Τραυματίστηκε (ξανά) ο Michael Dunlop [VIDEO]

Έχει χαθεί το μέτρημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/7/2019

O Dunlop ξανά χτύπησε, πριν προλάβει να αναρρώσει… Λιγότερες από 15 ημέρες έχουν περάσει από τον τελευταίο τραυματισμό του Michael Dunlop, όταν πήρε μέρος σε αγώνα αυτοκινήτου. Ο τραυματισμός του εκείνος του στοίχησε την συμμετοχή στο Pikes Peak που φέτος είχε μία τραγική απώλεια, τον θάνατο του Carlin Dunne. Παρόλο που δεν ήταν κάτι απλό, με πρόβλημα στον ώμο και στους καρπούς, ο Michael Dunlop ήταν αποφασισμένος να μην χάσει την συμμετοχή του στον Southern 100. Δυστυχώς τα χειρότερα δεν είχαν ακόμη έρθει…

Ο Dunlop κυνηγούσε τον Harrison στην πρώτη θέση, όταν ένα άσχημο highside τον έστειλε στον αέρα χωρίς περιθώριο αντίδρασης. Το αποτέλεσμα ήταν διάφορα κατάγματα με σημαντικότερο το κάταγμα στην λεκάνη. Τίποτα αξεπέραστο για τον 19 φορές πρωταθλητή του Isle of Man αλλά όχι στον χρόνο που θα ήθελε. Ο αγώνας Ulster Grand Prix που θα γίνει στις 8 Αυγούστου, φαντάζει αρκετά δύσκολος πλέον για τον Dunlop αν και στην περίπτωσή του κανείς δεν μπορεί να πάρει όρκο για το τι ακριβώς θα γίνει.

 

 

Με την πτώση του Dunlop, ο Harrison έγινε ο τρίτος πιο πετυχημένος αναβάτης του Southern 100 αν και το πρόβλημα για τον Michael δεν είναι ο ανταγωνισμός του με τον Harrison για τα ρεκόρ, αλλά ο άμεσος κίνδυνος να χάσει το Ulster Grand Prix.

Πάντως είναι σαν η ζωή να θέλει κάτι να πει αυτές τις ημέρες στον Dunlop, με τους συνεχείς τραυματισμούς του. Ακριβώς έναν χρόνο πριν, στις 7 Ιουλίου 2018, σκοτώθηκε ο αδερφός του, o William. Με την σειρά του ο William είχε σκοτωθεί μόλις πέντε ημέρες από την 18η επέτειο του θανάτου του θείου του Joey Dunlop, θρυλικού αναβάτη στο παγκόσμιο στερέωμα. Το 2008 θα έχαναν και τον πατέρα τους, τον Robert Dunlop στον North West 200! Κι έτσι ο Michael, ένας από τους πιο πετυχημένους αγωνιστικά Dunlop είναι πλέον και ο μόνος ζωντανός, με πιθανότητες να διηγηθεί στα εγγόνια του ιστορίες από τους αγώνες. Οι υπόλοιποι δεν είχαν αυτή την τύχη, έφυγαν νωρίς.

Η προηγούμενη γενιά έχασε και τα δύο αδέρφια στο πρωτάθλημα δρόμου και η νέα έχει ήδη μία απώλεια…

 

Ετικέτες

Ο Tyler O’Hara σπάει το ρεκόρ ταχύτητας AMA με Indian Challenger [VIDEO]

Ο πολυπρωταθλητής King of the Baggers γράφει ιστορία για την Indian στις αλυκές Bonneville
Indian Challenger Speed Record Bonneville Salts
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Με 312,677 χλμ/ώρα, η Indian Challenger του O’Hara σπάει ρεκόρ που υπήρχε από το 1972

Από το 1901, οι αγώνες βρίσκονται στο DNA της Indian, κληρονομιά που έχτισαν οραματιστές όπως ο Burt Munro στις αλυκές του Bonneville. Συνεχίζοντας σε αυτό το πνεύμα, η Indian, σε συνεργασία με την S&S Cycle και την Mission Foods, βρέθηκε στις αχανείς επίπεδες εκτάσεις των αλυκών της Γιούτα για να δει πόσο γρήγορα μπορεί να “τρέξει” η αγωνιστική της μοτοσυκλέτα που αγωνίζεται με επιτυχία στο πρωτάθλημα της MotoAmerica, King of the Baggers.

Indian Challenger

Στη σέλα βρέθηκε ο αναβάτης της Indian Wrecking Crew και δύο φορές πρωταθλητής King of the Baggers, Tyler O’Hara. Με την ειδικά εξελιγμένη από την S&S, Indian Challenger, ο O’Hara εκτόξευσε τη μοτοσυκλέτα πάνω στο ιστορικό πεδίο δοκιμών, γιορτάζοντας την ιστορία και την αέναη αναζήτηση της ταχύτητας.

Ενώνoντας πάθος και κατασκευαστική ακρίβεια, η S&S και η Indian έφεραν δεκαετίες αγωνιστικής τεχνογνωσίας σε έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αγγίζοντας σχεδόν το ορόσημο των 200 mph, ο O’Hara τίμησε τους θρύλους που προηγήθηκαν, κατακτώντας νέο ρεκόρ κατηγορίας AMA 2000cc APS-AG με 194,384 mph. Το προηγούμενο ρεκόρ (169,828 mph) διατηρούσε από το 1972, η Triumph με αναβάτη τον J. Angerer.

Indian Challenger

Ο Gary Gray, Αντιπρόεδρος Τεχνολογίας Προϊόντων, Αγώνων και Service της Indian Motorcycle, δήλωσε, “To Bonneville είναι ιερός τόπος, όχι μόνο για την Indian Motorcycle, αλλά για ολόκληρο τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Οι μηχανικοί μας και οι συνεργάτες της S&S κυνηγούν την ταχύτητα στις αλυκές εδώ και δεκαετίες και πάντα μιλούσαμε για το τι θα μπορούσε να πετύχει η Indian Challenger εκεί. Παρότι είμαστε υπερήφανοι που σπάσαμε το ρεκόρ, αυτή η προσπάθεια αφορούσε κάτι μεγαλύτερο: να τιμήσουμε τους θρύλους πριν από εμάς και να σπρώξουμε τους εαυτούς μας όσο πιο μακριά γίνεται”.