"The Two Wheel Thrill": Eyes on the Prize!

Το τέλος της τριλογίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Όσοι δεν έχετε δει ακόμη τα δύο πρώτα μέρη απ’ το “The Two Wheel Thrill” ή εαν δεν τα θυμάστε μπορείτε να τα ξαναδείτε εδώ και εδώ. Όπως αναφέραμε και παλιότερα πρόκειται για μια συνεργασία του Γίαννη Τρίγκα με το Red Bull, με στόχο να δημιουργήσουν μια σειρά από ολιγόλεπτα βίντεο για να περιγράψουν την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Απλά και περιεκτικά στο πρώτο βίντεο ο Γιάννης Τρίγκας καλωσορίζει όλους τους rookies στο κόσμο της μοτοσυκλέτας και εστιάζει στην περίοδο εξοικείωσης με αυτή. Στο δεύτερο, αφότου έχουμε πάρει τις βασικές αρχές και τη κατάλληλη εκπαίδευση, μας βουτάει στα βαθιά με ένα βίντεο γεμάτο μαγευτικά πλάνα απ’ τις εμπειρίες που μπορείς να αποκτήσεις με την παρέα σου, που μόνο ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα μπορεί να σου προσφέρει. Η τριλογία ολοκληρώνεται με άλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο που εστιάζει στην ανάγκη που πηγάζει από μέσα σου να δοκιμάσεις τον εαυτό σου σε έναν αγώνα ενάντια στους άλλους. Ο Τρίγκας, όντας πανελλήνιος πρωταθλητής Enduro και με ενεργή δράση στο χώρο απ’ το 2004, τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκοσμίου επίπεδου αγώνες, αποκωδικοποιεί πλήρως τα συναισθήματα που σε ωθούν σε αυτή τη κατεύθυνση, ενώ αναφέρει και τις θυσίες που απαιτούνται για να γίνει κανείς πρωταθλητής. Ακολουθεί το τελευταίο βίντεο, με θεαματικά πλάνα απ' το Παννελήνιο Πρωτάθλημα Enduro και το δελτίο τύπου με περισσότερες πληροφορίες.

The Two-Wheel Thrill – Part 3

“Eyes on the Prize”

Mοτοσυκλέτα και αναβάτης μπαίνουν στον αγώνα!

Ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάσει και την αγωνιστική πλευρά του κόσμου της μοτοσυκλέτας. Στο τρίτο και τελευταίο part της σειράς “The 2-wheel Thrill” αφήνουμε την παρέα και τα πιστάκια και μπαίνουμε κυριολεκτικά στον αγώνα.

«Ο αγώνας είναι κάτι τελείως ξεχωριστό γιατί μιλάμε για πρωταθλητισμό. Έχεις στόχο. Πας στον αγώνα μόνο για να κερδίσεις. Δεν θες τίποτα λιγότερο από τον εαυτό σου.»

Οι επαγγελματίες αθλητές του χώρου της μοτοσυκλέτας μοιράζονται σαφώς το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά μοιράζονται και κάτι ακόμα, το «μικρόβιο» του υγιούς ανταγωνισμού. Αυτό το στοιχείο ενώνει όλους τους αθλητές και είναι η κινητήρια δύναμη που τους ωθεί διαρκώς στα άκρα των ικανοτήτων τους.

Ο κάθε αθλητής που ονειρεύεται τα βάθρα, πρέπει να αφιερώσει ώρες από τον χρόνο του ανεξάρτητα από τις συνθήκες και να προπονηθεί. Απαιτούνται ώρες γυμναστικής για τέλεια φυσική κατάσταση, ώρες προπόνησης σε πίστες με τη μοτοσυκλέτα και πολύ μελέτη στο μηχανάκι για να το φέρει ο αναβάτης «στα μέτρα του» και να το ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά.

Όποια και αν είναι τελικά η σχέση του κάθε αναβάτη με την μοτοσυκλέτα, ένα είναι το σίγουρο… «Όσοι καβαλάνε και γνωρίσουν λίγο την μοτοσυκλέτα, είναι πάρα πολύ τυχεροί. Αυτό που νιώθουν πιστεύω δεν μπορείς εύκολα να το νιώσεις με οτιδήποτε άλλο.»

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.