TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο

Από το

Μαύρο Σκύλο

16/9/2011

TT3D: Closer to the Edge

Δελτίο Τύπου

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές σκηνοθετεί με ευρηματικό τρόπο ένα από τα πρώτα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν εξολοκλήρου με τη χρήση τεχνολογίας 3D και μας παρουσιάζει τον πιο επικίνδυνο αγώνα μοτοσυκλετών στον κόσμο, το The Isle of Man Tourist Trophy.

 

Ο αγώνας αυτός, η ύστατη πρόκληση για άνθρωπο και μηχανή, απαιτεί έναν βαθμό αφοσίωσης που δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο, ενώ πολλοί οδηγοί θυσιάζουν τη ζωή τους στην αναζήτηση της νίκης. Το ντοκιμαντέρ "TT3D: Closer to the Edge" μιλάει για την ελευθερία επιλογής και τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Στόχος του είναι να αποκαλύψει το κίνητρο που ωθεί τους λίγους επίλεκτους οδηγούς να θυσιάζουν τα πάντα για την νίκη. Η τεχνολογία 3D αποδίδει με ξεχωριστό τρόπο την ένταση και τον κίνδυνο του μοναδικού αυτού αγώνα δρόμου. Την αφήγηση αναλαμβάνει ο Τζάρεντ Λίτο ("Requiem for a Dream").

Ο Σκηνοθέτης

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές ξεκίνησε την καριέρα του στην πολυβραβευμένη εταιρία Oxford Scientific Films (OSF). Το 1999 αποφάσισε να κάνει καριέρα μόνος του κι επικεντρώθηκε στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Κινηματογράφησε τρεις σεζόν των Yamaha World Superbike και Grand Prix ομάδων/ Formula 1 & World Rally Championship Title Sequences. Το 2001 σκηνοθέτησε και υπέγραψε την παραγωγή σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ, στα παρασκήνια της Formula 1, με τίτλο "Inside Line", τα οποία ενθουσίασαν τα πιο γνωστά αθλητικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Ο Ρίτσαρντ δούλεψε με μια ομάδα παιδιών από την Νότια Αφρική για την παραγωγή της φιλανθρωπικής ταινίας "War Child", για την οποία βραβεύθηκε με το The Bronze Award στο New York Art Directors Club. Οι πρόσφατες δουλειές του περιλαμβάνουν διαφημιστικές καμπάνιες για εταιρίες όπως Carlsberg, Renault, Samsung, Smirnoff, Sony, Toyota και Yamaha.

Ο Αφήγητης

Ο Τζάρεντ Λίτο γεννήθηκε το 1971 στην Λουιζιάνα. Παράτησε τις σπουδές ζωγραφικής στο Philadelphia's University of the Arts για να επικεντρωθεί στην υποκριτική στο School of Visual Arts της Νέας Υόρκης. Το 1992 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να διεκδικήσει μια καριέρα στο χώρο της μουσικής, έχοντας επίσης ως στόχο την παράλληλη ενασχόληση με την υποκριτική. Την περίοδο 1992 με 1995 εμφανιζόταν σε σχετικά άγνωστες τηλεοπτικές σειρές, ενώ το 1995 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία "Ακολουθώντας την Καρδιά Σου".

Ο πάντα επιλεκτικός Λίτο έχει χτίσει ένα ενδιαφέρον κινηματογραφικό βιογραφικό, που περιλαμβάνει ρόλους σε ταινίες όπως "The Thin Red Line", "Fight Club", "Girl, Interrupted", "American Psycho", "Requiem for a Dream", "Panic Room", "Lord of War" και "Mr. Nobody".

Εκτός όμως από την επιτυχημένη του καριέρα ως ηθοποιός, ο Λίτο είναι επίσης ο τραγουδιστής και στιχουργός του ροκ συγκροτήματος Thirty Seconds to Mars. Οι δίσκοι του συγκροτήματος έχουν γίνει πλατινένιοι κι ο Λίτο έχει αναλάβει επίσης την σκηνοθεσία των video clip τους, με το ψευδώνυμο Μπαρθόλομιου Κάμπινς, έχοντας κερδίσει περισσότερα από 14 βραβεία MTV σε όλο τον κόσμο.

Οι Οδηγοί

Ο μηχανικός φορτηγών Γκάι Μάρτιν είναι ο πιο ανορθόδοξος οδηγός, με κοφτερό χιούμορ και μια μοναδική οπτική στη ζωή, του οποίου τα αστεία εκτός δρόμου δεν σταματούν να εξοργίζουν τον σπόνσορά του, τους μηχανικούς και τους υπευθύνους των αγώνων. Από το ντεμπούτο του το 2001 έχει γίνει ένας από τους πιο ταλαντούχους οδηγούς και είναι αποφασισμένος να κερδίσει το 2010. Είναι γοητευτικός, όμορφος, σέξι, και καμιά φορά άξεστος και απίστευτα αστείος – το απόλυτο κακό παιδί που φοράει μαύρα δερμάτινα και αρνείται να υπακούσει σε κανόνες και να γίνει ένας εταιρικός οδηγός.

Ο Τζον ΜακΓκίνες είναι αυτή την στιγμή το νούμερο ένα στους αγώνες, ο "Βασιλιάς" του TT κι εδώ και δεκαπέντε χρόνια αποτελεί το φαβορί για την νίκη σε κάθε αγώνα. Πέρυσι, αφού ξεπέρασε τις δεκατέσσερις TT νίκες του θρυλικού Μάικ Χέιλγουντ, έγινε ο πιο επιτυχημένος εν ζωή οδηγός – μια σπασμένη αλυσίδα όμως στάθηκε εμπόδιο στον στόχο του για πέντε συνεχόμενες Senior TT νίκες. Αυτή τη χρονιά επιστρέφει για να διευθετήσει το σκορ.

Αν και είναι ένας από τους πιο έμπειρους οδηγούς, ο ΜακΓκίνες δε φοβάται να δείξει το άγχος του ή το πόσο ευάλωτος αισθάνεται. Πατέρας πλέον δύο παιδιών, έχει χάσει μερικούς από τους καλύτερούς του φίλους στο άθλημα αυτό, οπότε ξέρει καλύτερα από τον οποιονδήποτε πως αργά ή γρήγορα δεν καταφέρνεις να γλιτώσεις από έναν αγώνα σαν το TT.

Το όνομα του Μάικλ Ντάνλοπ είναι συνώνυμο με το θρίαμβο αλλά και την τραγωδία στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Το 2008 βίωσε την τραυματική εμπειρία του να βρίσκεται στην ίδια πίστα με τον πατέρα του, όταν εκείνος σκοτώθηκε. Μόλις δύο μέρες μετά το περιστατικό, ο Μάικλ και ο αδερφός του, Ουίλιαμ, αγωνίστηκαν στην μνήμη του πατέρα τους. Ο Μάικλ κέρδισε τον αγώνα αλλά έπρεπε να τον κουβαλήσουν μέχρι το βάθρο διότι ήταν καταβεβλημένος συναισθηματικά.

Το 2009 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα TT, αλλά τον έχουν κατηγορήσει για απερίσκεπτη – ως κι επικίνδυνη – οδήγηση. Παρά το διάσημο όνομα Ντάνλοπ, βρίσκεται κάτω από συνεχή οικονομική πίεση. Για να μείνει στην πρώτη γραμμή των αγώνων, ο Μάικλ θα πρέπει να φύγει από την σκιά του πατέρα του και να χαράξει τη δική του πορεία ως πρωταθλητής.

Πρώην υπάλληλος τραπέζης και "ντόπιος που έπιασε την καλή", ο Κόνορ Κάμινς είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα που έχει η Νήσος του Μαν για να δει κάποιον δικό της να κερδίζει αγώνα TT μετά από περίπου δέκα χρόνια. Σε ηλικία μόλις 23 ετών, ο Κάμινς θεωρείται ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους οδηγούς του αθλήματος, ενώ το 2009 έγινε ο πιο γρήγορος οδηγός αγώνων στον κόσμο, έχοντας κάνει ρεκόρ ταχύτητας 132 μίλια/ώρα στο Ulster Grand Prix. Θα είναι το 2010 η χρονιά που ο Κάμινς θα πάρει το έπαθλο του TT για την Νήσο του Μαν ή η πίεση από τις προσδοκίες της Νήσου θα αποδεχθεί υπερβολική γι' αυτόν;

Όντας σχετικά νέος στο άθλημα, η καριέρα του Ίαν Χάτσινσον είναι μια απίστευτη επιτυχία: κέρδισε δύο TT σε μία μέρα πέρυσι κι ένα NW200 το 2010, ενώ διαγωνιζόταν κάθε εβδομάδα στην κορυφή του British Superstock Championship. Ήσυχος και λιγομίλητος σε σύγκριση με τους υπόλοιπους οδηγούς, ο Χάτσινσον παίρνει την οδήγηση στα σοβαρά, αφιερώνοντας εξαντλητικά πολλές ώρες σε προπόνηση – με και χωρίς την μηχανή – κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αρνείται να αφήσει οτιδήποτε να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της νίκης και συνέχεια πιέζει τον εαυτό του να ξεπεράσει τα όρια για την επιτυχία και τη δόξα.

Λίγα Λόγια για την Παραγωγή

Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας 3D, το "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο" αιχμαλωτίζει την έξαψη και το δράμα των αγώνων του 2010, καθώς ανακαλύπτουμε το κίνητρο για τους άντρες και τις γυναίκες που ζουν στην κόψη του ξυραφιού και η ζωή τους είναι η αγωνιστική πίστα, ενώ συναντάμε τους μεγαλύτερους σταρ του αθλήματος.

Ο αγώνας δρόμου TT έχει κινηματογραφηθεί ξανά αλλά μέχρι τώρα δεν υπήρχαν τα εργαλεία που θα μπορούσαν να αποδώσουν σωστά τις ιστορίες των ανθρώπων που έχουν ζήσει κι έχουν πεθάνει στα 37¾ μίλια που αποτελούν το θρυλικό Mountain Circuit. Οι αγώνες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους δρόμους γεμάτους με χιλιάδες θεατές, που έχουν έρθει απ' όλο τον κόσμο για να παρακολουθήσουν αγώνες μοτοσικλετών μόλις λίγες ίντσες μπροστά τους, με ταχύτητες που φράνουν τα 200 μίλια/ώρα.

Λέγεται πως ο οδηγός πολλές φορές δεν μπορεί να δει το δρόμο όταν φτάνει στις ταχύτητες αυτές. Το μόνο που βλέπουν είναι τους θάμνους και τους πέτρινους τοίχους που οριοθετούν τη διαδρομή, οπότε πρέπει να γνωρίζουν κάθε ίντσα της πίστας και να στοχεύουν ανάμεσα σε δύο πλευρές γρασιδιού ή τοίχου ή σπιτιού, γνωρίζοντας πως ο δρόμος είναι πράγματι εκεί.

Ο Τζάρεντ Λίτο ήταν πάντα η τέλεια επιλογή για την αφήγηση του "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο". Έχοντας δει ένα πρώτο μοντάζ της ταινίας, είπε: "Είμαι περήφανος που αποτελώ μέρος της συναρπαστικής αυτής ταινίας, που εξυμνεί το περίφημο αυτό γεγονός και το θρυλικό πνεύμα των αντρών και γυναικών που ξεπερνούν τα όριά τους και φτάνουν σε επίπεδα που λίγοι θα μπορούσαν ακόμα και να τα φανταστούν."

"Είναι πραγματικά ιδιαίτερα ικανοποιητικό να λαμβάνουμε τις πολύ θετικές αντιδράσεις όσων βλέπουν την ταινία" αναφέρει ο Στιβ Κρίστιαν, παραγωγός της ταινίας και πρόεδρος της CinemaNX. "Η αντίδραση του Τζάρεντ αντικατοπτρίζει πλήρως την ανταπόκριση που είχαμε μέχρι στιγμής. Είναι εκπληκτικό το να ακούς να περιγράφουν την ταινία σου ως συγκινητική και πηγή έμπνευσης για τη ζωή. Ο θαυμασμός του Τζάρεντ για τους χαρακτήρες της ταινία μας είναι ξεκάθαρος και προσθέτει σε αυτό που ελπίζω πως είναι μια συγκλονιστική εμπειρία θέασης."

Σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές

Παραγωγή Στιβ Κρίστιαν

Μαρκ Σάμιουελσον

Μοντάζ Μπέβερλι Μιλς

Φωτογραφία Τόμας Κερζλ

Μουσική Άντι Γκρέι

Διάρκεια 104'

Official Site http://www.tt3dmovie.com/

Διανομή Odeon www.odeon.gr

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.