The Walking Dead - Πώς ανέδειξε τις μοτοσυκλέτες: Η custom του Daryl Dixon

Το customizing για την επιβίωση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2019

Spoiler alert: Το άρθρο που ακολουθεί περιέχει πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της υπόθεση της σειράς, γι' αυτό όσοι θέλουν να την ξεκινήσουν καλό θα ήταν να μην συνεχίσουν την ανάγνωση. Ενόψει της έναρξης της υπόλοιπης σεζόν ακολουθεί μια μικρή ανάλυση των μοτοσυκλετών του πιο badass “καλού” χαρακτήρα του σόου, Daryl Dixon.

Το "The Walking dead" (TWD) είναι μια σειρά που βρίσκεται ήδη στον ένατο κύκλο της πορείας της, έχοντας σημειώσει μεγάλη επιτυχία απ’ το πρώτο κιόλας επεισόδιο, που προβλήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2010 (ναι, έχουν περάσει ήδη εννέα χρόνια). Η υπόθεση εξελίσσεται σ’ έναν κόσμο που οι νεκροί έχουν την τάση να μην παραμένουν στη θέση τους καθώς επιστρέφουν στη ζωή ως ζόμπι (εκτός αν τους τινάξεις τα μυαλά στον αέρα), με ελάχιστους εναπομείναντες ζωντανούς να παλεύουν για επιβίωση, ενώ τα αίτια της “ανάστασης” των νεκρών στη σειρά παραμένουν άγνωστα μέχρι τώρα

Σε όλα αυτά μέσα, ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες είναι ένας μοτοσυκλετιστής ο Daryl Dixon, που υποδύεται ο Norman Reedus, και εντυπωσίασε τόσο πολύ τους υπεύθυνους με το παρουσιαστικό του στην οντισιόν ώστε αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα γι’ αυτόν. Πώς ξεχώρισε; Ήταν "βαμμένος" μοτοσυκλετιστής!

Πολλοί, λοιπόν θα μπορούσαν να αναρωτηθούν τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τις μοτοσυκλέτες και το customizing και γιατί ασχλούμαστε εμείς, αλλά έπρεπε να θέσουμε το πλαίσιο, μέσα στο οποίο ξεχώρισε μία μοτοσυκλέτα σε σημείο που να γίνει από μόνη της, χαρακτήρας της σειράς. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, και στην κατασκευή του customizing, η έμπνευση είναι βασικό κομμάτι, κάτι που στις μέρες μας το έχουμε λίγο ξεχάσει. Ο Daryl λοιπόν τρέφει και στην σειρά αδυναμία για τις μοτοσυκλέτες ενώ αυτή που ως τώρα "έπαιζε" μαζί του μεταφέροντάς τον από την μία ερειπωμένη πόλη στην άλλη, δεν είναι τυχαία. Απ’ την πρώτη κιόλας σεζόν χρησιμοποιεί τη μοτοσυκλέτα του αδερφού του, ένα εκτενώς τροποποιημένο Triumph TR6C της δεκαετίας του ’60. Οι αλλαγές που έχουν γίνει αφορούν κυρίως το πλαίσιο, μεταβάλλοντας δραστικά τα περισσότερα χαρακτηριστικά του, καθώς και την αντικατάσταση των αναρτήσεων, του τιμονιού και του ρεζερβουάρ, μετατρέποντάς το σε chopper. Οι αλλαγές έχουν τις ρίζες τους στη χρονιά παραγωγής του μοντέλου -τη δεκαετία του ’60- τότε που στη μόδα ήταν περισσότερο τα choppers για βόλτες μικρού βεληνεκούς. Η TR6C του κράτησε συντροφιά μέχρι το όγδοο επεισόδιο της τέταρτης σεζόν, όπου αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει όταν έφυγε εσπευσμένα με τους φίλους απ’ την φυλακή, που τη χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο εκείνο το διάστημα. Τότε οι παραγωγοί της σειράς εξέταζαν ποιο θα ήταν το επόμενο όχημα που θα ταίριαζε στον Daryl και πώς θα το παρουσίαζαν στη σειρά. Με όλα αυτά, έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες προϋποθέσεις, ώστε να γίνει μία μεγάλη επένδυση σε χρόνο για τις μοτοσυκλέτες από την βιομηχανία του θεάματος, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά. Όλα τα παραπάνω έθεσαν το πλαίσιο για να ακολουθήσουν τα επόμενα, διότι όπως είπαμε τίποτα δεν έρχεται τυχαία...

Ο Norman, που έπλασε τον Daryl τον χαρακτήρα που υποδύεται, με το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες, έχοντας κι ο ίδιος αρκετή εμπειρία ενώ ταυτόχρονα είχε εργαστεί για την Harley Davidson στην California πριν ξεκινήσει την καριέρα του ως ηθοποιός, αποφάσισε να προτείνει στους παραγωγούς της σειράς την Classified Moto για την δημιουργία μιας custom μοτοσυκλέτας που θα ταίριαζε στον ρόλο του. Η πρόταση δεν ήταν καθόλου τυχαία απ’ τη πλευρά του, καθώς εκείνο το διάστημα μόλις είχε παραλάβει την προσωπική του μοτοσυκλέτα απ’ αυτούς, μια εκτενώς τροποποιημένη Yamaha Virago 920 (το γνωστό μας XV που στην Αμερική πωλούνταν ως Virago) και είχε ενθουσιαστεί με το αποτέλεσμα.

Η XV920 της Classified Moto είναι μια απ' τις πολλές μοτοσυκλέτες του Norman Reedus

Η συμφωνία δεν άργησε να κλείσει κι έτσι οι custom builders ξεκίνησαν να κατασκευάζουν όχι μια αλλά δύο πανομοιότυπες μοτοσυκλέτες για τις ανάγκες της σειράς. Με τον Scott Michael Gimple, που ήταν διευθύνων παραγωγός της σειράς το 2014, να δίνει την κατευθυντήρια γραμμή για την εμφάνιση των μοτοσυκλετών και θέτοντας ως απαραίτητες προϋποθέσεις να είναι πρωτίστως ασφαλείς αλλά και αξιόπιστες για τους αναβάτες, επιλέχθηκε ως βάση γι’ αυτές το CB750 Nighthawk της Honda αφού η Classified Moto είχε ξαναδουλέψει μ’ αυτό στο παρελθόν.

Για να συνάδει η εμφάνιση των μοτοσυκλετών με τον κόσμο του TWD, αφενός μεν έπρεπε να δείχνουν πως έχουν κατασκευαστεί από εξαρτήματα διάφορων μοτοσυκλετών, τονίζοντας την ανάγκη που υπάρχει για την περισυλλογή οτιδήποτε μπορούσε να φανεί χρήσιμο για την επιβίωση των ανθρώπων και αφετέρου να έχει έντονα σημάδια εγκατάλειψης απ’ το ξέσπασμα της αποκάλυψης. Γι’ αυτό τα μέρη του κινητήρα βάφτηκαν με διαφορετικό χρώμα για να δείχνουν πως προέρχονται από διαφορετικές μοτοσυκλέτες. Για τη βαφή τους χρησιμοποιήθηκε μια ειδική τεχνοτροπία ώστε οι δύο κινητήρες να μην έχουν διαφορές μεταξύ τους και να μην φαίνεται πως είναι πρόσφατα βαμμένοι. Πάνω στις κεφαλές τους έχουν κολληθεί κάγκελα για να προσδίδουν στις μοτοσυκλέτες μια πιο ανθεκτική στις κακουχίες εικόνα.

Το σύστημα εξαγωγής είναι το εργοστασιακό όμως έχει επενδυθεί με θερμομονωτική ταινία, ενώ τα τελικά έχουν κοπεί και διαθέτουν χειροποίητους σιγαστήρες. Όσο για την ύπαρξη της μανιβέλας –που είναι διακοσμητική-, η μοναδική εξήγηση που μπορούμε να προσάψουμε σε όσους αρκετά προσεκτικούς το παρατήρησαν, είναι ότι τοποθετήθηκε με τη λογική πως σ’ έναν κόσμο που όλα έχουν σταματήσει να λειτουργούν, τα αποθέματα από λειτουργικές μπαταρίες θα σπανίζουν όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα η μανιβέλα να είναι μονόδρομος. Απ’ την άλλη είναι ιδιαίτερα αστείο στα μάτια των μοτοσυκλετιστών που γνωρίζουν πως μια τέτοια μετατροπή είναι σχεδόν αδύνατη χωρίς τη χρήση τουλάχιστον χυτηρίου για τη δημιουργία ενός νέου καπακιού που θα έχει υποδοχή για τη μανιβέλα… Τα καρμπυρατέρ έχουν δεχτεί με τη σειρά τους την δέουσα αισθητική ανανέωση, έχοντας πλέον δύο χοάνες κατασκευασμένες σε CNC εργαλειομηχανή με το υποτυπώδες συρματόπλεγμα για να φιλτράρει μόνο τα βασικά (δάχτυλα κι άλλα κομμένα μέλη απ’ τα ζόμπι).

Το ψαλίδι και ο πίσω τροχός έχουν παραμείνει ανέπαφα όμως τα δύο αμορτισέρ έχουν αντικατασταθεί με τα 970 piggybacks της Progressive Suspension, ενώ το υποπλαίσιο δεν γλύτωσε απ’ το πριόνι, καθώς το πίσω μέρος κόπηκε και κολλήθηκε ένας σωλήνας ώστε να ενωθούν οι δύο πλευρές. Πιο πίσω εγκαταστάθηκε μια βάση ώστε ο Daryl να μεταφέρει εύκολα τη βαλλίστρα του και το πίσω φανάρι μεταφέρθηκε στο κάτω μέρος του αριστερού αμορτισέρ που στηρίζεται μ’ ένα λαμάκι. Η θέση της μπαταρίας άλλαξε, ενώ πλέον χρησιμοποιείται μια μικρότερης διαστάσεων λιθίου. Στο κενό που δημιουργήθηκε κάτω απ’ τη νέα σέλα τοποθετήθηκαν γαντζάκια ώστε ο χαρακτήρας να εκμεταλλεύεται πλήρως τον διαθέσιμο χώρο, μεταφέροντας εύκολα τη δερμάτινη τσάντα του.

Τα ρεζερβουάρ είναι απ’ το XS650 της Yamaha και το μπροστινό φτερό είναι χειροποίητο, όμως το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν επιτευχθεί η εμφάνιση της οξείδωσης στα ίδια σημεία μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών που είναι φύση αδύνατο. Γι’ αυτό αποφάσισαν να εφαρμόσουν μια διαφορετική τεχνοτροπία αντί να τα βάψουν. Δημιούργησαν ένα μείγμα από υπεροξείδιο του υδρογόνου, ξύδι, κόκκους σκουριάς και ατσαλόσυρμα που κατά την εφαρμογή του πάνω στις επιφάνειες του μετάλλου το στέγνωναν με πιστολάκι, επιτυγχάνοντας εν μέρει μια τεχνητή διαδικασία οξείδωσης ενώ παράλληλα μπορούσαν να ορίσουν με ακρίβεια τα σημεία που το έκαναν.

Ως εκ τούτου κατάφεραν να έχουν την ίδια εμφάνιση και στις δύο μοτοσυκλέτες, ενώ σφράγισαν το τελικό αποτέλεσμα περνώντας το με διάφανο βερνίκι. Το πιρούνι, οι δίσκοι, οι δαγκάνες και η ζάντα προέρχονται απ’ τη Yamaha R6, ενισχύοντας περισσότερο το ύφος που ήθελαν οι παραγωγοί της σειράς, με την μοτοσυκλέτα να αποτελεί ένα σύνολο από διαφορετικά εξαρτήματα. Το τιμόνι έχει δώσει τη θέση του σ’ ένα φαρδύτερο και σε συνδυασμό με το διάτρητο μεταλλικό number plate και τα χωμάτινα ελαστικά, ολοκληρώνουν την εικόνα της custom κατασκευής, θυμίζοντας περισσότερο scrambler.

Οι παραγωγοί της σειράς έπραξαν σωστά -κινούμενοι με το ρεύμα των καιρών που έχει τις custom και scrambler μοτοσυκλέτες στο επίκεντρο- παρουσιάζοντας τη νέα μοτοσυκλέτα του Daryl με τον καλύτερο τρόπο. Και δεν ήταν άλλος απ’ το να τον βάλουν να την κατασκευάσει μόνος του μέσα σ’ ένα μικρό γκαράζ γεμάτο με διάφορα εξαρτήματα. Στο 13ο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν, είχαμε την πρώτη επίσημη εμφάνισης της scrambler. Μάλιστα η μοτοσυκλέτα είχε τόσο μεγάλη απήχηση στο κοινό που αρκετοί δανείστηκαν στοιχεία της σχεδίασής της, ενώ οι πιο θαρραλέοι όπως ο Hubb Langedijk με τον πατέρα του, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα όσο το δυνατόν πιστό αντίγραφο.

Η απήχηση που είχε ο χαρακτήρας του Daryl στη σειρά αλλά και σε συνδυασμό με τον ίδιο τον ηθοποιό, οδήγησαν την AMC, μετά την πέμπτη σεζόν το 2015, να δημιουργήσουν μια ξεχωριστή σειρά για τον Norman Reedus που προβλήθηκε για πρώτη φορά έναν χρόνο αργότερα, με τ' όνομα Ride with Norman Reedus. Αυτή τη φορά η υπόθεση δεν έχει να κάνει με ζόμπι και επιβίωση αλλά ξεκάθαρα με τις μοτοσυκλέτες, καθώς ο Norman ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ εξερευνώντας την κουλτούρα τους γύρω απ’ αυτές. Καθόλου τυχαίο γεγονός αν αναλογιστεί κανείς πως τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερος κόσμος έχει στραφεί σ’ έναν εναλλακτικό τρόπο διακοπών που περιλαμβάνει την ενοικίαση μοτοσυκλετών, με σκοπό την εξερεύνηση των προορισμών τους.

Ετικέτες

1η φορά στην ιστορία: Αναβάτης με παραπληγία από το στήθος και κάτω έπιασε 322,28 χλμ./ώρα! - Με turbo Suzuki Hayabusa

Η απίστευτη ιστορία του φοβερού και τρομερού Talan Skeels-Piggins
Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/9/2026

Έπειτα από προετοιμασία που κράτησε πάνω από μία 10ετία λόγω και αναποδιών, ο Βρετανός Talan Skeels-Piggins κατάφερε κάτι που μέχρι πρότινος φάνταζε αδιανόητο.

Χρειάζεται ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος για να πετύχει αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο και τέτοιος ακριβώς είναι ο 56χρονος Talan Skeels-Piggins. Το ρεκόρ των 322,28 χλμ./ώρα που πέτυχε στις 19 Σεπτεμβρίου στο αεροδρόμιο Elvington, στο Yorkshire της Αγγλίας υπό αντίξοες συνθήκες, δείχνει “απλά” ένα μέρος του χαρακτήρα του Skeels-Piggins.  Ο Skeels-Piggins έπιασε την παραπάνω ταχύτητα ξεκινώντας από στάση, καλύπτοντας απόσταση ενός μιλίου -1.609 μέτρα.

Ένα ατύχημα του Άγγλου το 2003 με μοτοσυκλέτα -χτυπήθηκε από αυτοκίνητο- του στέρησε την κινητικότητα από το στήθος και κάτω όμως δεν άλλαξε στο ελάχιστο τον χαρακτήρα και την όρεξη που είχε για τη ζωή. Με το πείσμα του προφανώς τον χαρακτηρίζει ο Skeels-Piggins κατάφερε να παραμείνει στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό σε ρόλο γραφείο ανοίγοντας έτσι τον δρόμο και για άλλα ΑμεΑ ως ο πρώτος στην ιστορία. Όχι μόνο αυτό αλλά έπειτα έμαθε να κάνει σκι μπήκε στην εθνική Μ. Βρετανίας και έφτασε να την εκπροσωπήσει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2010, σε παγκόσμια πρωταθλήματα όπως και σε άλλους διεθνείς αγώνες παίρνοντας και διακρίσεις.

Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026

Το 2011, μαζί με τους Russell O'Neill και Halina Tomlinson ο Skeels-Piggins ίδρυσε τη φιλανθρωπικό ίδρυμα 'The Bike Experience' που έχει σαν σκοπό να βοηθά άλλους αναβάτες με παραπληγία να βρεθούν ξανά στη σέλα μιας μοτοσυκλέτας, ενώ την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει αγωνιστική άδεια από την Αθλητική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας της Μ. Βρετανίας Auto-Cycle Union (ACU) για να αγωνίζεται απέναντι σε αρτιμελή άτομα, ως ο πρώτος στην ιστορία! Μάλιστα την επόμενη χρονιά, κατάφερε να πάρει τη 12η θέση σε αγώνα με μια Suzuki SV650 από τους 38 αναβάτες που αγωνίζονταν! Προσπάθησε ακόμη και να γυρίσει γύρω από τη Μ.Βρετανία με ιστιοπλοϊκό (!), το 2025 μαζί με τον Neil Baxter, επίσης παραπληγικό, ωστόσο το ιστιοπλοϊκό αναποδογύρισε από κύμα, ο Baxter έσπασε το ισχίο του και η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε.

Οι αγωνιστικές επιτυχίες του Skeels-Piggins με μοτοσυκλέτα συνεχίζονται στα πρωταθλήματα και τους αγώνες ΑμεΑ στους οποίους συμμετείχε, για να φτάσει στο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας πριν από μερικές ημέρες, για άτομα με τον δικό του βαθμό αναπηρίας.

Έχοντας πάρει την πρώτη γεύση το 2015 όταν του δωρίσθηκε ένα Suzuki Hayabusa, το οποίο έπρεπε πρώτα να επισκευάσει ώστε να φτάσει τότε τα 282 χλμ./ώρα, η  απόπειρα του Άγγλου από το Bristol μπήκε στο ψυγείο για μία 10ετία λόγω προβλημάτων -και οικονομικών- που αντιμετώπισε. Μέχρι που βρέθηκε στον δρόμο του ο μηχανικός και αγωνιζόμενος Lee Baxendale και ο γιος του, στον οποίο ο Skeels-Piggins έκανε mentoring εκείνη την περίοδο.

Ο πατέρας Baxendale ασχολήθηκε με την εξέλιξη του πλαισίου του Hayabusa και τη γενικότερη μετατροπή του ώστε να το χαμηλώσει, να το μακρύνει – σ.σ. ψαλίδι- και να προσαρμόσει την εργονομία στις απαιτήσεις του Skeels-Piggins. Έπειτα αγοράστηκε και μία ακόμη μοτοσυκλέτα από την πολύπειρη βρετανική εταιρεία μετατροπών Big CC Racing που εξειδικεύεται στο να βελτιώνει τα ιαπωνικά Γεράκια και από εκεί έγινε και η μεταμόσχευση του υπερσυμπιεστή που βοήθησε τον Skeels-Piggins να πετύχει τον στόχο του. 

Ο Άγγλος πέτυχε το ρεκόρ στην 5η και τελευταία του προσπάθεια, ένα απίστευτο ρεκόρ αν σκεφτεί κανείς ότι ο Skeels-Piggins είχε μόνο το πάνω μέρος του κορμιού του για να ελέγξει το Hayabusa και καμία αίσθηση από τον θώρακα και κάτω… Έσπασε παράλληλα το ρεκόρ του Νοτιοαφρικανού Sampie Erasmus που είχε πετύχει μόλις έναν μήνα πριν με 198 μίλα/ώρα. “Θα ήθελα αυτό το επίτευγμα να αποτελέσει έναυσμα για άλλους ανθρώπους, να τους κάνει να σκεφτούν, να πιστέψουν στους εαυτούς τους και να κυνηγήσουν τα όνειρα και τους στόχους τους -ακόμη και να δοκιμάσουν απλά κάτι καινούριο…Μερικές φορές χρειάζεται περισσότερος χρόνος να πετύχεις το όνειρό σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να το εγκαταλείψεις.”, δήλωσε μεταξύ άλλων ο Άγγλος μετά την επιτυχία του. Μοναδικός άνθρωπος, μοναδική προσπάθεια, σίγουρα μια πηγή έμπνευσης για όλους μας.

Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026