Yamaha Tricity 155 Shooting Break: Έτοιμο για camping!

Έτοιμο στην Ιαπωνία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Τα «σκεπαστά» σκούτερ είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία και παρόλο που οι Ιάπωνες δεν φημίζονται για αυτό, εξίσου προσφιλές χόμπι είναι και η κατασκήνωση στην εξοχή. Η εταιρεία YSP Yokohama Totsuka παρουσίασε μία έκδοση του Yamaha Tricity 155 με την ονομασία Shooting Break που συνδυάζει και τα δύο παραπάνω στοιχεία.

Η εταιρεία αυτή κατασκευάζει κιτ οροφής για διάφορα σκούτερ, αλλά συγκεκριμένα το Shooting Break Tricity το προμηθεύει έτοιμο και μάλιστα ετοιμάζεται να το εξάγει και σε άλλες αγορές.

Η ζελατίνα επεκτείνεται μέχρι πάνω από το κεφάλι του αναβάτη καταλήγοντας σε μία παγκαζιέρα πίσω, βαμμένη κι εκείνη σε κάποια από τα τρία χρώματα με τα οποία έρχεται η έκδοση αυτή. Το ενδιαφέρον είναι πως πάνω από αυτή την παγκαζιέρα μπορεί να τοποθετηθεί μία δεύτερη που περιλαμβάνει μία τέντα, ειδικά κατασκευασμένη για να κουμπώνει σε μία από τις δύο σχάρες της οροφής και να στερεώνεται με βεντούζα στην ζελατίνα και πασαλάκια στο χώμα.

Η ύπαρξη της σχάρας είναι σύμφωνα με τον Ιάπωνα κατασκευαστή, μελετημένη ώστε να αντέχει βάρος για να τοποθετήσεις πρόσθετες αποσκευές, αλλά πραγματικά έχουμε την απορία αν θα οδηγείται εύκολα τοποθετώντας βάρος τόσο ψηλά, ή θα είναι επικίνδυνα τα πράγματα με μόλις μερικές μοίρες κλίσης. Το Tricity βέβαια έχει ένα μετατρόχιο που του χαρίζει μεγάλη σταθερότητα ενώ το σύστημα του Niken, που έχει στους δύο μπροστινούς τροχούς, εγγυάται την ευκολία στο στρίψιμο. Αλλά και πάλι το βάρος τόσο ψηλά θα ήταν απαγορευτικό στις περισσότερες περιπτώσεις. Βέβαια οι παραδοσιακές εταιρείες στην Ιαπωνία δηλώνουν στην ονομασία τους και την περιοχή και έτσι από το όνομα καταλαβαίνεις πως η εταιρεία αυτή βρίσκεται στο μητροπολιτικό Τόκυο, σε μια αστική περιοχή με την καλύτερη ασφαλτόστρωση του κόσμου, χωρίς λακκούβες, χωρίς έντονες υψομετρικές διαφορές και πάντα με δρόμους σαν χαλί. Η περιορισμένη της παραγωγή ίσα που φτάνει για ένα πελατολόγιο που αντλείται από αυτή την περιοχή και σε ένα περιβάλλον με τέτοιους δρόμους, ισορροπείς και αυγό στο τιμόνι, πόσο μάλλον μία υπερκατασκευή πάνω από το κεφάλι σου. Στο ταξίδι προς το μέρος που θα κατασκηνώσεις, αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο…

Εκτός από όλα τα υπόλοιπα, το μικρό μαγαζί – συνεργείο – μεταποίηση σκούτερ, στην περιοχή Totsuka, της περιφέρειας Yokohama του Tokyo, τοποθετεί και προσθήκες στο φαίρνγκ για να γίνεται ανακατεύθυνση του αέρα και κυρίως της βροχής, ώστε να προστατεύεσαι καλύτερα, καλυμμένος κάτω από την οροφή του Tricity 155. Ετοιμοπαράδοτο στην Ιαπωνία λοιπόν, αλλά μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης και για εμάς εδώ, για τους φίλους των σκούτερ…

Μέχρι τώρα η εταιρεία αυτή που το εργαστήριό της φαίνεται πιο κάτω, κατασκεύαζε κιτ για δημοφιλή σκούτερ, τώρα όμως δίνει έτοιμο το Tricity 155 Shooting Break, ως ειδική έκδοση...

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»