Yamaha: Πατέντα με δικύλινδρο turbo για το ΜΤ-09

Εξετάζοντας την υπερτροφοδότηση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2019

Πρόσφατα η Yamaha κατέθεσε ορισμένες πατέντες στις οποίες παρουσιάζεται το (προηγούμενης γενιάς) MT-09 εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo. Μετά το 2000, έχουμε δει απ’ τους υπόλοιπους ιαπωνικούς κολοσσούς αντίστοιχες πατέντες που παρουσιάζουν κινητήρες με συστήματα υπερτροφοδότησης, ενώ μόνο ένας απ’ αυτούς προχώρησε στην υλοποίησή τους, προς το παρόν. Αναφερόμαστε φυσικά στην Kawasaki και στη σειρά μοντέλων H2, όπου κάθε χρόνο παρουσιάζονται νέα μέλη απ’ το 2015. Στην περίπτωση της Kawasaki έχουμε ένα σύστημα supercharger, ενώ εδώ η Yamaha μας δείχνει ξεκάθαρα πως δουλεύει πάνω στη τεχνολογία turbo. Σε επίπεδο πρωτότυπων, "πρωτοπόρος" είναι η Suzuki με το Recursion, που φροντίζει να ανανεώνει τα σχέδιά του ανά τακτά χρονικά διαστήματα χωρίς να λέει τίποτα για το πότε και αν θα βγει στην παραγωγή, φτάνοντας στο σημείο να θυμίζει μαμούθ σίριαλ με πάνω από 500 επεισόδια. Παράλληλα όμως, αποτελεί και την επαλήθευση του άτυπου κανόνα πως: Όποια μοτοσυκλέτα βλέπουμε σε μορφή πατεντών δεν είναι σίγουρο πως θα την δούμε και στην παραγωγή μετέπειτα.

Το γεγονός ότι στα σχέδια βλέπουμε ένα ΜΤ-09 είναι εύκολα αντιληπτό, αλλά όχι δεσμευτικό για το τί είδους μοτοσυκλέτα θα έχει τον κινητήρα turbo όταν κι αν βγει στην παραγωγή. Παρά το γεγονός πως από το πλάι ο κινητήρας δείχνει να είναι ο τρικύλινδρος των 847cc του mT-09, στα υπόλοιπα σχέδια παρατηρούμε απ’ το σύστημα εξαγωγής πως πρόκειται για έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η τακτική που οι εταιρείες καταθέτουν πατέντες χρησιμοποιώντας σχέδια από παλιότερα μοντέλα όπως στην προκείμενη περίπτωση ή άσχετα τελείως συνηθίζεται διότι υπάρχουν φορές που θέλουν να αποκρύψουν τη μορφή ενός επερχόμενου μοντέλου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια παρατραβηγμένη θεωρία που συνοδεύει αυτή την ειδηση και λέει πως η χρήση αυτών των σχεδίων δεν είναι τυχαία, αλλά υπήρχε από τότε που σχεδιαζόταν το πρώτο MT-09 να εξοπλιστεί με κινητήρα turbo.

Κυρίαρχος λόγος που οι περισσότερες εταιρείες στρέφουν την προσοχή τους στην υπερτροφοδότηση δεν είναι άλλος πλέον, απ’ τις όλο και περισσότερο αυστηρές προδιαγραφές Euro 4/5. Το 2021 βρίσκεται δίπλα μας και τότε είναι που θα μπουν σε πλήρη ισχύ οι Euro 5 προδιαγραφές με αποτέλεσμα ο χρόνος να πιέζει τις εταιρείες να βρουν λύσεις για την μείωση των ρύπων, τη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης και την διατήρηση ή αύξηση των επιδόσεων των κινητήρων τους. Οι κινητήρες turbo όπου χρησιμοποιούνται κατά κόρον απ’ τις αυτοκινητοβιομηχανίες προσφέρουν με τα χαρακτηριστικά τους τη λύση στο πρόβλημα των αυστηρών προδιαγραφών, καθώς επιτρέπουν από μικρότερου κυβισμού και λιγότερων κυλινδρων κινητήρες να έχουν την απόδοδοση ίση με κινητήρες υπερδιπλάσιου κυβισμού και κυλίνδρων. Είναι αυτό που αποκαλούν "downsizing".

Στα σχέδια της Yamaha βλέπουμε την τοποθέτηση του turbo σε δύο διαφορετικά σημεία. Στην πρώτη περίπτωση η τουρμπίνα βρίσκεται στο ύψος του στροφάλου και έχει αρκετή απόσταση από τις βαλβίδες εξαγωγής του κινητήρα. Έτσι, εξασφαλίζεται αρκετή απόσταση μεταξύ του μπροστινού τροχού και του κινητήρα, χωρίς να υπάρχει το ενδεχόμενο να έρθουν σε επαφή κατά τη βύθιση των καλαμιών. Όμως, λόγω της αυξημένης απόστασης της τουρμπίνας απ’ την κεφαλή το φαινόμενο του turbo lag (η χρονική καθυστέρηση απόκρισης της τουρμπίνας στην άνοδο των στροφών του κινητήρα) είναι πιο έντονο και δημιουργεί σκαλοπάτι στην απόδοση της ροπής και της ιπποδύναμης.  

Στο δεύτερο σχέδιο παρατηρούμε πως η τουρμπίνα είναι τοποθετημένη πιο κοντά στην κεφαλή, έχοντας μικρότερη απόσταση απ’ τις βαλβίδες εξαγωγής. Γεγονός που καθιστά λιγότερο αισθητό το turbo lag και ο κινητήρας αποκτά μια πιο προοδευτική και ομαλή λειτουργία. Αύτη η θέση –που είναι πιο κοντά στην κεφαλή του κινητήρα- χρησιμοποιείται απ’ το 2000 κι έπειτα στους περισσότερους κινητήρες αυτοκινήτων βελτιώνοντας την απόκριση της τουρμπίνας, όμως η μετάβαση αυτής της τεχνολογίας στο κόσμο των μοτοσυκλετών δημιουργεί χωροταξικά προβλήματα, καθώς η τουρμπίνα βρίσκεται πολύ κοντά στον μπροστινό τροχό με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος κατά τη βύθιση του πιρουνιού να έρθουν σε επαφή. Για την επίλυση αυτού θα πρέπει να αλλαχτεί η θέση του κινητήρα, όμως κάτι τέτοιο επηρεάζει τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς της μοτοσυκλέτας, από την αλλαγή της κατανομής των μαζών. Επίσης, παρατηρούμε και στις δύο περιπτώσεις πως μετά την τουρμπίνα υπάρχει ο καταλύτης σε μικρή απόσταση, που τον βοηθά να θερμαίνεται γρήγορα (μόλις οι καταλύτες ζεσταθούν αρκετά τότε λειτουργούν στο 100% του δυναμικού τους).

Για το ποια λύση θα χρησιμοποιήσει η Yamaha ώστε τα μοντέλα της να πληρούν τις προδιαγραφές EURO 5-6 κ.τ.λ. είναι ακόμη άγνωστο, όμως οι νέες πατέντες δείχνουν πως είναι διαθέσιμη να περπατήσει και σε άλλα μονοπάτια.

Πάντως να θυμίσουμε, πως στα jet ski έχει κινητήρες με υπερτροφοδότηση, αντίστοιχης αρχιτεκτονικής με εκείνη της Kawasaki και είναι περίεργο που δεν προχωρά με κάτι που ήδη έχει στα χέρια της, αλλά πειραματίζεται με τα turbo.

Ετικέτες

Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!

Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει ακάθεκτος το μακρύ οδοιπορικό
Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2026

Ο Νίκος Κούρτης που μετά από το MEGA TEST ON-OFF έφυγε με το ίδιο ακριβώς Yamaha Tenere World Raid με στόχο την Μογγολία συνεχίζει ακάθεκτος το ταξίδι του.

Είχε ξεκινήσει από τα γραφεία του MOTO:

Πέρασε την Γεωργία λίγο ποιο γρήγορα από αυτό που υπολόγιζε καθώς συνάντησε έναν άλλο Νίκο, ο οποίος ταξίδευε για το Παμίρ και αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους μιας και θα ακολουθούσαν κοινή πορεία για όλο το Καζακστάν τουλάχιστον.

Ο αρχικός στόχος του Νίκου ήταν να ξοδέψει περισσότερες ημέρες στην Γεωργία εξερευνώντας ακόμη περισσότερα μέρη της, κάτι που δεν θα αφήσει, θα αφιερώσει αυτό τον χρόνο στον γυρισμό.

Αυτό αποδείχτηκε τις επόμενες ημέρες μία σοφότερη επιλογή καθώς μόλις μπήκε στην Ρωσία είδε εκείνο για το οποίο ήταν ήδη προετοιμασμένος, έλλειψη βενζίνης και λιγοστά βενζινάδικα σε τεράστιες -για αυτονομία μοτοσυκλέτας- αποστάσεις.

Το γεγονός πως τα καύσιμα είναι δυσεύρετα όχι απλά το ήξερε, αλλά το συζητούσαμε και πριν φύγει, αναφέρεται και στο video πιο πάνω. Όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχαν σχόλια περί επάρκειας και να προσέχουμε τι λέμε, όμως η πραγματικότητα μας επιβεβαιώνει. Ασχέτως με οποιαδήποτε πολιτική γραμμή, στο συγκεκριμένο σημείο της αχανούς αυτής χώρας, μέσα δηλαδή στην Βόρεια Οσετία, την Τσετσενία, το Νταγκεστάν και όλες αυτές τις ημι-αύτονομες περιοχές η βενζίνη παρουσιάζει ελλείψεις.

Χαρακτηριστικό είναι πως στο Γκρόζνι μόνο τα μισά βενζινάδικα ήταν ανοικτά, όμως στο Αστραχάν, περίπου 700 χιλιόμετρα μετά τα σύνορα της Γεωργίας όπου συναντάς τα σύνορα του Καζακστάν, μόνο 1 στα 10 βενζινάδικα ήταν ανοικτό και αυτό δεν έδινε βενζίνη στους ξένους.

Όπως θα είδατε και στο video, το World Raid ήταν εξοπλισμένο με έναν ασκό 11 λίτρων και μαζί με τα 23 λίτρα που έχει στα διπλά μεταλλικά ρεζερβουάρ του, η αυτονομία του ανέβηκε στα 750 χιλιόμετρα, νούμερο αρκετό για να διασχίσεις τον συγκεκριμένο λαιμό της Ρωσίας, ουσιαστικά το άνοιγμά της στην Κασπία, ώστε να μπεις στο Καζακστάν.

Πρόσθετο πρόβλημα που το γεγονός πως πάνω από τις μεγάλες πόλεις της Ρωσίας δεν υπάρχει πλέον καμία απολύτως σύνδεση, έχουν κόψει GPS και δεν μπορείς να κάνεις πλοήγηση ούτε με offline χάρτες, που σημαίνει πως θα κάνεις αναγκαστικά μερικά μπρος-πίσω όπως κάναμε πάντα όταν χρησιμοποιούσαμε τους παραδοσιακούς χάρτες.

Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!
7 ώρες στα σύνορα με την Ρωσία!

Για έναν ταξιδιώτη όπως ο Νίκος Κούρτης που έχει ξεκινήσει από εκείνη την εποχή, την εποχή του χάρτινου χάρτη, η πλοήγηση δεν ήταν το πρόβλημα και με το χάρισμα της επικοινωνίας, σε έναν λαό που παραμένει φιλόξενος παρόλο που οι ταξιδιώτες είναι πολύ λιγότεροι, μπορούσε να βρει την έξοδο της πόλης ή ανοικτό ξενοδοχείο χωρίς πρόβλημα.

Κι αυτό γιατί δεν μπορείς να υπολογίσεις τον χρόνο που θα μπεις τελικά στην Ρωσία μιας και ο έλεγχος στα σύνορα δεν είναι απλά εξονυχιστικός, αλλά προσομοιάζει ιατρικό τσεκ-απ όπου ψάχνουν τα πάντα.

Από την Μέστια της Γεωργίας όπου συναντήθηκαν, το υπέροχο και γραφικό αυτό μέρος με τα σπίτια – πύργους, πήραν τον παραδοσιακό ορεινό, δρόμο που είχε ανοίξει ο στρατός και για μία εποχή το κοινό δεν είχε πρόσβαση, μέχρι να βγουν στα σύνορα Dariali – Verkhniy Lars.

Εκεί ο έλεγχος κράτησε 7 ολόκληρες ώρες! Άνοιξαν κάθε αποσκευή, έλεγξαν πλήρως την μοτοσυκλέτα και ζήτησαν από τον Νίκο να παραδώσει ξεκλείδωτο το κινητό του στο οποίο έγινε εξονυχιστικός έλεγχος. Κατά την διάρκεια αυτή πέρασαν από διαφορετικά επίπεδα ερωτήσεων για τον σκοπό του ταξιδιού σε σημείο κανονικής ανάκρισης και χωρίς να υπάρχει βέβαιος χρόνος αποδέσμευσης, ώστε να μπορείς να υπολογίσεις το που θα φτάσεις αμέσως μετά. Την τελευταία φορά, πάλι στην έναρξη του πολέμου, ο Νίκος είχε περάσει πέντε ώρες σε αυτά τα σύνορα, τώρα όμως εκτός από τον πρόσθετο χρόνο, έγινε και πολύ αυστηρότερος έλεγχος.

Από την ώρα που θα μπεις και μετά, εκτός από τον παραδοσιακό χάρτινο χάρτη ή την αντίστοιχη ψηφιακή του μορφή, χωρίς όμως πλοήγηση, χρειάζεσαι και Ρούβλια καθώς στην περιοχή εκεί δουλεύει μόνο το δικό τους μετρητό δεν δέχονται κάρτες ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα. Εξοπλισμένος με όλα όσα χρειαζόταν και προετοιμασμένος με την μέγιστη υπομονή για τα σύνορα, το πέρασμα από την Ρωσία, το πρώτο του ταξιδιού, ολοκληρώθηκε χωρίς απρόοπτα.

Όπως είπαν και οι ντόπιοι, η κατάσταση με τα καύσιμα χειροτερεύει, οπότε η αρχική απόφαση να συντομεύσει την πορεία του μέσα στην Γεωργία και να μεταφέρει εκείνες τις διαδρομές για την επιστροφή, τον γλίτωσε από μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Κάτι που θα το βρει μπροστά του στην επιστροφή που θα έχει μεγαλύτερη πορεία μέσα στο Ρωσικό έδαφος, αλλά αυτό θα τον απασχολήσει αργότερα.

Προς το παρόν απολαμβάνει το ταξίδι σε Καζακστάν και Κιργιστάν, στον δρόμο προς την Μογγολία!