Τourist Trophy Ψυχικού - Η Αναβίωση!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

27/9/2016

"Οι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα!"

Αναβίωση του Τourist Trophy Ψυχικού

 

 

Τ.Τ. Ψυχικού, 27 Μαΐου 1929:

Απόγευμα Κυριακής. Τα πεζοδρόμια των οδών Διαμαντίδου και 25ης Μαρτίου έχουν κατακλυσθεί από κόσμο. Πάνω από 5.000 θεατές έχουν ήδη πάρει θέση για να παρακολουθήσουν τον αγώνα "σιρκουί" στο Ψυχικό. Χωροφύλακες και στρατιώτες προσπαθούν να βάλουν μια τάξη, ενώ στρατιωτική μπάντα ψυχαγωγεί τα πλήθη. Έχει δοθεί διαταγή "...και τα σκυλιά δεμένα", κυριολεκτικά, για να μην κινδυνεύσουν οι αγωνιζόμενοι.

 

Η διαδρομή είχε μήκος 2.980 μέτρα, επικεντρωμένη γύρω από τις πλατείες "Παβιγιόν Ρουζ" και "επαύλεως Αργύρη", ενώ χρησιμοποιούσε και κομμάτι της λεωφόρου Κηφισίας, ανεβαίνοντας μετά ψηλά, κάτω από το λατομείο Κέκροπος. Οκτώ μοτοσυκλέτες, όλες Εγγλέζικες, πέντε BSA, δύο Norton και μία AJS, ήταν στημένες στην εκκίνηση. Aναβάτες τους οι Κίρζης, Παπαδόπουλος, Ραϊτσίδης, Αηδονόπουλος, Χέλμης, Καπλάνογλου, Ζωγράφος (που δεν πήρε εκκίνηση γιατί είχε πτώση στα... δοκιμαστικά). Στα ρεπορτάζ της εποχής, όλοι οι αγωνιζόμενοι αναφέρονταν ως κύριοι, ο κ. Καπλάνογλου, ο κ. Αηδονόπουλος, ενδεικτικό του status των αναβατών, από την αφρόκρεμα της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας. Η μεγάλη διαφορά με τους τότε αγώνες αυτοκινήτου ήταν πως πρωταγωνιστούσε ο αναβάτης, κάτι που ακούγεται αυτονόητο σήμερα, αλλά τότε ήταν νεωτερισμός, καθώς στους αγώνες αυτοκινήτων στην αναγγελία του νικητή αναφερόταν πρώτα η μάρκα, μετά ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και στο τέλος ο... σωφέρ που οδηγούσε. "Νικήτρια η Πακάρ του κ. Χλιδόπουλου με σωφέρ τον Μουτζούρη", ή κάπως έτσι. Οι μοτοσυκλέτες λοιπόν έδωσαν δόξα στον αναβάτη, ενώ στα αυτοκίνητα νικούσε το... αυτοκίνητο του τάδε, που τύχαινε να το χειρίζεται ένας σωφέρ...

Ο Ιορδάνης Καπλάνογλου, νικητής του Τ.Τ. Ψυχικού του 1929

 

Αντιγράφω από ρεπορτάζ εφημερίδας της εποχής, την περιγραφή του αγώνα ΤΤ του 1929: "Αγαπητοί μου αναγνώσται, θα εξομολογηθώ ότι ένας μοτοσυκλεττικός (sic) αγών είναι συναρπαστικώτερος και αυτού του μποξ, που θεωρείται το πιο συναρπαστικό σπορ. [...] Το Ψυχικό βούιζε από τον βόμβο των μηχανών. [...] Μοτοσυκλεττισταί έτρεχαν να πάρουν θέση για να παρακολουθήσουν τους αγώνας. Κι ανάμεσά των άλλοι – οι αγωνισταί αυτοί – με μηχανές ξαλαφρωμένες από κάθε περιττό εξάρτημα, έτρεχαν να τις θέσουν υπό την εξέτασιν των μελών της ειδικής επιτροπής. [...]

Με μπλούζες πέτσινες οι περισσότεροι, σφιχτοδεμένοι, με τις κάσκες στα χέρια, τριγυρνούσαν ως την ώρα του αγώνος. [...] Τα σκυλιά έπρεπε να είναι δεμένα για να μην επιφέρουν σύγχισιν εις τους αγωνιστάς. Ευτυχώς ούτε ένας σκύλος δεν ήταν στους δρόμους, και οι αγώνες άρχισαν. [...] Ευθύς ως ξεκίνησαν οι μοτοσυκλεττισταί, ανέπτυσσαν ταχύτητα 80-100 χιλιομέτρων την οποίαν ανέκοπταν όταν διήρχοντο τας λίαν αποτόμους στροφάς της διαδρομής των. Ο κ. Αηδονόπουλος ετέθη εκτός αγώνα συνεπεία διαρραγής της μηχανής του. Εις την ενάτην διαδρομήν [εννοεί γύρο, καθώς ο αγώνας ήταν διάρκειας 34 γύρων ή 101 περίπου χιλιομέτρων]  ο κ. Χέλμης ετέθη και αυτός εκτός αγώνος συνεπεία σωματικής υπερκοπώσεως. Ο κ. Παπαδόπουλος έπεσε συνεπεία αδεξίου χειρισμού, χωρίς να τραυματισθή σοβαρώς. Κατ’ αυτόν τον χρόνον οι υπόλοιποι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα. [...] Όταν ο νικητής κ. Καπλάνογλου σταμάτησε προ του τέρματος την μηχανήν του, πολλοί των θεατών έσπευσαν, τον παρέλαβον εις τας χείρας των και τον οδήγησαν μέχρι της επιτροπής, ο πρόεδρος της οποίας του απένειμε τρία βαρύτιμα κύπελλα. Ο κ. Καπλάνογλου αποδίδει την νίκην του εις τους επιδεξίους χειρισμούς και την ψυχραιμίαν του, εν αντιθέσει με τον αντίπαλον Κίρζην, όστις δεν διετήρησεν αύτη μέχρι τέλους."

 

Σιρκουί Τ.Τ. Ψυχικού, 23/6/1935

Τα πάντα υπήρχαν στο Τ.Τ. Ψυχικού, αντίστοιχα με τους σημερινούς αγώνες. Η διαδρομή, σε δημόσιους δρόμους, με "αποτόμους στροφάς" και "ιλιγγιώδη ταχύτητα στας στενάς ευθείας", τα δοκιμαστικά, ο τεχνικός έλεγχος, οι ελαφρωμένες μοτοσυκλέτες, ο συναγωνισμός και οι πτώσεις, το πλήθος των θεατών που αποθεώνει τον νικητή, η απονομή και η δόξα... Η μέγιστη ταχύτητα στην διαδρομή του αγώνα υπολογιζόταν στα ιλιγγιώδη 110 χιλιόμετρα... Τότε, το Ψυχικό ήταν μια πολύ αραιοκατοικημένη, ερημική και ήσυχη συνοικία με φαρδείς δρόμους – καμία σχέση με σήμερα.  Κι όμως, το Ελληνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας Motorcycle Republik, σε συνεργασία με τον Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού και συνδιοργανωτή την ΦΙΛΠΑ, αναβιώνει στις 16 Οκτωβρίου το T.T. Ψυχικού, ένα σιρκουί πόλης στην περιοχή που διοργανωνόταν αγώνες μέχρι και το 1968! Με κέντρο της εκδήλωσης την ιστορική πλατεία του Blue Bell, όπου μέχρι να μπουν τα καταραμένα σαμαράκια ήταν πεδίο δόξης λαμπρό για τους αυτοκινητάδες που την έκαναν γύρους με το πλάι κι όσο πάει... Όπως υπόσχονται οι διοργανωτές, η εκδήλωση θα είναι στο χρώμα και το κλίμα της εποχής, και θα περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις. Και αχυρόμπαλες φυσικά!

 

Οι αγώνες στην περιοχή, όπως αποτυπώνονται στο βιβλίο "Ιστορία του Ελληνικού Μοτοσυκλετισμού" του Μ. Αρβανιτόπουλου, που πριν την έκδοσή του είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο ΜΟΤΟ, συνεχίζονται και μεταπολεμικά, με πρώτο αγώνα το 1966, σε διαφορετική διαδρομή, στην περιοχή "οικόπεδα Καραμανλή" της Φιλοθέης. Χαρακτηριζόταν τότε "Αγών Εθνικός" από την διοργανώτρια ΕΛΠΑ. Ανάμεσα στους δεκατρείς εκκινήσαντες, ήταν ο Μανώλης Τριποδάκης με τη Norton Atlas του, που έχασε μεν τελικά τον αγώνα, αλλά κέρδισε τις εντυπώσεις, καθώς προηγούνταν με διαφορά πάνω από δύο χιλιόμετρα από τον δεύτερο Μακαρώνα. Είχε βγάλει την μέση ωριαία ρεκόρ των 73,722 χιλιομέτρων, αλλά...

Αφετηρία του Τ.Τ. Ψυχικού, το 1932.
Ο Άγγελος Μπαχάουερ (7) έχει μόλις πάρει εκκίνηση, και
ο Ιορδάνης Καπλάνογλου (8) ετοιμάζεται

Έγραφε η εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ: "Το Σιρκουί της Φιλοθέης είναι από τα πλέον δύσκολα του είδους, γεμάτο από στροφές και γωνίες. Για τον Τριποδάκη όμως όλα φαίνονταν σαν να ήσαν ευθεία. Τίποτε δεν ανέκοπτε τον φρενήρη δρόμο του, και το κοντέρ του ακόμα και στις πλέον δύσκολες περιπτώσεις δεν κατέβαινε κάτω από τα 50 χιλιόμετρα, ενώ συχνά η βελόνα ξεπερνούσε τα 100 παρ’ όλον που οι ευθείες ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Αλλά το ζόρι αυτό της μηχανής είχε και δυσάρεστα αποτελέσματα, αφού οι κραδασμοί άρχισαν να χαλαρώνουν τις βίδες. Έτσι, πρώτα του έφυγε η εξάτμισις. Σταμάτησε και απηλλάγη τελείως από αυτήν. Φυσικά, τώρα η μηχανή του δεν λειτουργούσε τέλεια. Αυτό δεν θα εμπόδιζε τον Τριποδάκη από του να κερδίσει, εάν σιγά σιγά δεν ξεβιδώνονταν όλα, από το ντεμπραγιάζ μέχρι την τελευταία βίδα. Έτσι στον 8ο γύρο αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει. Οι χρόνοι του αποτελούν και τα ρεκόρ του σιρκουί, αφού κανείς δεν μπόρεσε να τα φτάσει. Θαυμασίαν εμφάνισιν πραγματοποίησε ο Μακαρώνας, ο γνωστός άσσος της μοτοσυκλέτας, οδηγός μεγάλων ικανοτήτων και τεχνικής καταρτίσεως. Είναι ο πρώτος αγών που διοργανούται μεταπολεμικά στην χώρα μας. Αποτελεί μια καλή αρχή για να μπει το άθλημα σε κάποιο δρόμο. Διότι την στιγμή αυτή, ούτε οδηγούς έχουμε, ούτε συνεργεία, ούτε μηχανές ούτε τίποτα."   

 

Οι θεατές της αναβίωσης του Τ.Τ. Ψυχικού ας μην περιμένουν να δουν "μοτοσυκλεττιστάς" που θα συναγωνίζονται "πεισματωδέστατα". Το πνεύμα όμως των διοργανώσεων του παρελθόντος θα είναι ζωντανό και η ατμόσφαιρα εορταστική! Οι δύο ξεχωριστές κατηγορίες, η πρώτη με μοτοσυκλέτες έως το 1945 και η δεύτερη από το 1946 έως το 1968, την τελευταία χρονιά που έγινε το Τ.Τ. Ψυχικού, θα διαγωνιστούν με το σύστημα Regularity, προσπαθώντας να κρατήσουν μια συγκεκριμένη μέση ωριαία. Κάθε κατηγορία θα κάνει δέκα γύρους των δύο περίπου χιλιομέτρων. Θα απουσιάζουν, για ευνόητους λόγους, οι προπολεμικοί κανονισμοί των αγώνων, που υποχρέωναν "τους αγωνιστάς" να παίρνουν "τας στροφάς" με όχι λιγότερα από 45-50 χιλιόμετρα, και στις ευθείες να αναπτύσσουν όσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορούν! Προφανώς οι κανονισμοί προσπαθούσαν να αποφύγουν περιπτώσεις "αγωνιστών" που απλά θα βολτάριζαν την διαδρομή, χωρίς να ρισκάρουν!    

 

Θα είχε ενδιαφέρον, σ’ αυτή την αναβίωση, να ήταν και οι θεατές ντυμένοι με ρούχα εποχής, έτσι για την ατμόσφαιρα! Ο ενθουσιασμός πάντως είναι από τώρα στα ύψη, κι όσοι θα παρακολουθήσουν το σύγχρονο Τourist Τrophy Ψυχικού, θα πάρουν μια καλή γεύση από ωραίες μοτοσυκλέτες και ενδιαφέροντες ανθρώπους, σε μια περιοχή με ιδιαίτερη ιστορία στους αγώνες μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Θα δείτε και το αυθεντικό κύπελλο που απονεμήθηκε το 1929 στον νικητή Ιορδάνη Καπλάνογλου, που θα σηκώσουν και οι νικητές των δύο κατηγοριών, 87 χρόνια μετά! Το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί, σας περιμένουμε!

 

Κυριακή 16 Οκτωβρίου, από τις 9:30 το πρωί, στην πλατεία Blue Bell του Ψυχικού.

 

Για να δείτε τις μοτοσυκλέτες που θα συμμετάσχουν, όπως και τα νέα της εκδήλωσης, ακολουθήστε την στο Facebook: Αναβίωση ΤΤ Ψυχικού

 

Σιρκουί Φιλοθέης, 1966, το πρώτο μεταπολεμικό:

Ο Μανώλης Τριποδάκης με τον εμπρός τροχό της Norton στον αέρα. Θα εγκατέλειπε όμως...

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!

Δεν είναι στα άμεσα σχέδια της CFMOTO να μπεί στο Enduro
H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2026

Ο Mario Roman, αναβάτης τους Extreme Enduro και μέχρι τώρα αθλητής με την Sherco, ανακοίνωσε την συνεργασία του με την CFMOTO με στόχο να τρέχει στο Romaniacs με το 450ΜΤ.

Με το Romaniacs να είναι το επίκεντρο της συνεργασίας τους, η CFMOTO κάλεσε τον Mario Roman να γίνει πρεσβευτής τους στις Adventure μοτοσυκλέτες βλέποντας ακόμη μία μεταπήδηση από τον χώρο του Enduro στους αγώνες Rally και συγκεκριμένα στις κατηγορίες που μπορούν να συμμετάσχουν μοτοσυκλέτες του εμπορίου και όχι πανάκριβα αγωνιστικά μονοκύλινδρα.

Οι μάρκες βλέπουν πως δεν υπάρχει απήχηση ευρύτερου κοινού στους εξιδεικευμένους αγώνες μοτοσυκλετών στο χώμα, σε αντίθεση με τις κατηγορίες που μπορούν να πάρουν μέρος οι Adventure μοτοσυκλέτες, όπου ξαφνικά το ενδιαφέρον ξεφεύγει του στενού κύκλου που πάντα παρακολουθούσε αυτές τις διοργανώσεις.

Με λίγα λόγια αγώνες Enduro παρακολουθούν λιγότεροι από όσους κάνουν Enduro, ενώ φωτογραφίες και video από μοτοσυκλέτες του εμπορίου που πηγαίνουν στους αγώνες αυτούς, έχει πολλαπλάσια διασπορά και καταλήγει σε μεγαλύτερο κοινό.

Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε συνέχεια περισσότερες τέτοιες συνεργασίες και μάλιστα η CFMOTO είχε καθυστερήσει να κάνει περισσότερα βήματα. Υπήρχαν έτσι και αλλιώς πολλές CFMOTO μοτοσυκλέτες από ιδιώτες σε αυτές τις διοργανώσεις, όπως είδαμε και στο Romaniacs πέρσι που φέτος μία τέτοια κίνηση ήταν επιβεβλημένη σχεδόν και η επιλογή του Mario Roman είναι η κατάλληλη.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Αυτό θέλει η CFMOTO από τον Mario Roman αυτή την στιγμή: Το 450MT σε δράση όπως λίγοι μπορούν να δείξουν!

Το ζήτημα είναι όμως πως η CFMOTO δεν έχει μοτοσυκλέτες Enduro και δεν γίνεται να συνεργαστείς με έναν ενεργό αθλητή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Hard Enduro μόνο για το Adventure κομμάτι.

Για αυτό και επέκτειναν την συνεργασία τους, επιτρέποντας μέσα από γενναία χρηματοδότηση στον Mario Roman να φτιάξει αγωνιστική ομάδα για να μπορέσει να απεμπλακεί από την Sherco με την οποία έτρεχε έως τώρα.

Οπότε η νέα αγωνιστική ομάδα MR74 δεν είχε μοτοσυκλέτες. Επέλεξαν να ξεκινήσουν προπονήσεις με δίχρονα Husqvarna TE300 τα οποία προφανώς ντύθηκαν στα λογότυπα της CFMOTO και η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες του χώρου που έκαναν λόγο για είσοδο της CFMOTO στον Enduro!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες της μοτοσυκλέτας που θεώρησαν πως η CFMOTO θα μπει στον κόσμο του Enduro!

Αυτη η εικασία είναι ωστόσο πέρα για πέρα λάθος και τελείως μακριά από την πραγματικότητα!

Η ιστορία μας διδάσκει τον τρόπο που γίνονται τα πράγματα. Όποιος την παρακολουθεί ζωντανά δεκαετίες μπορεί να δει τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά από την MR74. Ο Mario Roman χτίζει την πορεία στους αγώνες ανεξάρτητος πλέον, η CFMOTO τον πλαισιώνει με μηχανολόγους που έχουν στόχο να αποκτήσουν εμπειρία στους αγώνες στο χώμα και βήμα – βήμα ο Roman έχει και συμβουλευτικό χαρακτήρα ώστε να φτάσουμε μετά από χρόνια σε μία πρωτότυπη, έχοντας πρώτα χτίσει πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ αγωνιζομένων και R&D με δικλείδες ασφαλείας, που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν!

Φανταστείτε πως για το concept T7, η Yamaha έπρεπε να κάνει την ίδια διαδικασία, για αυτό και καθυστέρησε άλλα τρία χρόνια, φτάνοντας συνολικά τα πέντε μέχρι να δούμε επιτέλους το Tenere που περιμέναμε. Το ενδεχόμενο να μπει η CFMOTO στο Enduro μπορεί να προχωρήσει μόνο αν θέσει έναν τέτοιο χαρακτήρα στη συνεργασία της με αναβάτες όπως ο Roman, και μόνο αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει βάση προγράμματος. Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί αυτό, οπότε είναι διπλό λάθος να λέει κανείς πως η CFMOTO μπαίνει στο Enduro!

Αυτό μπορεί να ειπωθεί όταν θα υπάρχει πρωτότυπη μοτοσυκλέτα, μέχρι τότε θα είναι απλά ένα ενδεχόμενο.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Μακάρι να τους δούμε και στο Enduro, όταν και αν έρθει αυτή η ώρα

Ένα καλύτερο ενδεχόμενο είχε με το ηλεκτρικό Motocross, ένα θαύμα της βιομηχανίας κυριολεκτικά και δεν αποτελεί δική μου δήλωση, αλλά μεταφέρω αυτό που μου είπε προσωπικά ο κος Domenicali όταν το είδε για πρώτη φορά στην προ-περσινή EICMA, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2024 δ. Δίπλα ήταν ο V4 κινητήρας που τώρα, πριν μήνες, μόλις σε έναν χρόνο, τον είδαμε σε πρωτότυπη Superbike μοτοσυκλέτα. Για αυτό και είναι πιο σημαντικό που ξεχώρισε το ηλεκτρικό Motocross!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η φωτογραφία που αποδεικνύει τον διάλογο που περιγράφουμε στο άρθρο! Ο CEO της Ducati μιλά με τον Διεθυντή σχεδιασμού της CFMOTO και τον υπεύθυνο παραγωγής!

Διότι το μάτι του έπιασε το tooling που είχε επάνω της αυτή η πρωτότυπη, αναγνώρισε το μέγεθος του βιομηχανικού σχεδιασμού που απαιτείται για να δείξεις κάτι τέτοιο, που με την σειρά του δηλώνει το μηχανολογικό επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει. Οι επιδόσεις είναι για τον πολύ κόσμο και για τις καφετέριες, εκείνος ο άνθρωπος είχε δει κάτι άλλο εκείνη την στιγμή και εκείνο σχολίασε με τον τρόπο που πάντα διατηρεί, ευθέως δηλαδή ενώ ήταν μέσα στο περίπτερο της CFMOTO και συζητούσαμε για τον V4 κινητήρα, θεωρώντας πως εκεί είναι το πρόβλημα για εκείνους! Κι όμως, έβλεπε κάτι άλλο.

Διπλό κρίμα λοιπόν που η CFMOTO τερμάτισε το σχέδιο να βγάλει στην παραγωγή το ηλεκτρικό Motocross βλέποντας πως ακόμη και αν ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικό από την πρώτη στιγμή, πάλι θα έκανε ισχνές πωλήσεις ενώ θα έπρεπε για να το συντηρήσει εκεί έξω, να στρέψει και το δίκτυό της προς το χώμα, κάτι που δεν ήταν ακόμη έτοιμη να το κάνει. Βλέπετε πως τα προβλήματα είναι σύνθετα, ακόμη και αν αναπτύξεις την γκάμα σου σε νέες κατηγορίες δεν είναι αρκετό. Ποιος θα τις διαθέσει αυτές τις μοτοσυκλέτες και ποιος θα τις συντηρήσει; Είναι μία κίνηση που την κάνεις όταν μπορείς να συγκεντρωθείς σε μία κατεύθυνση, όπως η Ducati για παράδειγμα. Αντιθέτως η CFMOTO επεκτείνεται ραγδαία προς κάθε κατεύθυνση, θα ήταν λοιπόν πρόβλημα να προσθέσει ακόμη περισσότερα!

Η κίνηση αυτή, να φτιάξει αγωνιστική ομάδα με έναν κορυφαίο αναβάτη, όπου θα δούμε με τι μοτοσυκλέτες θα μείνει μέχρι να ξεκινήσει το αγωνιστικό πρόγραμμα, είναι στην σωστή κατεύθυνση αυτή την στιγμή, δίνοντας ώθηση στις Adventure μοτοσυκλέτες στις οποίες έχει επενδύσει πάρα πολύ και που η επένδυση αυτή πηγαίνει πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο.

Το που θα οδηγήσει η συνεργασία είναι ένα κομμάτι που ούτε οι ίδιοι μπορούν να το έχουν σίγουρο, είναι μία διαδικασία που εξελίσσεται!