Yamaha YardBuilt 2017: Η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας!

XSR 700 by Jigsaw Customs – MOTO – Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2017

Η κίνηση YardBuilt της Yamaha βρίσκεται πλέον στην τρίτη της φάση, κι όπως όλα δείχνουν, ίσως και την καλύτερή της συνολικά. Αν δεν το ξέρετε ήδη, η Ελλάδα έχει κατακτήσει μία σημαντική διάκριση ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες που έχουν δημιουργηθεί, μέσα από την διεθνή αυτή στροφή της Yamaha προς το customizing, καθώς πέρσι κέρδισε την πρώτη θέση μετά από ψήφο του ευρωπαϊκού κοινού. Χρειάζεται τουλάχιστον μία σύντομη αναφορά σε αυτό για να το ξανά θυμίσουμε: Το “The Missing Piece” του Πέτρου "Jigsaw Customs" Χατζηροδέλη, συγκέντρωσε πέρσι τους περισσότερους ψήφους με σημαντική διαφορά, κι ανακηρύχθηκε η καλύτερη απέναντι σε δημιουργίες από χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία. Το γεγονός ότι οι προσπάθειες της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ, να προωθήσει στην διεθνή σκηνή κάποιον -με τεράστια πείρα μεν- αλλά χωρίς τις αντίστοιχες διεθνείς επαφές, στέφθηκαν με επιτυχία, χρειάζεται να τεθεί στα πλαίσια που του αρμόζει. Γιατί οι παραπάνω χώρες έχουν πολύ μεγαλύτερο κοινό στην custom σκηνή, γερές βιοτεχνίες που ασχολούνται κατ’ αποκλειστικότητα με το customizing κι ένα επίπεδο εργασίας που είναι εφάμιλλο και μερικές φορές ξεπερνά, εκείνο που βλέπει κανείς στις ΗΠΑ - την μητέρα εδώ και πολλές δεκαετίες του customizing. Σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον και με τις βάσεις που χαρίζει μία σταθερή αγορά, όπως ισχύει στις παραπάνω χώρες, ο Πέτρος Χατζηροδέλης κατάφερε να τους ξεπεράσει όλους και σε αδιανόητα σύντομο χρονικό διάστημα, να φτιάξει την καλύτερη YardBuilt του 2016! Από εκεί και πέρα η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ βρήκε τον καλύτερο τρόπο για να επικοινωνήσει την δουλειά που είχε γίνει, και με την συνδρομή του MOTO, αλλά και με την βοήθεια μίας από τις πιο ενεργές ομάδες του Facebook για το customizing στην Ελλάδα, το MRCG, να συσπειρώσει τον κόσμο και να ενισχύει την ψηφοφορία, που διεξαγόταν σε διεθνές επίπεδο. Στο τέλος η καλύτερη δουλειά κέρδισε με διαφορά, και το “The Missing Piece” στέφθηκε νικήτρια.

Ο διαγωνισμός Yard Built για το 2017 έχει αλλαγές ως προς την διαδικασία, αλλά όχι στους βασικούς κανόνες. Οι μοτοσυκλέτες που μπορούν να διαγωνιστούν θα πρέπει να βασίζονται στο XSR700, στο XSR900 και στο XV950 R. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι όλες τις επεμβάσεις που θα γίνουν πάνω τους να είναι ανατρέψιμες, δηλαδή η μοτοσυκλέτα να μπορεί να επιστρέψει στην εργοστασιακή της μορφή.

Η σημαντικότερη αλλαγή στο φετινό διαγωνισμό, αφορά την διαδικασία επιλογής των φιναλίστ. Στην πρώτη φάση του Yard Built, η Yamaha είχε επιλέξει τρεις διάσημους Custom Builders, τον Roland Sands, τον Kimura και την Numbnut Motorcycles. Πέρσι όπως είπαμε έγινε πανευρωπαϊκός διαγωνισμός ανάμεσα στης συμμετοχές των εθνικών αντιπροσώπων μέσω ψηφοφορίας του κοινού. Φέτος η διαδικασία είναι κάτι ενδιάμεσο, αφού οι αντιπρόσωποι έπρεπε να στείλουν μια ολοκληρωμένη πρόταση στη Yamaha για το concept της μοτοσυκλέτας που σκοπεύουν να δημιουργήσουν.

Μετά από αυτό, η Yamaha επέλεξε τις επτά πιο ξεχωριστές ιδέες για να έρθουν αντιμέτωπες στην τελευταία φάση του διαγωνισμού, στο Wheels and Waves στη νότια Γαλλία, όπου θα εκτεθούν στο κοινό. Ήδη έχει ολοκληρωθεί η πρώτη φάση και όπως θα έχετε καταλάβει η χώρα μας είναι μέσα στις επτά φιναλίστ. Το MOTO στηρίζει με κάθε τρόπο το customizing και αγκαλιάζει την νέα αυτή προσπάθεια, ώστε να γνωρίσει ο κόσμος το επίπεδο δουλειάς που γίνεται στην Ελλάδα. Η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ παρέδωσε μόλις πριν μερικές ημέρες μια ολοκαίνουρια XSR 700 στον Πέτρο (ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις…) και ήμασταν εκεί για να αποθανατίσουμε την στιγμή του “γδυσίματος” της. Το ΜΟΤΟ θα είναι παρόν σε όλη την πορεία μέχρι το ταξίδι της μοτοσυκλέτας στην νότια Γαλλία και φυσικά μαζί μας θα είστε και εσείς, που θα έχετε την ευκαιρία να συμμετέχετε ενεργά σε όλα τα στάδια της διαδικασίας! Τις επόμενες δύο μέρες, θα βρίσκεται στον αέρα ένα micro site αφιερωμένο αποκλειστικά στο XSR 700 YardBuilt και μέσα από εκεί θα παρακολουθούμε βήμα – βήμα την δουλειά του Πέτρου αλλά και κάτι περισσότερο: Θα αποφασίζουμε μαζί σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο… Missing Piece! Θα βλέπουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τα μυστικά της δουλειάς και σιγά – σιγά θα βλέπουμε το XSR 700 να μεταμορφώνεται!

Έρχονται όλα αυτά στο yamahayardbuilt.motomag.gr!

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.