Τραγωδία Yamaha στον 24ωρο Bol d'Or: Πήρε φωτιά η R1 του Loris Baz! [VIDEO]

Έφταιγε μία Honda που έριξε λάδια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2019

Πολλές μοτοσυκλέτες έπεσαν η μία μετά την άλλη στην πίστα Paul Ricard, στην πρώτη από τις τρεις χρονικές περιόδους του 24ωρου Bol d'Or, όμως ήταν η Yamaha που είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα, μιας και έβλεπε την νίκη να έρχεται. Η πτώση δίχως να φταίνε ήταν αποκαρδιωτική, πόσο μάλλον όταν οι μοτοσυκλέτες έπιασαν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Κανείς δεν τραυματίστηκε, αλλά η ευκαιρία της Yamaha να πάρει μία σημαντική νίκη, παράλληλα με την ανακοίνωση μίας νέας R1, εξανεμίστηκε.

Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός από την αρχή. Ξεκίνησε με αντίξοες συνθήκες, δυνατή βροχή και ισχυρούς ανέμους και κατέληξε σε διακοπή με επανεκκίνηση την επόμενη ημέρα.

Ο Niccolò Canepa πήρε την σκυτάλη μετά την επανεκκίνηση του αγώνα και κατάφερε να την φέρει πολύ μπροστά, δίνοντας μία πολύ καλή ώθηση στον Loris Baz που κατάφερε να φέρει την Yamaha στην πρώτη θέση. Ο Baz μπήκε στον αγώνα με slick ελαστικά σε μία πίστα που στέγνωνε, μιας και δεν είχε σταματήσει να βρέχει από το προηγούμενο βράδυ, και κατάφερε αμέσως να κάνει την διαφορά. Μπήκε στα pit με μεγάλη διαφορά, σχεδόν τριάντα δευτερόλεπτα μπροστά από τους υπόλοιπους και με εμφανή όρεξη και ικανότητα να την διπλασιάσει!

Τότε ήταν που η FCC TSR Honda του Mike Di Meglio «γέννησε» ακριβώς πάνω στην ξακουστή φουρκέτα, στην Le Beausset με την Kawasaki του Erwan Nigon να είναι η πρώτη που έπεσε. Ακριβώς πίσω του, και πάνω του, προσγειώθηκε γλιστρώντας ο Loris Baz με την τριβή να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα… Οι μοτοσυκλέτες πήραν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς σε ελάχιστο χρόνο, πριν προλάβουν οι κριτές να κάνουν το παραμικρό! Τα δευτερόλεπτα ήταν δραματικά, καθώς η R1 πήρε αμέσως φωτιά χτυπώντας τον Erwan που δεν είχε προλάβει να σηκωθεί και ξαφνικά πάλευε και με τις φλόγες… Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε, ούτε οι αναβάτες των μοτοσυκλετών που ακολουθήσαν αμέσως μετά.

Η 83η συνέχεια του ξακουστού αγώνα θα ήταν η καλύτερη της σύγχρονης εποχής για την Yamaha, με χαρακτηριστική νίκη πάνω στο λανσάρισμα μιας όχι και τόσο νέας, αλλά έστω ανανεωμένης, R1. Δυστυχώς η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους.

Ο Loris Baz μίλησε σε έντονο ύφος αμέσως μετά: «Είμαι εκνευρισμένος και εξαιρετικά απογοητευμένος, όπως ίσως θα φαντάζεστε. Ωστόσο είμαι και ανακουφισμένος που η πτώση αυτή δεν ήταν πιο σοβαρή, ιδιαίτερα για τον Erwan που τον χτύπησε η μοτοσυκλέτα μου και μετά βίας γλίτωσε από την φωτιά. Είναι το πιο τρομακτικό ατύχημα που είχα ποτέ με μοτοσυκλέτα και θεωρώ πως θα μπορούσαν από την οργάνωση να είχαν αντιδράσει πιο γρήγορα. Το λάδι ήταν αδύνατο να το διακρίνεις και να το αποφύγεις, γιατί η πίστα δεν είχε ακόμη στεγνώσει πλήρως και δεν ήξερες τί ήταν αυτό που έβλεπες. Είναι πραγματικά πολύ κρίμα να τελειώνει έτσι ο αγώνας γιατί η ομάδα είχε κάνει εξαιρετική δουλειά και όσοι μου έδιναν την σκυτάλη ήταν εξίσου γρήγοροι! Το σημερινό ξεκίνημα ήταν δύσκολο, το να αγωνίζεσαι το βράδυ είναι ένα πράγμα, το να ξυπνάς στις τέσσερις για να τρέξεις αγώνα κατευθείαν το κάνει δυσκολότερο. Η εξείκη αυτή είναι αποκαρδιωτική".

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.