Yamaha: Από ανακυκλωμένο αλουμίνιο όλοι οι κύλινδροι DiASil έως το 2030

Μείωση εκπομπών CO₂ κατά περίπου 47.000 τόνους ετησίως
Iwata
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/10/2026

Η Yamaha ξεκινά σταδιακά την αντικατάσταση του πρωτογενούς αλουμινίου με ανακυκλωμένο κράμα στους κυλίνδρους DiASil, με στόχο η μετάβαση να έχει ολοκληρωθεί έως το 2030.

Η Yamaha Motor ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει σταδιακά την πρώτη ύλη που χρησιμοποιεί για την κατασκευή των κυλίνδρων DiASil, αντικαθιστώντας το συμβατικό πρωτογενές αλουμίνιο με ανακυκλωμένο κράμα αλουμινίου. Σύμφωνα με την εκτίμηση της εταιρείας, όταν η αλλαγή ολοκληρωθεί σε όλα τα μοντέλα που χρησιμοποιούν κυλίνδρους DiASil, το 2030, θα μειωθούν οι εκπομπές CO₂ κατά περίπου 47.000 τόνους τον χρόνο.

Ο DiASil (Die-casting Aluminum-Silicon) είναι ένας κύλινδρος από μασίφ αλουμίνιο, χωρίς χιτώνιο από σίδηρο και χωρίς επιμετάλλωση. Η Yamaha ανέπτυξε τη συγκεκριμένη τεχνολογία και το 2002 έγινε η πρώτη εταιρεία στον κόσμο που κατάφερε να την εφαρμόσει σε μαζική παραγωγή. Έκτοτε, οι κύλινδροι DiASil χρησιμοποιούνται σε αρκετά μοντέλα μοτοσυκλετών και scooter της.

Cylinder

Η κατασκευή από αλουμίνιο προσφέρει υψηλή αντοχή στη φθορά, καθώς και αποτελεσματική απαγωγή θερμότητας. Παράλληλα, μειώνει το βάρος και διευκολύνει την ανακύκλωση του υλικού, ενώ περιορίζει και το κόστος παραγωγής.

Μέχρι σήμερα, όμως, η Yamaha χρησιμοποιούσε αποκλειστικά πρωτογενή κράματα αλουμινίου για τους DiASil κυλίνδρους της. Ο λόγος είναι ότι τα συμβατικά ανακυκλωμένα κράματα περιέχουν ποσότητες προσμίξεων, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν χαρακτηριστικά που είναι κρίσιμα για τον συγκεκριμένο τύπο κυλίνδρου, όπως τη μικροδομή του μετάλλου, τις επιφανειακές της ιδιότητες και την αντοχή στη διάβρωση.

Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η Yamaha ανέπτυξε ένα νέο ανακυκλωμένο κράμα αλουμινίου με μηχανικά και χημικά χαρακτηριστικά αντίστοιχα του πρωτογενούς υλικού. Η ανάπτυξη βασίστηκε σε σχεδιασμό του υλικού μέσω υπολογισμών και ακολούθησε σειρά δοκιμών και αξιολογήσεων σε πραγματικά οχήματα.

Σύμφωνα με τη Yamaha, οι δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι το νέο ανακυκλωμένο κράμα καλύπτει όλες τις απαιτήσεις λειτουργίας του DiASil, επιτρέποντας την παραγωγή των κυλίνδρων με τις ίδιες διαδικασίες που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

Diasil

Η μετάβαση θα ξεκινήσει από commuter μοντέλα που κατασκευάζονται στην Ινδονησία και στη συνέχεια θα επεκταθεί σταδιακά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η συγκεκριμένη αλλαγή αποτελεί μέρος του περιβαλλοντικού σχεδιασμού της Yamaha Motor για το 2050, με στόχο την επίτευξη ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα της εταιρείας. Η Yamaha έχει θέσει ως επιμέρους στόχο μέχρι το 2030 να χρησιμοποιεί βιώσιμες εναλλακτικές πρώτες ύλες για το 100% του αλουμινίου που καταναλώνεται στη δική της παραγωγή.

Με τους κυλίνδρους DiASil να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές αλουμινίου στους κινητήρες της, η αλλαγή της πρώτης ύλης αποτελεί ένα σημαντικό βήμα της Yamaha προς αυτόν τον στόχο.

Ετικέτες

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.