Τραγωδία Yamaha στον 24ωρο Bol d'Or: Πήρε φωτιά η R1 του Loris Baz! [VIDEO]

Έφταιγε μία Honda που έριξε λάδια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2019

Πολλές μοτοσυκλέτες έπεσαν η μία μετά την άλλη στην πίστα Paul Ricard, στην πρώτη από τις τρεις χρονικές περιόδους του 24ωρου Bol d'Or, όμως ήταν η Yamaha που είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα, μιας και έβλεπε την νίκη να έρχεται. Η πτώση δίχως να φταίνε ήταν αποκαρδιωτική, πόσο μάλλον όταν οι μοτοσυκλέτες έπιασαν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Κανείς δεν τραυματίστηκε, αλλά η ευκαιρία της Yamaha να πάρει μία σημαντική νίκη, παράλληλα με την ανακοίνωση μίας νέας R1, εξανεμίστηκε.

Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός από την αρχή. Ξεκίνησε με αντίξοες συνθήκες, δυνατή βροχή και ισχυρούς ανέμους και κατέληξε σε διακοπή με επανεκκίνηση την επόμενη ημέρα.

Ο Niccolò Canepa πήρε την σκυτάλη μετά την επανεκκίνηση του αγώνα και κατάφερε να την φέρει πολύ μπροστά, δίνοντας μία πολύ καλή ώθηση στον Loris Baz που κατάφερε να φέρει την Yamaha στην πρώτη θέση. Ο Baz μπήκε στον αγώνα με slick ελαστικά σε μία πίστα που στέγνωνε, μιας και δεν είχε σταματήσει να βρέχει από το προηγούμενο βράδυ, και κατάφερε αμέσως να κάνει την διαφορά. Μπήκε στα pit με μεγάλη διαφορά, σχεδόν τριάντα δευτερόλεπτα μπροστά από τους υπόλοιπους και με εμφανή όρεξη και ικανότητα να την διπλασιάσει!

Τότε ήταν που η FCC TSR Honda του Mike Di Meglio «γέννησε» ακριβώς πάνω στην ξακουστή φουρκέτα, στην Le Beausset με την Kawasaki του Erwan Nigon να είναι η πρώτη που έπεσε. Ακριβώς πίσω του, και πάνω του, προσγειώθηκε γλιστρώντας ο Loris Baz με την τριβή να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα… Οι μοτοσυκλέτες πήραν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς σε ελάχιστο χρόνο, πριν προλάβουν οι κριτές να κάνουν το παραμικρό! Τα δευτερόλεπτα ήταν δραματικά, καθώς η R1 πήρε αμέσως φωτιά χτυπώντας τον Erwan που δεν είχε προλάβει να σηκωθεί και ξαφνικά πάλευε και με τις φλόγες… Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε, ούτε οι αναβάτες των μοτοσυκλετών που ακολουθήσαν αμέσως μετά.

Η 83η συνέχεια του ξακουστού αγώνα θα ήταν η καλύτερη της σύγχρονης εποχής για την Yamaha, με χαρακτηριστική νίκη πάνω στο λανσάρισμα μιας όχι και τόσο νέας, αλλά έστω ανανεωμένης, R1. Δυστυχώς η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους.

Ο Loris Baz μίλησε σε έντονο ύφος αμέσως μετά: «Είμαι εκνευρισμένος και εξαιρετικά απογοητευμένος, όπως ίσως θα φαντάζεστε. Ωστόσο είμαι και ανακουφισμένος που η πτώση αυτή δεν ήταν πιο σοβαρή, ιδιαίτερα για τον Erwan που τον χτύπησε η μοτοσυκλέτα μου και μετά βίας γλίτωσε από την φωτιά. Είναι το πιο τρομακτικό ατύχημα που είχα ποτέ με μοτοσυκλέτα και θεωρώ πως θα μπορούσαν από την οργάνωση να είχαν αντιδράσει πιο γρήγορα. Το λάδι ήταν αδύνατο να το διακρίνεις και να το αποφύγεις, γιατί η πίστα δεν είχε ακόμη στεγνώσει πλήρως και δεν ήξερες τί ήταν αυτό που έβλεπες. Είναι πραγματικά πολύ κρίμα να τελειώνει έτσι ο αγώνας γιατί η ομάδα είχε κάνει εξαιρετική δουλειά και όσοι μου έδιναν την σκυτάλη ήταν εξίσου γρήγοροι! Το σημερινό ξεκίνημα ήταν δύσκολο, το να αγωνίζεσαι το βράδυ είναι ένα πράγμα, το να ξυπνάς στις τέσσερις για να τρέξεις αγώνα κατευθείαν το κάνει δυσκολότερο. Η εξείκη αυτή είναι αποκαρδιωτική".

 

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone
Geoff Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.