούιζε από τον βόμβο των μηχανών. [...] Μοτοσυκλεττισταί έτρεχαν να πάρουν θέση για να παρακολουθήσουν τους αγώνας. Κι ανάμεσά των άλλοι – οι αγωνισταί αυτοί – με μηχανές ξαλαφρωμένες από κάθε περιττό εξάρτημα, έτρεχαν να τις θέσουν υπό την εξέτασιν των μελών της ειδικής επιτροπής. [...]

Με μπλούζες πέτσινες οι περισσότεροι, σφιχτοδεμένοι, με τις κάσκες στα χέρια, τριγυρνούσαν ως την ώρα του αγώνος. [...] Τα σκυλιά έπρεπε να είναι δεμένα για να μην επιφέρουν σύγχισιν εις τους αγωνιστάς. Ευτυχώς ούτε ένας σκύλος δεν ήταν στους δρόμους, και οι αγώνες άρχισαν. [...] Ευθύς ως ξεκίνησαν οι μοτοσυκλεττισταί, ανέπτυσσαν ταχύτητα 80-100 χιλιομέτρων την οποίαν ανέκοπταν όταν διήρχοντο τας λίαν αποτόμους στροφάς της διαδρομής των. Ο κ. Αηδονόπουλος ετέθη εκτός αγώνα συνεπεία διαρραγής της μηχανής του. Εις την ενάτην διαδρομήν [εννοεί γύρο, καθώς ο αγώνας ήταν διάρκειας 34 γύρων ή 101 περίπου χιλιομέτρων]  ο κ. Χέλμης ετέθη και αυτός εκτός αγώνος συνεπεία σωματικής υπερκοπώσεως. Ο κ. Παπαδόπουλος έπεσε συνεπεία αδεξίου χειρισμού, χωρίς να τραυματισθή σοβαρώς. Κατ’ αυτόν τον χρόνον οι υπόλοιποι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα. [...] Όταν ο νικητής κ. Καπλάνογλου σταμάτησε προ του τέρματος την μηχανήν του, πολλοί των θεατών έσπευσαν, τον παρέλαβον εις τας χείρας των και τον οδήγησαν μέχρι της επιτροπής, ο πρόεδρος της οποίας του απένειμε τρία βαρύτιμα κύπελλα. Ο κ. Καπλάνογλου αποδίδει την νίκην του εις τους επιδεξίους χειρισμούς και την ψυχραιμίαν του, εν αντιθέσει με τον αντίπαλον Κίρζην, όστις δεν διετήρησεν αύτη μέχρι τέλους."

 

Σιρκουί Τ.Τ. Ψυχικού, 23/6/1935

Τα πάντα υπήρχαν στο Τ.Τ. Ψυχικού, αντίστοιχα με τους σημερινούς αγώνες. Η διαδρομή, σε δημόσιους δρόμους, με "αποτόμους στροφάς" και "ιλιγγιώδη ταχύτητα στας στενάς ευθείας", τα δοκιμαστικά, ο τεχνικός έλεγχος, οι ελαφρωμένες μοτοσυκλέτες, ο συναγωνισμός και οι πτώσεις, το πλήθος των θεατών που αποθεώνει τον νικητή, η απονομή και η δόξα... Η μέγιστη ταχύτητα στην διαδρομή του αγώνα υπολογιζόταν στα ιλιγγιώδη 110 χιλιόμετρα... Τότε, το Ψυχικό ήταν μια πολύ αραιοκατοικημένη, ερημική και ήσυχη συνοικία με φαρδείς δρόμους – καμία σχέση με σήμερα.  Κι όμως, το Ελληνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας Motorcycle Republik, σε συνεργασία με τον Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού και συνδιοργανωτή την ΦΙΛΠΑ, αναβιώνει στις 16 Οκτωβρίου το T.T. Ψυχικού, ένα σιρκουί πόλης στην περιοχή που διοργανωνόταν αγώνες μέχρι και το 1968! Με κέντρο της εκδήλωσης την ιστορική πλατεία του Blue Bell, όπου μέχρι να μπουν τα καταραμένα σαμαράκια ήταν πεδίο δόξης λαμπρό για τους αυτοκινητάδες που την έκαναν γύρους με το πλάι κι όσο πάει... Όπως υπόσχονται οι διοργανωτές, η εκδήλωση θα είναι στο χρώμα και το κλίμα της εποχής, και θα περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις. Και αχυρόμπαλες φυσικά!

 

Οι αγώνες στην περιοχή, όπως αποτυπώνονται στο βιβλίο "Ιστορία του Ελληνικού Μοτοσυκλετισμού" του Μ. Αρβανιτόπουλου, που πριν την έκδοσή του είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο ΜΟΤΟ, συνεχίζονται και μεταπολεμικά, με πρώτο αγώνα το 1966, σε διαφορετική διαδρομή, στην περιοχή "οικόπεδα Καραμανλή" της Φιλοθέης. Χαρακτηριζόταν τότε "Αγών Εθνικός" από την διοργανώτρια ΕΛΠΑ. Ανάμεσα στους δεκατρείς εκκινήσαντες, ήταν ο Μανώλης Τριποδάκης με τη Norton Atlas του, που έχασε μεν τελικά τον αγώνα, αλλά κέρδισε τις εντυπώσεις, καθώς προηγούνταν με διαφορά πάνω από δύο χιλιόμετρα από τον δεύτερο Μακαρώνα. Είχε βγάλει την μέση ωριαία ρεκόρ των 73,722 χιλιομέτρων, αλλά...

Αφετηρία του Τ.Τ. Ψυχικού, το 1932.
Ο Άγγελος Μπαχάουερ (7) έχει μόλις πάρει εκκίνηση, και
ο Ιορδάνης Καπλάνογλου (8) ετοιμάζεται

Έγραφε η εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ: "Το Σιρκουί της Φιλοθέης είναι από τα πλέον δύσκολα του είδους, γεμάτο από στροφές και γωνίες. Για τον Τριποδάκη όμως όλα φαίνονταν σαν να ήσαν ευθεία. Τίποτε δεν ανέκοπτε τον φρενήρη δρόμο του, και το κοντέρ του ακόμα και στις πλέον δύσκολες περιπτώσεις δεν κατέβαινε κάτω από τα 50 χιλιόμετρα, ενώ συχνά η βελόνα ξεπερνούσε τα 100 παρ’ όλον που οι ευθείες ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Αλλά το ζόρι αυτό της μηχανής είχε και δυσάρεστα αποτελέσματα, αφού οι κραδασμοί άρχισαν να χαλαρώνουν τις βίδες. Έτσι, πρώτα του έφυγε η εξάτμισις. Σταμάτησε και απηλλάγη τελείως από αυτήν. Φυσικά, τώρα η μηχανή του δεν λειτουργούσε τέλεια. Αυτό δεν θα εμπόδιζε τον Τριποδάκη από του να κερδίσει, εάν σιγά σιγά δεν ξεβιδώνονταν όλα, από το ντεμπραγιάζ μέχρι την τελευταία βίδα. Έτσι στον 8ο γύρο αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει. Οι χρόνοι του αποτελούν και τα ρεκόρ του σιρκουί, αφού κανείς δεν μπόρεσε να τα φτάσει. Θαυμασίαν εμφάνισιν πραγματοποίησε ο Μακαρώνας, ο γνωστός άσσος της μοτοσυκλέτας, οδηγός μεγάλων ικανοτήτων και τεχνικής καταρτίσεως. Είναι ο πρώτος αγών που διοργανούται μεταπολεμικά στην χώρα μας. Αποτελεί μια καλή αρχή για να μπει το άθλημα σε κάποιο δρόμο. Διότι την στιγμή αυτή, ούτε οδηγούς έχουμε, ούτε συνεργεία, ούτε μηχανές ούτε τίποτα."   

 

Οι θεατές της αναβίωσης του Τ.Τ. Ψυχικού ας μην περιμένουν να δουν "μοτοσυκλεττιστάς" που θα συναγωνίζονται "πεισματωδέστατα". Το πνεύμα όμως των διοργανώσεων του παρελθόντος θα είναι ζωντανό και η ατμόσφαιρα εορταστική! Οι δύο ξεχωριστές κατηγορίες, η πρώτη με μοτοσυκλέτες έως το 1945 και η δεύτερη από το 1946 έως το 1968, την τελευταία χρονιά που έγινε το Τ.Τ. Ψυχικού, θα διαγωνιστούν με το σύστημα Regularity, προσπαθώντας να κρατήσουν μια συγκεκριμένη μέση ωριαία. Κάθε κατηγορία θα κάνει δέκα γύρους των δύο περίπου χιλιομέτρων. Θα απουσιάζουν, για ευνόητους λόγους, οι προπολεμικοί κανονισμοί των αγώνων, που υποχρέωναν "τους αγωνιστάς" να παίρνουν "τας στροφάς" με όχι λιγότερα από 45-50 χιλιόμετρα, και στις ευθείες να αναπτύσσουν όσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορούν! Προφανώς οι κανονισμοί προσπαθούσαν να αποφύγουν περιπτώσεις "αγωνιστών" που απλά θα βολτάριζαν την διαδρομή, χωρίς να ρισκάρουν!    

 

Θα είχε ενδιαφέρον, σ’ αυτή την αναβίωση, να ήταν και οι θεατές ντυμένοι με ρούχα εποχής, έτσι για την ατμόσφαιρα! Ο ενθουσιασμός πάντως είναι από τώρα στα ύψη, κι όσοι θα παρακολουθήσουν το σύγχρονο Τourist Τrophy Ψυχικού, θα πάρουν μια καλή γεύση από ωραίες μοτοσυκλέτες και ενδιαφέροντες ανθρώπους, σε μια περιοχή με ιδιαίτερη ιστορία στους αγώνες μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Θα δείτε και το αυθεντικό κύπελλο που απονεμήθηκε το 1929 στον νικητή Ιορδάνη Καπλάνογλου, που θα σηκώσουν και οι νικητές των δύο κατηγοριών, 87 χρόνια μετά! Το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί, σας περιμένουμε!

 

Κυριακή 16 Οκτωβρίου, από τις 9:30 το πρωί, στην πλατεία Blue Bell του Ψυχικού.

 

Για να δείτε τις μοτοσυκλέτες που θα συμμετάσχουν, όπως και τα νέα της εκδήλωσης, ακολουθήστε την στο Facebook: Αναβίωση ΤΤ Ψυχικού

 

Σιρκουί Φιλοθέης, 1966, το πρώτο μεταπολεμικό:

Ο Μανώλης Τριποδάκης με τον εμπρός τροχό της Norton στον αέρα. Θα εγκατέλειπε όμως...

Νίκη για τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Ανακλήθηκε η αδικαιολόγητη απόφαση που τους τοποθετούσε σε ζεύγη

Οι υπεύθυνοι άκουσαν επιτέλους τους εργαζόμενους
ekab
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Είχαμε γράψει λίγες ημέρες πριν για την ξαφνική απόφαση που πήρε η διοίκηση και ζητούσε από τους μοτοσυκλετιστές-διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην πόλη της Αθήνας, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς να έχει γίνει προηγουμένως συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι εργαζόμενοι όπως είναι λογικό αντέδρασαν και εμείς στο MOTO προβάλαμε το θέμα, παραθέτοντας και τις συνέπειες που έφερνε μία απόφαση σαν κι αυτή. Εδώ ακριβώς τίθεται και το θέμα της μάχιμης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας που γίνεται με γνώμονα το κοινό καλό και με βάση την κοινή λογική, που πολύ συχνά ξεχνάμε στην χώρα μας.

ekab

Έτσι, μετά την ανάδειξη του θέματος και κυρίως την αντίδραση των μοτοσυκλετιστών-διασωστών του ΕΚΑΒ, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε! Αυτό αποτελεί μία μεγάλη νίκη των ίδιων των εργαζομένων, αλλά και μία αντίστοιχη για τους πολίτες. Μπαίνει ταυτόχρονα ένα τέλος στους πειραματισμούς της διοίκησης, ενώ καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών που συνέβαλαν στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο.

Είναι κοινή λογική η διοίκηση ενός οργανισμού να συζητά με τους εργαζόμενους θέματα που τους αφορούν άμεσα, σε κάθε τομέα και πόσο μάλλον εδώ που οι εργαζόμενοι δίνουν και την ζωή τους γι’ αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δημήτρη Μητρόπουλο, που τραυματίστηκε θανάσιμα εν ώρα εργασίας. Ίσως μας φαίνεται περίεργο και ουτοπικό, αλλά αυτό είναι το λογικό και αυτό ακριβώς γίνεται στις εξευγενισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Ας δώσουμε τον “λόγο” όμως στους εργαζομένους και να δούμε την δική τους άποψη που δημοσίευσαν στα κοινωνικά δίκτυα:

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ «Επιστρέφουν»

Οριστική λύση από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ: επανέρχεται η αυτόνομη και ευέλικτη λειτουργία των μοτοσυκλετών άμεσης επέμβασης.

Μια σημαντική και αναγκαία στροφή προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σημειώθηκε στο Τμήμα Μοτοσυκλετών Άμεσης Επέμβασης του ΕΚΑΒ. Η προηγούμενη απόφαση που όριζε οι μηχανές να κινούνται υποχρεωτικά σε ζεύγη - μια κίνηση που απειλούσε να περιορίσει δραστικά τη δυναμική του τμήματος - ανακλήθηκε, επαναφέροντας το καθεστώς της αυτόνομης κίνησης των διασωστών.

Η Ταχύτητα της Διοίκησης και η Συμβολή των Υπευθύνων

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι η Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο, επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τμήματος στο πεδίο και τις ανάγκες των πολιτών, προχώρησαν στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών, ο οποίος, με την εμπειρία και τη γνώση του, συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο. Η στενή συνεργασία της Διοίκησης με την ηγεσία του τμήματος οδήγησε σε μια απόφαση που διασφαλίζει ότι οι μηχανές δεν θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Γιατί η Αυτονομία είναι Ζωτικής Σημασίας

Το Τμήμα Μοτοσυκλετών θεωρείται παγκοσμίως η "ελίτ" της προνοσοκομειακής φροντίδας, χάρη στη μοναδική του ικανότητα να φτάνει γρήγορα εκεί που τα άλλα μέσα αδυνατούν. Η επιστροφή στην αρχική λειτουργία εξασφαλίζει:

 • Μέγιστη Γεωγραφική Κάλυψη: Οι διασώστες που επιχειρούν αυτόνομα διατηρούν πλήρεις τομείς κάλυψης, χωρίς να μένουν ακάλυπτες περιοχές.

 • Ταχύτητα Ανταπόκρισης: Η ευελιξία ενός δίκυκλου μέσα στην κυκλοφορία της πόλης παραμένει το ισχυρότερο όπλο στη μάχη με τον χρόνο.

 • Ασφάλεια Διασώστη: Αποφεύγονται οι κίνδυνοι που δημιουργούσε η κίνηση δύο οχημάτων μαζί, σε ένα περιβάλλον κυκλοφορίας που συχνά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο όχημα.

Μια Τελεσίδικη Δέσμευση για το Μέλλον

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση είναι τελεσίδικη, βάζοντας οριστικό τέλος σε πειραματισμούς που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν το έργο των διασωστών. Οι μηχανές του ΕΚΑΒ θωρακίζονται πλέον θεσμικά, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα ως η αιχμή του δόρατος του συστήματος υγείας.

Πρόκειται για μια νίκη για τον πολίτη. Η εικόνα του διασώστη-μοτοσυκλετιστή που φτάνει πρώτος στο περιστατικό, εξοπλισμένος και έτοιμος να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στα κρίσιμα λεπτά, παραμένει η εγγύηση του ΕΚΑΒ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η "Αιχμή του Δόρατος" επιστρέφει στην επιτυχημένη λειτουργία της.