Valentino Rossi - Το δεύτερο παιδί φέρνει νέες υποχρεώσεις και απαιτεί... θυσίες

Οι 16 αγώνες σε WEC και GT World Challenge Europe είναι τελικά πολλοί, κι η Φραντσέσκα δικαίως γκρινιάζει
Valentino Rossi
Από το

motomag

4/10/2024

Με την επικείμενη γέννηση του δεύτερου παιδιού του, ο εννιά φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP Valentino Rossi και νυν εργοστασιακός οδηγός της BMW, σκέφτεται να μειώσει τις προγραμματισμένες 16 συμμετοχές του στους αγώνες αυτοκινήτου για το 2025, ενώ στα χαρτιά είναι ακόμα και η εγκατάλειψη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής WEC, ώστε να επικεντρωθεί στο GT World Challenge Europe

Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο Motorsport.com ο Valentino Rossi δήλωσε τα εξής: “συνειδητοποίησα ότι οι 16 αγώνες είναι πάρα πολλοί και βρίσκομαι στην ίδια κατάσταση με το MotoGP”, είπε ο 45χρονος Ιταλός, ο οποίος θα ξεκινήσει την τέταρτη πλήρη σεζόν των αγώνων αυτοκινήτου μετά την απόσυρσή του από τους δύο τροχούς. “Είμαι κουρασμένος και η σύντροφός μου, Francesca, θυμώνει γιατί είμαι πάντα στο δρόμο. Για το 2025 ο στόχος μου είναι να τρέξω 10 έως 11 αγώνες: θα πρέπει να αποφασίσω αν θα αγωνιστώ σε GTWCE ή WEC. Το ένα είναι Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, επομένως η κατάκτηση του τίτλου έχει ιδιαίτερο κύρος, αλλά στους αγώνες του Stephane Ratel Organisation [GTWCE] ο αγώνας αποκλειστικά με GT3 αυτοκίνητα είναι πραγματικά καλός”.

Valentino Rossi

Ο Vale αποκαλύπτει ότι το βλέπει απίθανο να πάρει μέρος στον αγώνα Bathurst 12 Hours του Intercontinental GT Challenge τον Φεβρουάριο του 2025, όπως έκανε τις τελευταίες δύο σεζόν, επειδή τότε θα είναι τα 46α γενέθλιά του. Επισημαίνει ότι είναι μια πολύ ιδιαίτερη και σημαντική γιορτή για τον ίδιο, διότι συμπίπτει με τον αριθμό 46 που είχε όταν έτρεχε στο MotoGP.

Ο επικεφαλής του WRT Vincent Vosse δήλωσε για Rossi ότι: “Ο Vale θέλει να μειώσει τον αριθμό των αγώνων του και ο μόνος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να κάνει μόνο ένα πρωτάθλημα. Είναι μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί: κάνει WEC ή GTWCE; Είναι κάτι που είναι στον αέρα και πραγματικά δεν είναι ξεκάθαρο αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες, και ένας είναι η απόδοση της BMW στο WEC, η οποία δεν ήταν αυτή που περιμέναμε, και ένας άλλος είναι η κατηγοριοποίηση οδηγών FIA του Valentino”.

Rossi

Με την προσθήκη του WEC στο πρόγραμμά του φέτος, ο Rossi αγωνίστηκε μόνο σε δύο από τα Σαββατοκύριακα του Sprint, στο Brands Hatch χάρη στην αγάπη του για την πίστα και τον αγώνα του στο Misano. Ο Rossi, έχει ανακοινώσει ότι θα οδηγήσει το BMW M Hybrid V8 Hypercar, μια ημέρα μετά την ολοκλήρωση της σεζόν WEC, στο Bahrein, στις 3 Νοεμβρίου. Η BMW και η WRT δεν έχουν ακόμη επιβεβαιώσει την τελική ημερομηνία αλλά έχουν τοποθετηθεί ότι θα είναι πριν από το τέλος του έτους.

Hypercar

Ο Rossi τόνισε ότι: “θα ήθελα πολύ να αγωνιστώ με Hypercar γιατί είναι το MotoGP των πρωτότυπων αυτοκινήτων. Ίσως στο μέλλον να υπάρξει μια θέση στο Hypercar… θα δούμε."

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.