Τροχαία Αττικής: Μόνο 510 μίλαγαν στο κινητό...

… αλλά 2.679 “έτρεχαν”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/2/2020

Κάθε μήνα η τροχαία Αττικής δημοσιοποιεί τα στοιχεία που αφορούν τα τροχαία συμβάντα που κατέγραψε. Τον Ιανουάριο, τον πρώτο μήνα του 2020, η υπηρεσία σημείωσε 438 “ατυχήματα” (σ.σ. γιατί τα λέμε ατυχήματα; Είναι θέμα τύχης δηλαδή; Μετεωρίτες πέφτουν στους δρόμους;). Σε αυτά, εννέα συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους και 519 τραυματίστηκαν, 20 από αυτούς σοβαρά. Εδώ να σημειώσουμε πως αν κάποιος τραυματιστεί σοβαρά και χάσει την ζωή του πολύ αργότερα στο νοσοκομείο, στα στοιχεία παραμένει ως τραυματίας και δεν καταγράφεται ως θανάσιμος τραυματισμός.

Καθότι τον Ιανουάριο βρισκόμαστε ακόμα στις αργίες των Χριστουγέννων και ο κόσμος βγαίνει αρκετά τα βράδια για να διασκεδάσει, η τροχαία έπιασε 663 άτομα να οδηγούν έχοντας καταναλώσει αλκοόλ άνω του επιτρεπόμενου όριου, με 66 να έχουν και ποινικές συνέπειες σε βαθμό πλημμελήματος. Δυσάρεστη έκπληξη είναι οι 531 κλήσεις για μη χρήση ζώνης και οι 542 για μη χρήση κράνους (σ.σ. με αυτό το ψοφόκρυο και δεν φόραγαν κράνος!!) Αστείο νούμερο για την τροχαία θεωρούμε τις μόλις 510 κλήσεις για χρήση κινητού τηλεφώνου, ενώ την ίδια ώρα έδωσαν 2.679 κλήσεις για υπερβολική ταχύτητα. Εντάξει, καταλαβαίνουμε πως είναι πιο εύκολο να κάθεσαι σε έναν άδειο δρόμο (με την κίνηση που έχουν οι δρόμοι της Αττικής, μόνο όταν είναι άδειοι μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια ταχύτητας) με το ραντάρ στο χέρι και να εισπράττεις ζεστό χρήμα, αντί να σταματάς τα ζόμπι με τα κινητά τηλέφωνα, αλλά η αναλογία 5 προς 1 στις κλήσεις προκαλεί γέλιο…

Από την άλλη μεριά, πρέπει να πούμε και ένα μπράβο στην Τροχαία Αττικής για τα αίτια που παρουσιάζει στην έκθεσή της και συμπεριλαμβάνει την οδήγηση χωρίς σύνεση και προσοχή, την παραβίαση τον πινακίδων του Κ.Ο.Κ και τον φαναριών, καθώς και την ειδική αναφορά που κάνει στη συμπεριφορά των πεζών. Σε αυτό το τελευταίο θα θέλαμε να σταθούμε λίγο παραπάνω, διότι ΚΑΝΕΙΣ δεν ασχολείται με την κυκλοφοριακή παιδία των πεζών, κάτι που είναι πολύ σημαντικό σε οποιοδήποτε αστικό περιβάλλον. Ελπίζουμε οι κρατικοδίαιτες ΜΚΟ που τσεπώνουν μπόλικο παραδάκι από το ελληνικό κράτος και την Ε.Ε. να κάνουν έστω μια ενημερωτική καμπάνια στα ΜΜΕ για τους πεζούς, με τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς.    

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride