Ιαπωνικό Customizing: Όταν τα scooter έγιναν lowrider [Βίντεο]

Από καθημερινά μέσα μετακίνησης σε εκθεσιακές custom “σαύρες”
Japan Custom Scooter
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/10/2026

Στα τέλη των ’90s και κυρίως μέσα στη δεκαετία του 2000, η ιαπωνική custom σκηνή πήρε τα maxi-scooter και τα μετέτρεψε σε δίτροχες υπερβολές με χαμηλώματα, μεγάλα μεταξόνια, αερανάρτησεις, ηχοσυστήματα και bodykits.

Στην Ιαπωνία, η σκηνή των custom scooter άρχισε να αλλάζει δραστικά τον χαρακτήρα των καθημερινών scooter. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και με απόγειο δημοφιλίας στα 2000s, οι κατασκευαστές άρχισαν να μετατρέπουν maxi-scooter όπως τα Honda Fusion, Yamaha Majesty και Suzuki Skywave σε εξαιρετικά χαμηλές και επιμηκυμένες κατασκευές, περισσότερο προσανατολισμένες στην εντυπωσιακή εμφάνιση παρά στην καθημερινή πρακτικότητα.

Η αισθητική είχε πολλές επιρροές από την αμερικανική custom αυτοκινητική κουλτούρα. Οι μοτοσυκλέτες αποκτούσαν χαμηλωμένα σώματα ή αερανάρτησεις, μεγαλύτερα μεταξόνια, μοναδικά fiberglass panels, custom εξατμίσεις και πολύπλοκες βαφές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν ακόμη και τροχοί με ελαστικά αυτοκινήτων.

Japan Custom Scooter

Άλλες κατασκευές έδιναν ιδιαίτερη έμφαση στον ήχο, με μεγάλα ηχοσυστήματα, έτσι, scooter που είχαν σχεδιαστεί για άνετη καθημερινή μετακίνηση μετατρέπονταν σε κινούμενες βιτρίνες και ηχοσυστήματα με ρόδες.

JPN Custom Scooters

Ιδιαίτερη θέση στη συγκεκριμένη κουλτούρα απέκτησε το Honda Fusion. Παρουσιάστηκε στην Ιαπωνία το 1986 και παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1997, όμως οι μακριές και χαμηλές αναλογίες του το έκαναν ιδανική βάση για τέτοιου είδους μετατροπές. Το Fusion επέστρεψε στη γκάμα της Honda στην Ιαπωνία το 2003, ακριβώς την περίοδο που τα μεγάλα scooter είχαν εξελιχθεί σε σημαντικό κομμάτι της ιαπωνικής customizing υποκουλτούρας.

JPN Custom Scooters

Στο αποκορύφωμα της σκηνής, ιδιαίτερα τροποποιημένα scooter μπορούσαν να εμφανιστούν στους δρόμους περιοχών όπως η Shibuya και η Harajuku. Κάποια κυκλοφορούσαν με ηχεία τοποθετημένα εξωτερικά και μουσική στη διαπασών, ενώ το κάτω μέρος της σιλουέτας τους απείχε ελάχιστα από την άσφαλτο.

JPN Custom Scooters

Αυτό που ξεκίνησε ως μια πρακτική λύση μετακίνησης εξελίχθηκε στην ιαπωνική εκδοχή του lowrider, μεταφέροντας στο δίτροχο την ίδια λογική των χαμηλωμένων, εκθεσιακών custom αυτοκινήτων και στοιχεία της υπερβολής του κινήματος των Bosozoku.

JPN Custom Scooters

Η μόδα των μεγάλων scooter δεν βρίσκεται πλέον στο αποκορύφωμα που γνώρισε στα 2000s, όμως η συγκεκριμένη αισθητική δεν εξαφανίστηκε. Αερανάρτηση, διευρυμένα μεταξόνια, μοναδικές σιλουέτες σαν γλυπτά, ηχοσυστήματα και εκκεντρικοί φωτισμοί εξακολουθούν να εμφανίζονται σε νέες κατασκευές, ενώ πιο σύγχρονα μοντέλα, όπως το PCX της Honda, έχουν γίνει οι σύγχρονες δημοφιλείς βάσεις για τις μοντέρνες μετατροπές της ίδιας φιλοσοφίας.

JPN Custom Scooters

 

Το ιστορικό Επταβάλβιδο V4 της Yamaha

To… NR 750 της Yamaha!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/7/2017

Στα τέλη του ’70 η Honda και η Yamaha σφάζονταν μεταξύ τους σε όλα τα επίπεδα. Σε επίπεδο μοντέλων παραγωγής, η Honda ήταν η “τετράχρονη” εταιρεία και η Yamaha ήταν η “δίχρονη” εταιρεία, αφού για κάθε ένα τετράχρονο μοντέλο της πρώτης, η δεύτερη είχε ένα αντίστοιχο με δίχρονο κινητήρα (CB η Honda - RD η Yamaha, XR η Honda – IT η Yamaha κ.τ.λ.). Το ίδιο σκηνικό ήθελαν να στήσουν και στα GP 500, που ήταν η βιτρίνα της τεχνολογίας για κάθε εταιρεία και είχε τεράστιο αντίκτυπο στις πωλήσεις.

 

Σε αντίθεση με τα MotoGP σήμερα, το ’70 και το ’80 όποια μάρκα κέρδιζε τον αγώνα της Κυριακής, ξεπουλούσε τη Δευτέρα. Η Honda για να δείξει ότι η τετράχρονη τεχνολογία της ήταν ανώτερη της δίχρονης που χρησιμοποιούσε η Yamaha, έφτιαξε την NR 500 με έναν V4 κινητήρα, με οβάλ έμβολα και οκτώ βαλβίδες σε κάθε θάλαμο καύσης. Παρά την αποτυχία της Honda να κερδίσει αγώνες GP (τρόμαξε όμως τον ανταγωνισμό με το πρωτότυπο NR 750 για αγώνες Endurance και SBK) η Yamaha αντέδρασε πολύ γρήγορα στην πρόκληση και έφτιαξε τον δικό της V4 κινητήρα με 7 βαλβίδες ανά θάλαμο καύσης και δύο μπουζί.

 Η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα (Yamaha 1977 OW34.7) δεν εμφανίστηκε στις πίστες του παγκοσμίου πρωταθλήματος των GP 500 ποτέ και δεν ταξίδεψε ποτέ έξω από την Ιαπωνία (τουλάχιστον δεν υπάρχουν αναφορές για κάτι τέτοιο). Πιθανολογείται ότι στο Isle Of Man έτρεξε ένα τετρακύλινδρο σε σειρά (XJ750R) που είχε πολυβάλβιδη κεφαλή, αλλά πιθανότατα ήταν πενταβάλβιδο με δύο εκκεντροφόρους. Όμως η πολυβάλβιδη τεχνολογία που αναπτύχτηκε από τη Yamaha για αυτή τη μοτοσυκλέτα πέρασε (με κάποιο τρόπο… ) στην παραγωγή.

Η FZ 750 Genesis με τις πέντε βαλβίδες ανά θάλαμο καύσης ήταν η πρώτη εφαρμογή σε μοτοσυκλέτα παραγωγής της Yamaha. Έμεινε μαζί μας έως το τελευταίο screamer R1 και καταργήθηκε με την άφιξη της R1 του 2008. Θεωρητικά όσο περισσότερες είναι οι βαλβίδες, τόσο καλύτερα αναπνέει ο κινητήρας και τόσο καλύτερα διαχέεται το μείγμα, άρα αυξάνεται η απόδοση. Πρακτικά, η βελτίωση των συστημάτων τροφοδοσίας μείωσε στο ελάχιστο αυτό το πλεονέκτημα, αφήνοντας μόνο τα μειονεκτήματα, που είναι η πολυπλοκότητα της κατασκευής, το αυξημένο κόστος παραγωγής και οι επιπλέον τριβές.