Yamaha YZF-R7 1999 πωλείται με μηδέν χιλιόμετρα

Πανέμορφη, εξωτική και πανάκριβη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2022

Ο dealer της Honda στο Yorkshire με την ονομασία Craigs Honda διαθέτει προς πώληση ένα συλλεκτικό Yamaha YZF-R7 του 1999 με μηδενικά χιλιόμετρα στο κοντέρ του!

Το YZF-R7, ή αλλιώς OW-02 ήταν μια μοτοσυκλέτα που είχε παράξει η Yamaha για λόγους αγωνιστικής έγκρισης (homologation), σε μόλις 500 κομμάτια. Στόχος ήταν η συμμετοχή της ιαπωνικής εταιρείας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK και στον 8ωρο αγώνα αντοχής της Suzuka. Το R7 είχε δημιουργηθεί ώστε να αποτελεί ιδανική βάση για να στήσει κανείς μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα, με τη γεωμετρία του πλαισίου να προέρχεται από το αγωνιστικό δίχρονο YZR500 της εποχής. Η μοτοσυκλέτα έφερε αναρτήσεις Ohlins, βαλβίδες και μπιέλες τιτανίου, κοντύτερο Deltabox II πλαίσιο, ενώ το επίσημο βάρος της ανακοινωνόταν στα 189 κιλά.

Ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας του είχε χωρητικότητα 749 κ.εκ., 20 βαλβίδες, και επίσημη απόδοση μόλις… 106 hp, με τη Yamaha να διαθέτει για εκείνο δυο αγωνιστικά κιτ, με το πρώτο να ανεβάζει την απόδοση στους 135 hp, και με το δεύτερο να προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη αύξηση ιπποδύναμης, στους 150+ hp.

Ο λόγος που η Yamaha “ευνούχισε” την απόδοση του R7, με το να κλείσει το δεύτερο μπεκ του ψεκασμού σε κάθε κύλινδρο, ήταν για να μπορεί να πουλήσει τη μοτοσυκλέτα σε ολόκληρη την Ευρώπη, λόγω των περιορισμών και των κανονισμών για ρύπους σε κάποιες χώρες της Ε.Ε., και ουσιαστικά το αγωνιστικό κιτ άνοιγε τη μοτοσυκλέτα, με νέα αντλία βενζίνης, νέα ρύθμιση της ECU και νέα εξάτμιση.

Αν και από περιφερειακά η μοτοσυκλέτα έδειχνε ικανή να πρωταγωνιστήσει στους αγώνες, η βελτίωση του κινητήρα της ώστε να γινόταν ανταγωνιστικός ήταν εξαιρετικά ακριβή υπόθεση, κι έτσι η ιστορική καριέρα του R7 δεν απογειώθηκε ποτέ. Στα χέρια του Noriyuki Haga το R7 κατάφερε να ανέβει έως και τη δεύτερη θέση της τελικής κατάταξης στα WSBK, όμως δεν πήρε ποτέ τον τίτλο, καθώς το 2000 ο Ιάπωνας πιάστηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένης ουσίας (εφεδρίνη), με τη διοργάνωση να του αφαιρεί 25 βαθμούς και να του επιβάλλει απαγόρευση συμμετοχής δύο αγώνων, με τον τίτλο να πηγαίνει έτσι στον Colin Edwards…

Για περισσότερες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη R7, η οποία πωλείται για 68.730 ευρώ (59.995 λίρες Αγγλίας), δείτε ΕΔΩ, και μην παραλείψετε να χαζέψετε και τις υπόλοιπες συλλεκτικές μοτοσυκλέτες της Craigs Honda, μιλάμε για συγκλονιστική συλλογή.

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.