TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο

Από το

Μαύρο Σκύλο

16/9/2011

TT3D: Closer to the Edge

Δελτίο Τύπου

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές σκηνοθετεί με ευρηματικό τρόπο ένα από τα πρώτα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν εξολοκλήρου με τη χρήση τεχνολογίας 3D και μας παρουσιάζει τον πιο επικίνδυνο αγώνα μοτοσυκλετών στον κόσμο, το The Isle of Man Tourist Trophy.

 

Ο αγώνας αυτός, η ύστατη πρόκληση για άνθρωπο και μηχανή, απαιτεί έναν βαθμό αφοσίωσης που δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο, ενώ πολλοί οδηγοί θυσιάζουν τη ζωή τους στην αναζήτηση της νίκης. Το ντοκιμαντέρ "TT3D: Closer to the Edge" μιλάει για την ελευθερία επιλογής και τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Στόχος του είναι να αποκαλύψει το κίνητρο που ωθεί τους λίγους επίλεκτους οδηγούς να θυσιάζουν τα πάντα για την νίκη. Η τεχνολογία 3D αποδίδει με ξεχωριστό τρόπο την ένταση και τον κίνδυνο του μοναδικού αυτού αγώνα δρόμου. Την αφήγηση αναλαμβάνει ο Τζάρεντ Λίτο ("Requiem for a Dream").

Ο Σκηνοθέτης

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές ξεκίνησε την καριέρα του στην πολυβραβευμένη εταιρία Oxford Scientific Films (OSF). Το 1999 αποφάσισε να κάνει καριέρα μόνος του κι επικεντρώθηκε στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Κινηματογράφησε τρεις σεζόν των Yamaha World Superbike και Grand Prix ομάδων/ Formula 1 & World Rally Championship Title Sequences. Το 2001 σκηνοθέτησε και υπέγραψε την παραγωγή σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ, στα παρασκήνια της Formula 1, με τίτλο "Inside Line", τα οποία ενθουσίασαν τα πιο γνωστά αθλητικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Ο Ρίτσαρντ δούλεψε με μια ομάδα παιδιών από την Νότια Αφρική για την παραγωγή της φιλανθρωπικής ταινίας "War Child", για την οποία βραβεύθηκε με το The Bronze Award στο New York Art Directors Club. Οι πρόσφατες δουλειές του περιλαμβάνουν διαφημιστικές καμπάνιες για εταιρίες όπως Carlsberg, Renault, Samsung, Smirnoff, Sony, Toyota και Yamaha.

Ο Αφήγητης

Ο Τζάρεντ Λίτο γεννήθηκε το 1971 στην Λουιζιάνα. Παράτησε τις σπουδές ζωγραφικής στο Philadelphia's University of the Arts για να επικεντρωθεί στην υποκριτική στο School of Visual Arts της Νέας Υόρκης. Το 1992 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να διεκδικήσει μια καριέρα στο χώρο της μουσικής, έχοντας επίσης ως στόχο την παράλληλη ενασχόληση με την υποκριτική. Την περίοδο 1992 με 1995 εμφανιζόταν σε σχετικά άγνωστες τηλεοπτικές σειρές, ενώ το 1995 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία "Ακολουθώντας την Καρδιά Σου".

Ο πάντα επιλεκτικός Λίτο έχει χτίσει ένα ενδιαφέρον κινηματογραφικό βιογραφικό, που περιλαμβάνει ρόλους σε ταινίες όπως "The Thin Red Line", "Fight Club", "Girl, Interrupted", "American Psycho", "Requiem for a Dream", "Panic Room", "Lord of War" και "Mr. Nobody".

Εκτός όμως από την επιτυχημένη του καριέρα ως ηθοποιός, ο Λίτο είναι επίσης ο τραγουδιστής και στιχουργός του ροκ συγκροτήματος Thirty Seconds to Mars. Οι δίσκοι του συγκροτήματος έχουν γίνει πλατινένιοι κι ο Λίτο έχει αναλάβει επίσης την σκηνοθεσία των video clip τους, με το ψευδώνυμο Μπαρθόλομιου Κάμπινς, έχοντας κερδίσει περισσότερα από 14 βραβεία MTV σε όλο τον κόσμο.

Οι Οδηγοί

Ο μηχανικός φορτηγών Γκάι Μάρτιν είναι ο πιο ανορθόδοξος οδηγός, με κοφτερό χιούμορ και μια μοναδική οπτική στη ζωή, του οποίου τα αστεία εκτός δρόμου δεν σταματούν να εξοργίζουν τον σπόνσορά του, τους μηχανικούς και τους υπευθύνους των αγώνων. Από το ντεμπούτο του το 2001 έχει γίνει ένας από τους πιο ταλαντούχους οδηγούς και είναι αποφασισμένος να κερδίσει το 2010. Είναι γοητευτικός, όμορφος, σέξι, και καμιά φορά άξεστος και απίστευτα αστείος – το απόλυτο κακό παιδί που φοράει μαύρα δερμάτινα και αρνείται να υπακούσει σε κανόνες και να γίνει ένας εταιρικός οδηγός.

Ο Τζον ΜακΓκίνες είναι αυτή την στιγμή το νούμερο ένα στους αγώνες, ο "Βασιλιάς" του TT κι εδώ και δεκαπέντε χρόνια αποτελεί το φαβορί για την νίκη σε κάθε αγώνα. Πέρυσι, αφού ξεπέρασε τις δεκατέσσερις TT νίκες του θρυλικού Μάικ Χέιλγουντ, έγινε ο πιο επιτυχημένος εν ζωή οδηγός – μια σπασμένη αλυσίδα όμως στάθηκε εμπόδιο στον στόχο του για πέντε συνεχόμενες Senior TT νίκες. Αυτή τη χρονιά επιστρέφει για να διευθετήσει το σκορ.

Αν και είναι ένας από τους πιο έμπειρους οδηγούς, ο ΜακΓκίνες δε φοβάται να δείξει το άγχος του ή το πόσο ευάλωτος αισθάνεται. Πατέρας πλέον δύο παιδιών, έχει χάσει μερικούς από τους καλύτερούς του φίλους στο άθλημα αυτό, οπότε ξέρει καλύτερα από τον οποιονδήποτε πως αργά ή γρήγορα δεν καταφέρνεις να γλιτώσεις από έναν αγώνα σαν το TT.

Το όνομα του Μάικλ Ντάνλοπ είναι συνώνυμο με το θρίαμβο αλλά και την τραγωδία στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Το 2008 βίωσε την τραυματική εμπειρία του να βρίσκεται στην ίδια πίστα με τον πατέρα του, όταν εκείνος σκοτώθηκε. Μόλις δύο μέρες μετά το περιστατικό, ο Μάικλ και ο αδερφός του, Ουίλιαμ, αγωνίστηκαν στην μνήμη του πατέρα τους. Ο Μάικλ κέρδισε τον αγώνα αλλά έπρεπε να τον κουβαλήσουν μέχρι το βάθρο διότι ήταν καταβεβλημένος συναισθηματικά.

Το 2009 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα TT, αλλά τον έχουν κατηγορήσει για απερίσκεπτη – ως κι επικίνδυνη – οδήγηση. Παρά το διάσημο όνομα Ντάνλοπ, βρίσκεται κάτω από συνεχή οικονομική πίεση. Για να μείνει στην πρώτη γραμμή των αγώνων, ο Μάικλ θα πρέπει να φύγει από την σκιά του πατέρα του και να χαράξει τη δική του πορεία ως πρωταθλητής.

Πρώην υπάλληλος τραπέζης και "ντόπιος που έπιασε την καλή", ο Κόνορ Κάμινς είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα που έχει η Νήσος του Μαν για να δει κάποιον δικό της να κερδίζει αγώνα TT μετά από περίπου δέκα χρόνια. Σε ηλικία μόλις 23 ετών, ο Κάμινς θεωρείται ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους οδηγούς του αθλήματος, ενώ το 2009 έγινε ο πιο γρήγορος οδηγός αγώνων στον κόσμο, έχοντας κάνει ρεκόρ ταχύτητας 132 μίλια/ώρα στο Ulster Grand Prix. Θα είναι το 2010 η χρονιά που ο Κάμινς θα πάρει το έπαθλο του TT για την Νήσο του Μαν ή η πίεση από τις προσδοκίες της Νήσου θα αποδεχθεί υπερβολική γι' αυτόν;

Όντας σχετικά νέος στο άθλημα, η καριέρα του Ίαν Χάτσινσον είναι μια απίστευτη επιτυχία: κέρδισε δύο TT σε μία μέρα πέρυσι κι ένα NW200 το 2010, ενώ διαγωνιζόταν κάθε εβδομάδα στην κορυφή του British Superstock Championship. Ήσυχος και λιγομίλητος σε σύγκριση με τους υπόλοιπους οδηγούς, ο Χάτσινσον παίρνει την οδήγηση στα σοβαρά, αφιερώνοντας εξαντλητικά πολλές ώρες σε προπόνηση – με και χωρίς την μηχανή – κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αρνείται να αφήσει οτιδήποτε να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της νίκης και συνέχεια πιέζει τον εαυτό του να ξεπεράσει τα όρια για την επιτυχία και τη δόξα.

Λίγα Λόγια για την Παραγωγή

Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας 3D, το "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο" αιχμαλωτίζει την έξαψη και το δράμα των αγώνων του 2010, καθώς ανακαλύπτουμε το κίνητρο για τους άντρες και τις γυναίκες που ζουν στην κόψη του ξυραφιού και η ζωή τους είναι η αγωνιστική πίστα, ενώ συναντάμε τους μεγαλύτερους σταρ του αθλήματος.

Ο αγώνας δρόμου TT έχει κινηματογραφηθεί ξανά αλλά μέχρι τώρα δεν υπήρχαν τα εργαλεία που θα μπορούσαν να αποδώσουν σωστά τις ιστορίες των ανθρώπων που έχουν ζήσει κι έχουν πεθάνει στα 37¾ μίλια που αποτελούν το θρυλικό Mountain Circuit. Οι αγώνες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους δρόμους γεμάτους με χιλιάδες θεατές, που έχουν έρθει απ' όλο τον κόσμο για να παρακολουθήσουν αγώνες μοτοσικλετών μόλις λίγες ίντσες μπροστά τους, με ταχύτητες που φράνουν τα 200 μίλια/ώρα.

Λέγεται πως ο οδηγός πολλές φορές δεν μπορεί να δει το δρόμο όταν φτάνει στις ταχύτητες αυτές. Το μόνο που βλέπουν είναι τους θάμνους και τους πέτρινους τοίχους που οριοθετούν τη διαδρομή, οπότε πρέπει να γνωρίζουν κάθε ίντσα της πίστας και να στοχεύουν ανάμεσα σε δύο πλευρές γρασιδιού ή τοίχου ή σπιτιού, γνωρίζοντας πως ο δρόμος είναι πράγματι εκεί.

Ο Τζάρεντ Λίτο ήταν πάντα η τέλεια επιλογή για την αφήγηση του "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο". Έχοντας δει ένα πρώτο μοντάζ της ταινίας, είπε: "Είμαι περήφανος που αποτελώ μέρος της συναρπαστικής αυτής ταινίας, που εξυμνεί το περίφημο αυτό γεγονός και το θρυλικό πνεύμα των αντρών και γυναικών που ξεπερνούν τα όριά τους και φτάνουν σε επίπεδα που λίγοι θα μπορούσαν ακόμα και να τα φανταστούν."

"Είναι πραγματικά ιδιαίτερα ικανοποιητικό να λαμβάνουμε τις πολύ θετικές αντιδράσεις όσων βλέπουν την ταινία" αναφέρει ο Στιβ Κρίστιαν, παραγωγός της ταινίας και πρόεδρος της CinemaNX. "Η αντίδραση του Τζάρεντ αντικατοπτρίζει πλήρως την ανταπόκριση που είχαμε μέχρι στιγμής. Είναι εκπληκτικό το να ακούς να περιγράφουν την ταινία σου ως συγκινητική και πηγή έμπνευσης για τη ζωή. Ο θαυμασμός του Τζάρεντ για τους χαρακτήρες της ταινία μας είναι ξεκάθαρος και προσθέτει σε αυτό που ελπίζω πως είναι μια συγκλονιστική εμπειρία θέασης."

Σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές

Παραγωγή Στιβ Κρίστιαν

Μαρκ Σάμιουελσον

Μοντάζ Μπέβερλι Μιλς

Φωτογραφία Τόμας Κερζλ

Μουσική Άντι Γκρέι

Διάρκεια 104'

Official Site http://www.tt3dmovie.com/

Διανομή Odeon www.odeon.gr

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.