TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο

Από το

Μαύρο Σκύλο

16/9/2011

TT3D: Closer to the Edge

Δελτίο Τύπου

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές σκηνοθετεί με ευρηματικό τρόπο ένα από τα πρώτα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν εξολοκλήρου με τη χρήση τεχνολογίας 3D και μας παρουσιάζει τον πιο επικίνδυνο αγώνα μοτοσυκλετών στον κόσμο, το The Isle of Man Tourist Trophy.

 

Ο αγώνας αυτός, η ύστατη πρόκληση για άνθρωπο και μηχανή, απαιτεί έναν βαθμό αφοσίωσης που δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο, ενώ πολλοί οδηγοί θυσιάζουν τη ζωή τους στην αναζήτηση της νίκης. Το ντοκιμαντέρ "TT3D: Closer to the Edge" μιλάει για την ελευθερία επιλογής και τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Στόχος του είναι να αποκαλύψει το κίνητρο που ωθεί τους λίγους επίλεκτους οδηγούς να θυσιάζουν τα πάντα για την νίκη. Η τεχνολογία 3D αποδίδει με ξεχωριστό τρόπο την ένταση και τον κίνδυνο του μοναδικού αυτού αγώνα δρόμου. Την αφήγηση αναλαμβάνει ο Τζάρεντ Λίτο ("Requiem for a Dream").

Ο Σκηνοθέτης

Ο Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές ξεκίνησε την καριέρα του στην πολυβραβευμένη εταιρία Oxford Scientific Films (OSF). Το 1999 αποφάσισε να κάνει καριέρα μόνος του κι επικεντρώθηκε στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Κινηματογράφησε τρεις σεζόν των Yamaha World Superbike και Grand Prix ομάδων/ Formula 1 & World Rally Championship Title Sequences. Το 2001 σκηνοθέτησε και υπέγραψε την παραγωγή σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ, στα παρασκήνια της Formula 1, με τίτλο "Inside Line", τα οποία ενθουσίασαν τα πιο γνωστά αθλητικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Ο Ρίτσαρντ δούλεψε με μια ομάδα παιδιών από την Νότια Αφρική για την παραγωγή της φιλανθρωπικής ταινίας "War Child", για την οποία βραβεύθηκε με το The Bronze Award στο New York Art Directors Club. Οι πρόσφατες δουλειές του περιλαμβάνουν διαφημιστικές καμπάνιες για εταιρίες όπως Carlsberg, Renault, Samsung, Smirnoff, Sony, Toyota και Yamaha.

Ο Αφήγητης

Ο Τζάρεντ Λίτο γεννήθηκε το 1971 στην Λουιζιάνα. Παράτησε τις σπουδές ζωγραφικής στο Philadelphia's University of the Arts για να επικεντρωθεί στην υποκριτική στο School of Visual Arts της Νέας Υόρκης. Το 1992 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να διεκδικήσει μια καριέρα στο χώρο της μουσικής, έχοντας επίσης ως στόχο την παράλληλη ενασχόληση με την υποκριτική. Την περίοδο 1992 με 1995 εμφανιζόταν σε σχετικά άγνωστες τηλεοπτικές σειρές, ενώ το 1995 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία "Ακολουθώντας την Καρδιά Σου".

Ο πάντα επιλεκτικός Λίτο έχει χτίσει ένα ενδιαφέρον κινηματογραφικό βιογραφικό, που περιλαμβάνει ρόλους σε ταινίες όπως "The Thin Red Line", "Fight Club", "Girl, Interrupted", "American Psycho", "Requiem for a Dream", "Panic Room", "Lord of War" και "Mr. Nobody".

Εκτός όμως από την επιτυχημένη του καριέρα ως ηθοποιός, ο Λίτο είναι επίσης ο τραγουδιστής και στιχουργός του ροκ συγκροτήματος Thirty Seconds to Mars. Οι δίσκοι του συγκροτήματος έχουν γίνει πλατινένιοι κι ο Λίτο έχει αναλάβει επίσης την σκηνοθεσία των video clip τους, με το ψευδώνυμο Μπαρθόλομιου Κάμπινς, έχοντας κερδίσει περισσότερα από 14 βραβεία MTV σε όλο τον κόσμο.

Οι Οδηγοί

Ο μηχανικός φορτηγών Γκάι Μάρτιν είναι ο πιο ανορθόδοξος οδηγός, με κοφτερό χιούμορ και μια μοναδική οπτική στη ζωή, του οποίου τα αστεία εκτός δρόμου δεν σταματούν να εξοργίζουν τον σπόνσορά του, τους μηχανικούς και τους υπευθύνους των αγώνων. Από το ντεμπούτο του το 2001 έχει γίνει ένας από τους πιο ταλαντούχους οδηγούς και είναι αποφασισμένος να κερδίσει το 2010. Είναι γοητευτικός, όμορφος, σέξι, και καμιά φορά άξεστος και απίστευτα αστείος – το απόλυτο κακό παιδί που φοράει μαύρα δερμάτινα και αρνείται να υπακούσει σε κανόνες και να γίνει ένας εταιρικός οδηγός.

Ο Τζον ΜακΓκίνες είναι αυτή την στιγμή το νούμερο ένα στους αγώνες, ο "Βασιλιάς" του TT κι εδώ και δεκαπέντε χρόνια αποτελεί το φαβορί για την νίκη σε κάθε αγώνα. Πέρυσι, αφού ξεπέρασε τις δεκατέσσερις TT νίκες του θρυλικού Μάικ Χέιλγουντ, έγινε ο πιο επιτυχημένος εν ζωή οδηγός – μια σπασμένη αλυσίδα όμως στάθηκε εμπόδιο στον στόχο του για πέντε συνεχόμενες Senior TT νίκες. Αυτή τη χρονιά επιστρέφει για να διευθετήσει το σκορ.

Αν και είναι ένας από τους πιο έμπειρους οδηγούς, ο ΜακΓκίνες δε φοβάται να δείξει το άγχος του ή το πόσο ευάλωτος αισθάνεται. Πατέρας πλέον δύο παιδιών, έχει χάσει μερικούς από τους καλύτερούς του φίλους στο άθλημα αυτό, οπότε ξέρει καλύτερα από τον οποιονδήποτε πως αργά ή γρήγορα δεν καταφέρνεις να γλιτώσεις από έναν αγώνα σαν το TT.

Το όνομα του Μάικλ Ντάνλοπ είναι συνώνυμο με το θρίαμβο αλλά και την τραγωδία στον κόσμο των αγώνων μοτοσικλέτας. Το 2008 βίωσε την τραυματική εμπειρία του να βρίσκεται στην ίδια πίστα με τον πατέρα του, όταν εκείνος σκοτώθηκε. Μόλις δύο μέρες μετά το περιστατικό, ο Μάικλ και ο αδερφός του, Ουίλιαμ, αγωνίστηκαν στην μνήμη του πατέρα τους. Ο Μάικλ κέρδισε τον αγώνα αλλά έπρεπε να τον κουβαλήσουν μέχρι το βάθρο διότι ήταν καταβεβλημένος συναισθηματικά.

Το 2009 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα TT, αλλά τον έχουν κατηγορήσει για απερίσκεπτη – ως κι επικίνδυνη – οδήγηση. Παρά το διάσημο όνομα Ντάνλοπ, βρίσκεται κάτω από συνεχή οικονομική πίεση. Για να μείνει στην πρώτη γραμμή των αγώνων, ο Μάικλ θα πρέπει να φύγει από την σκιά του πατέρα του και να χαράξει τη δική του πορεία ως πρωταθλητής.

Πρώην υπάλληλος τραπέζης και "ντόπιος που έπιασε την καλή", ο Κόνορ Κάμινς είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα που έχει η Νήσος του Μαν για να δει κάποιον δικό της να κερδίζει αγώνα TT μετά από περίπου δέκα χρόνια. Σε ηλικία μόλις 23 ετών, ο Κάμινς θεωρείται ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους οδηγούς του αθλήματος, ενώ το 2009 έγινε ο πιο γρήγορος οδηγός αγώνων στον κόσμο, έχοντας κάνει ρεκόρ ταχύτητας 132 μίλια/ώρα στο Ulster Grand Prix. Θα είναι το 2010 η χρονιά που ο Κάμινς θα πάρει το έπαθλο του TT για την Νήσο του Μαν ή η πίεση από τις προσδοκίες της Νήσου θα αποδεχθεί υπερβολική γι' αυτόν;

Όντας σχετικά νέος στο άθλημα, η καριέρα του Ίαν Χάτσινσον είναι μια απίστευτη επιτυχία: κέρδισε δύο TT σε μία μέρα πέρυσι κι ένα NW200 το 2010, ενώ διαγωνιζόταν κάθε εβδομάδα στην κορυφή του British Superstock Championship. Ήσυχος και λιγομίλητος σε σύγκριση με τους υπόλοιπους οδηγούς, ο Χάτσινσον παίρνει την οδήγηση στα σοβαρά, αφιερώνοντας εξαντλητικά πολλές ώρες σε προπόνηση – με και χωρίς την μηχανή – κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αρνείται να αφήσει οτιδήποτε να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της νίκης και συνέχεια πιέζει τον εαυτό του να ξεπεράσει τα όρια για την επιτυχία και τη δόξα.

Λίγα Λόγια για την Παραγωγή

Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας 3D, το "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο" αιχμαλωτίζει την έξαψη και το δράμα των αγώνων του 2010, καθώς ανακαλύπτουμε το κίνητρο για τους άντρες και τις γυναίκες που ζουν στην κόψη του ξυραφιού και η ζωή τους είναι η αγωνιστική πίστα, ενώ συναντάμε τους μεγαλύτερους σταρ του αθλήματος.

Ο αγώνας δρόμου TT έχει κινηματογραφηθεί ξανά αλλά μέχρι τώρα δεν υπήρχαν τα εργαλεία που θα μπορούσαν να αποδώσουν σωστά τις ιστορίες των ανθρώπων που έχουν ζήσει κι έχουν πεθάνει στα 37¾ μίλια που αποτελούν το θρυλικό Mountain Circuit. Οι αγώνες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους δρόμους γεμάτους με χιλιάδες θεατές, που έχουν έρθει απ' όλο τον κόσμο για να παρακολουθήσουν αγώνες μοτοσικλετών μόλις λίγες ίντσες μπροστά τους, με ταχύτητες που φράνουν τα 200 μίλια/ώρα.

Λέγεται πως ο οδηγός πολλές φορές δεν μπορεί να δει το δρόμο όταν φτάνει στις ταχύτητες αυτές. Το μόνο που βλέπουν είναι τους θάμνους και τους πέτρινους τοίχους που οριοθετούν τη διαδρομή, οπότε πρέπει να γνωρίζουν κάθε ίντσα της πίστας και να στοχεύουν ανάμεσα σε δύο πλευρές γρασιδιού ή τοίχου ή σπιτιού, γνωρίζοντας πως ο δρόμος είναι πράγματι εκεί.

Ο Τζάρεντ Λίτο ήταν πάντα η τέλεια επιλογή για την αφήγηση του "TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο". Έχοντας δει ένα πρώτο μοντάζ της ταινίας, είπε: "Είμαι περήφανος που αποτελώ μέρος της συναρπαστικής αυτής ταινίας, που εξυμνεί το περίφημο αυτό γεγονός και το θρυλικό πνεύμα των αντρών και γυναικών που ξεπερνούν τα όριά τους και φτάνουν σε επίπεδα που λίγοι θα μπορούσαν ακόμα και να τα φανταστούν."

"Είναι πραγματικά ιδιαίτερα ικανοποιητικό να λαμβάνουμε τις πολύ θετικές αντιδράσεις όσων βλέπουν την ταινία" αναφέρει ο Στιβ Κρίστιαν, παραγωγός της ταινίας και πρόεδρος της CinemaNX. "Η αντίδραση του Τζάρεντ αντικατοπτρίζει πλήρως την ανταπόκριση που είχαμε μέχρι στιγμής. Είναι εκπληκτικό το να ακούς να περιγράφουν την ταινία σου ως συγκινητική και πηγή έμπνευσης για τη ζωή. Ο θαυμασμός του Τζάρεντ για τους χαρακτήρες της ταινία μας είναι ξεκάθαρος και προσθέτει σε αυτό που ελπίζω πως είναι μια συγκλονιστική εμπειρία θέασης."

Σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ντε Αραγκές

Παραγωγή Στιβ Κρίστιαν

Μαρκ Σάμιουελσον

Μοντάζ Μπέβερλι Μιλς

Φωτογραφία Τόμας Κερζλ

Μουσική Άντι Γκρέι

Διάρκεια 104'

Official Site http://www.tt3dmovie.com/

Διανομή Odeon www.odeon.gr

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”