Συνεχίζει η Suzuki την εξέλιξη turbo μοτοσυκλέτας

Νέες πατέντες για το Recursion
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2019

Όλοι θυμόμαστε την εμφάνιση της πρωτότυπης μοτοσυκλέτας με turbo της Suzuki (Recursion) στο Tokyo Motor Show το 2013, που με την σχεδίασή της κέρδισε το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων. Ήταν την ίδια εποχή που η Kawasaki βρισκόταν στο εργαστήριο και ασχολούταν με την εξέλιξη του δικού της μοντέλου με κομπρέσορα, όπου δύο χρόνια αργότερα βγήκε απ’ τις πόρτες του εργοστασίου σε δύο εκδόσεις H2/R και συγκλόνισε την παγκόσμια σκηνή. Αυτή ήταν και η πιο ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο πρωτότυπων: το H2/R είδε το φως της παραγωγής, σε αντίθεση με το Recursion της Suzuki που παρέμεινε στην αφάνια.

Έκτοτε έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια και το μόνο που έκανε η Suzuki ήταν να κατοχυρώνει όλο και πιο αραιά πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του μοντέλου, ενώ μέχρι πρότινος οι ενδείξεις υπονοούσαν πως ο κινητήρας με το turbo θα μείνει στο ράφι, μαζί με άλλες πρωτότυπες μοτοσυκλέτες της εταιρείας. Όμως η Suzuki δεν έχει τέτοια σχέδια, καθώς μετά τις πατέντες σχετικά με τη νέα έκδοση του Hayabusa, προχώρησε στην κατάθεση των νέων πατεντών που αφορούν το Recursion.

Παρατηρώντας την πορεία της εξέλιξης της μοτοσυκλέτας, που το 2013 είχε δικύλινδρο κινητήρα με έναν ΕΕΚ, χωρητικότητας 588cc, εφοδιασμένο με turbo και αλουμινένιο πλαίσιο, η Suzuki συνέχισε την εξέλιξή της και δημιούργησε έναν νέο κινητήρα, τον XE7 με δύο ΕΕΚ, ανεβάζοντας πιθανότατα τον κυβισμό στα 700cc -όπως υπονοεί το όνομά του- ενώ το πλαίσιο έδωσε τη θέση του σ' ένα ατσάλινο σωληνωτό. Τώρα οι νέες πατέντες φανερώνουν πως η Suzuki τόσο καιρό συνέχιζε σταθερά την εξέλιξη του μοντέλου παρά τις αραιές πληροφορίες που έβγαιναν στη δημοσιότητα. Το πλαίσιο έχει αποκτήσει ενεργό ρόλο στη λειτουργία του turbo, λειτουργώντας ως μέρος του κυκλώματος της κυκλοφορίας του αέρα.

Όπως φαίνεται απ’ τη φωτογραφία, το φίλτρο αέρος αλλά και η τουρμπίνα συνδέονται με το πλαίσιο μέσω σωλήνων. Ο σωλήνας νούμερο #42 μεταφέρει τον φιλτραρισμένο αέρα στο αριστερό τμήμα του πλαισίου και απ’ τον σωλήνα #44, καταλήγει στην τουρμπίνα. Από ‘κει εκβάλλεται στην δεξιά πλευρά του πλαισίου μέσω του σωλήνα #52 και συνεχίζει την πορεία μέχρι να καταλήξει στο intercooler -που εδράζεται πάνω στο φίλτρο αέρος- μέσω του σωλήνα #54. Εκεί αποκτά την κατάλληλη πυκνότητα και φεύγει για να φτάσει στα σώματα του ψεκασμού.

Η Suzuki προχωράει την εξέλιξη του μοντέλου και με την αλλαγή που έκανε στο πλαίσιο από αλουμινένιο σε ατσάλινο σωληνωτό, αποσκοπούσε στην επίτευξη τόσο του χαμηλότερου βάρους –καθώς τα ατσάλινα σωληνωτά πλαίσια είναι συνήθως ελαφρύτερα απ' τα αλουμινένια, ενώ ρο συγκεκριμένο πλαίσιο συμβάλλει και τη διατήρηση του μικρότερου όγκου του κυκλώματος ροής του αέρα, έχοντας ενεργό ρόλο. Για την αποτελεσματικότητά του, στα σημεία που το πλαίσιο χρησιμοποιείται ως προέκταση του κυκλώματος, η Suzuki το έχει απομονώσει απ’ το υπόλοιπο πλαίσιο, επιτυγχάνοντας έτσι μηδενικές απώλειες πίεσηςΤο σίγουρο είναι πως η λύση που σκέφτηκε η Suzuki είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη καθώς στο παρελθόν δεν έχει παρουσιαστεί κάτι τέτοιο, όμως παραμένει άγνωστο το αν θα επηρεαστούν τα χαρακτηριστικά του πλαισίου.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, η μοτοσυκλέτα έχει ακόμη μπροστά της πολύ δρόμο εξέλιξης αφού ουσιαστικά πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική κατασκευή, συγκριτικά με το αρχικό Recursion, λόγω του νέου πλαισίου και κινητήρα, όμως αυτό δεν αποκλείει το γεγονός στο επερχόμενο Tokyo Motor Show η Suzuki είτε να το παρουσιάσει είτε έστω να αναφερθεί σε αυτό, δίνοντας περισσότερες πληροφορίες. 

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.