Yamaha Tricity 155 Shooting Break: Έτοιμο για camping!

Έτοιμο στην Ιαπωνία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Τα «σκεπαστά» σκούτερ είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία και παρόλο που οι Ιάπωνες δεν φημίζονται για αυτό, εξίσου προσφιλές χόμπι είναι και η κατασκήνωση στην εξοχή. Η εταιρεία YSP Yokohama Totsuka παρουσίασε μία έκδοση του Yamaha Tricity 155 με την ονομασία Shooting Break που συνδυάζει και τα δύο παραπάνω στοιχεία.

Η εταιρεία αυτή κατασκευάζει κιτ οροφής για διάφορα σκούτερ, αλλά συγκεκριμένα το Shooting Break Tricity το προμηθεύει έτοιμο και μάλιστα ετοιμάζεται να το εξάγει και σε άλλες αγορές.

Η ζελατίνα επεκτείνεται μέχρι πάνω από το κεφάλι του αναβάτη καταλήγοντας σε μία παγκαζιέρα πίσω, βαμμένη κι εκείνη σε κάποια από τα τρία χρώματα με τα οποία έρχεται η έκδοση αυτή. Το ενδιαφέρον είναι πως πάνω από αυτή την παγκαζιέρα μπορεί να τοποθετηθεί μία δεύτερη που περιλαμβάνει μία τέντα, ειδικά κατασκευασμένη για να κουμπώνει σε μία από τις δύο σχάρες της οροφής και να στερεώνεται με βεντούζα στην ζελατίνα και πασαλάκια στο χώμα.

Η ύπαρξη της σχάρας είναι σύμφωνα με τον Ιάπωνα κατασκευαστή, μελετημένη ώστε να αντέχει βάρος για να τοποθετήσεις πρόσθετες αποσκευές, αλλά πραγματικά έχουμε την απορία αν θα οδηγείται εύκολα τοποθετώντας βάρος τόσο ψηλά, ή θα είναι επικίνδυνα τα πράγματα με μόλις μερικές μοίρες κλίσης. Το Tricity βέβαια έχει ένα μετατρόχιο που του χαρίζει μεγάλη σταθερότητα ενώ το σύστημα του Niken, που έχει στους δύο μπροστινούς τροχούς, εγγυάται την ευκολία στο στρίψιμο. Αλλά και πάλι το βάρος τόσο ψηλά θα ήταν απαγορευτικό στις περισσότερες περιπτώσεις. Βέβαια οι παραδοσιακές εταιρείες στην Ιαπωνία δηλώνουν στην ονομασία τους και την περιοχή και έτσι από το όνομα καταλαβαίνεις πως η εταιρεία αυτή βρίσκεται στο μητροπολιτικό Τόκυο, σε μια αστική περιοχή με την καλύτερη ασφαλτόστρωση του κόσμου, χωρίς λακκούβες, χωρίς έντονες υψομετρικές διαφορές και πάντα με δρόμους σαν χαλί. Η περιορισμένη της παραγωγή ίσα που φτάνει για ένα πελατολόγιο που αντλείται από αυτή την περιοχή και σε ένα περιβάλλον με τέτοιους δρόμους, ισορροπείς και αυγό στο τιμόνι, πόσο μάλλον μία υπερκατασκευή πάνω από το κεφάλι σου. Στο ταξίδι προς το μέρος που θα κατασκηνώσεις, αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο…

Εκτός από όλα τα υπόλοιπα, το μικρό μαγαζί – συνεργείο – μεταποίηση σκούτερ, στην περιοχή Totsuka, της περιφέρειας Yokohama του Tokyo, τοποθετεί και προσθήκες στο φαίρνγκ για να γίνεται ανακατεύθυνση του αέρα και κυρίως της βροχής, ώστε να προστατεύεσαι καλύτερα, καλυμμένος κάτω από την οροφή του Tricity 155. Ετοιμοπαράδοτο στην Ιαπωνία λοιπόν, αλλά μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης και για εμάς εδώ, για τους φίλους των σκούτερ…

Μέχρι τώρα η εταιρεία αυτή που το εργαστήριό της φαίνεται πιο κάτω, κατασκεύαζε κιτ για δημοφιλή σκούτερ, τώρα όμως δίνει έτοιμο το Tricity 155 Shooting Break, ως ειδική έκδοση...

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.