Aprilia RSV Mille R Factory (2004 - 2009)

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/8/2010

Κατάφερε στο πέρασμά της όχι μόνο να εισβάλλει στην κυριαρχία των Ιαπώνων στα superbike, αλλά και να γίνει αγαπητή στον κόσμο. Δεν έχει υπερεπιδόσεις και υπερβολικό γκάζι, αλλά είναι ένα απόλυτα ισορροπημένο σύνολο με εξωτικά περιφερειακά που τα καταφέρνει περίφημα παντού
[blockquote]Ναι...
Γιατί είναι ένα ολοκληρωμένο superbike
Όχι...
Γιατί είναι από τα πιο βαριά superbikes...
Γιατί...
Ο συνδυασμός του συγκεκριμένου πλαισίου και του συγκεκριμένου κινητήρα, είναι πραγματικά ένα "ποίημα" για τον δρόμο και την πίστα
Tι πρέπει να προσέξετε
Αυτό ο δικύλινδρος έχει αποδειχθεί “τέρας" αξιοπιστίας, οπότε δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος τομέας που "πονάει" μηχανολογικά. Βεβαιωθείτε ότι η συντήρηση έχει τηρηθεί, όπως προτείνει η Aprilia, και ψάξτε για τυχόν σημάδια που θα μαρτυρούν σκληρή χρήση σε πίστα ή και πτώση (όπως για παράδειγμα ισιωμένο υποπλαίσιο κ.λπ.)[/blockquote]
Έκανε τα πρώτα της βήματα στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, όταν οι Γιαπωνέζοι μάχονταν σώμα με σώμα με τα τετρακύλινδρα 1000 και 900 της εποχής και έδειξε αμέσως άκρως ανταγωνιστική. Το ίδιο ακριβώς συνέχισε να κάνει και στη συνέχεια της καριέρας της, που μετά το 2004 ανανεώθηκε, έχοντας αυτή τη φορά απέναντί της τους ίδιους, αλλά πολύ πιο ισχυρούς τετρακύλινδρους κινητήρες των 1000 κυβικών των Γιαπωνέζων που πλέον είχαν αποκτήσει σχεδόν 150 άλογα στο τροχό. Ο δικύλινδρος κινητήρας της Rotax που έχει στα σπλάχνα του το Mille σίγουρα δεν μπορούσε να έχει τέτοια απόδοση, οπότε οι άνθρωποι της Aprilia συνέχισαν την Ιταλική συνταγή για μια καλή μοτοσυκλέτα. Αυτή δεν ήταν άλλη από την τοποθέτηση ενός πολύ ισχυρού και άκαμπτου αλουμινένιου πλαισίου, αλλά και την προσθήκη αναρτήσεων με την υπογραφή της Ohlins. Τα φρένα είναι της Brembo με δαγκάνες ακτινικά τοποθετημένες τεσσάρων εμβόλων, τα οποία μαζί με το ακριβέστατο πιρούνι συνέθεταν ένα καλορυθμισμένο μπροστινό σύστημα που σε προδιέθετε ανάλογα για το πώς πρέπει να οδηγήσεις αυτή την μοτοσυκλέτα. Το κερασάκι στην τούρτα είναι και οι σφυρήλατες ζάντες της ΟΖ, οι οποίες σημαντικά το αναρτώμενο βάρος της μοτοσυκλέτας.
Ανεβαίνοντας στη σέλα της, αίσθηση προκαλεί η ευρυχωρία που διαθέτει, καθώς από τα κλιπ ον είναι αρκετά μακριά, όπως και τα μαρσπιέ. Βέβαια, αίσθηση προκαλούν και τα παραπανίσια κιλά της που ξεπερνούν τα 215, νούμερο στο άνω άκρο της κατηγορίας, το οποίο ευτυχώς στην οδήγηση δεν γίνεται αντιληπτό. Το “ζύγισμά” της είναι πολύ καλό και γενικά η οικειότητα που αποκτάς μαζί της δεν θυμίζει και πολύ ιταλική μοτοσυκλέτα. Δεν υπάρχουν καθόλου μηχανικοί θόρυβοι και τα πάντα έχουν μια ποιοτική πινελιά που ξεφεύγει αρκετά από την μαζικότητα των γιαπωνέζικων superbike. Εξίσου ξεχωριστή και όμορφη, ακόμα και σήμερα, είναι η εμφάνισή της, με χαρακτηριστικό στοιχείο το μακρόστενο ρεζερβουάρ και την σχετικά φαρδιά σιλουέτα της, παρά τον στενό δικύλινδρο κινητήρα της. Οδηγώντας την και συγκρίνοντας με τα σημερινά δεδομένα, σίγουρα αυτό που δεν σε εκπλήσσει είναι το γκάζι του κινητήρα της. Δεν διαθέτει την ευστροφία και τη δύναμη των σύγχρονων δικύλινδρων (βλέπε Ducati 1198) και στις υψηλές στροφές υστερεί σημαντικά. Αυτό βέβαια δεν την εμποδίζει να σημειώνει αρκετά καλές επιδόσεις, κάτι που οφείλεται στις σωστά κλιμακωμένες σχέσεις του κιβωτίου ταχυτήτων που εκμεταλλεύονται πλήρως την ισχύ του κινητήρα της. Δεν είναι όπλο και ταχεία υπερυψηλών επιδόσεων, αλλά εύκολα το νούμερο 260 θα εμφανιστεί στην ψηφιακή οθόνη των πληρέστατων οργάνων του, και χωρίς πρόβλημα μπορεί να διατηρεί σταθερά ταχύτητες κοντά στα 240 χιλιόμετρα. Σε αυτά τα απαγορευτικά νούμερα ταχυτήτων, το πολύ ισχυρό πλαίσιο και οι ποιοτικές αναρτήσεις κάνουν εξαιρετική δουλειά, προσφέροντας όχι μόνο  ασφάλεια και σταθερότητα, αλλά και πολύ καλή κατευθυντικότητα. Εκτός εθνικής και σε γρήγορες ανοιχτές στροφές το Mille μπορεί και δείχνει τα ακονισμένα δόντια του ακόμα καλύτερα, αφού η ακρίβεια που προσφέρουν οι αναρτήσεις του επιτρέπουν να στρίβει καταπληκτικά, ενώ η ροπή και η δύναμη στις μεσαίες στροφές που έχει ο δικύλινδρος κινητήρας του επιτρέπει δυνατές και απολαυστικές εξόδους από κάθε στροφή.
Όμως όλα αυτά τα απολαμβάνεις καλύτερα μέσα στην πίστα, αφού ουσιαστικά η μοτοσυκλέτα εκεί έχει εξελιχθεί και μπορείς να κινηθείς πραγματικά γρήγορα χάρη στο πολύ καλό “πακέτο” αναρτήσεων και πλαισίου, ενώ στους καλούς χρόνους στην πίστα που μπορεί να πετύχει βοηθάει και ο αδύναμος μεν αλλά πολύ γραμμικός κινητήρας του που σου επιτρέπει να κρατάς σχεδόν παντού το γκάζι ανοιχτό. Μην ξεχνάτε ότι το 2007 κατάφερε και βγήκε πρώτη στο Master bike κόντρα σε όλα τα γιαπωνέζικα και ευρωπαϊκά της εποχής εκείνης.
Σήμερα δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεις μεταχειρισμένη μια Aprilia Mille Factory, καθώς οι περισσότεροι ιδιοκτήτες τους δύσκολα την αλλάζουν παρά την έλευση του νέου RSV4. Για αυτό το λόγο κρατά και υψηλή μεταπωλητική αξία που σχεδόν αγγίζει τα 7.500 ευρώ. Είναι μια μοτοσυκλέτα που μπορείς να ταξιδέψεις σχετικά άνετα, να ευχαριστηθείς χωρίς ουρλιαχτά και πολλή προσπάθεια για γρήγορη οδήγηση στο δρόμο, ενώ μπορείς ταυτόχρονα με ένα ζευγάρι racing ελαστικά να γράψεις και πολύ καλούς χρόνους σε μια πίστα. Επίσης, είναι και η τελευταία Aprilia που φέρει το λογότυπο Mille στα πλαστικά της…   



ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Τετράχρονος, δικύλινδρος V600, υγρόψυκτος με 2 EEK και τέσσερις βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 97x67,5
Κυβικά (cc): 997,6
Σχέση συμπίεσης: 11,8:1
Ανάφλεξη: Ψηφιακή
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Sagem
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 2 σε 1 σε 2 σε 1


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος Συμπλέκτη: Υγρός, πολύδισκος
Σχέσεις ταχυτήτων: 6
Τελική Μετάδοση: Αλυσίδα, γρανάζια / 2,687


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Αλουμινένιο, δύο δοκών
Γωνία κάστερ (o): 25
Ίχνος (mm): 101,7
Μεταξόνιο (mm): 1418
Ύψος σέλας (mm): 810
Βάρος κενή / γεμάτη (kg): 185
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο Ohlins
Διάμετρος (mm): 43
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς, προφόρτιση
Πίσω: Μονόμπρατσο ψαλίδι, ένα αμορτισέρ Ohlins με μοχλικό
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς και συμπίεσης


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δύο δίσκοι 320 χιλιοστών, δαγκάνες με τέσσερα έμβολα
Πίσω: Δίσκος 255mm, δαγκάνα με δυο έμβολα


ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70-17
Ζάντα: 3,50x17''
Πίσω
Ελαστικό: 190/55-17
Ζάντα: 6 x17''


ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Tαχύμετρο και στροφόμετρο με αναλογικές ενδείξεις, δύο μερικοί και ένας ολικός χιλιομετρητής, ενδείξεις για ποσότητα καύσιμου, θερμοκρασία περιβάλλοντος / ψυκτικού, ρολόι, ενδεικτικές λυχνίες για νεκρά / φλας / μεγάλη σκάλα φώτων / πίεση λαδιού / ψεκασμό / ρεζέρβα / ανοιχτό σταντ / προειδοποίηση service


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm): 143/10.000
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 9,8 / 7.250


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 124,5 / 9.700
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm): 9,9 / 7.600


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (l/100km)
Μέση: 7,4

Kawasaki Z750 2007

Από το

Μαύρο Σκύλο

15/11/2011

Αυτό που αγάπησαν οι νέοι: H Kawasaki προχώρησε το 2007 στην παρουσίαση του Z750 δεύτερης γενιάς, αντικαθιστώντας το πρώτο μοντέλο του 2003. Οι αλλαγές που έκανε ήταν πολύ περισσότερες από όσες απαιτούσε η προσαρμογή του στις προδιαγραφές Euro 3
Η Kawasaki έκανε πολύ πιο άγρια την εμφάνισή του και ταυτόχρονα του έδωσε πιο ήρεμο χαρακτήρα, όσον αφορά στις επιδόσεις του. Η μοτοσυκλέτα αυτή έκανε αμέσως εντύπωση, η οποία μεταφράστηκε και σε μεγάλο όγκο πωλήσεων. Η επιτυχία της αυτή οφειλόταν σε μια σειρά από παράγοντες και οι σημαντικότεροι από αυτούς είχαν να κάνουν με τη χαμηλή τιμή της, την εμφάνιση και το πλεονέκτημα του κυβισμού που την έκανε να ξεχωρίζει, από άποψη επιδόσεων, από τις υπόλοιπες τετρακύλινδρες ανταγωνίστριες που είχαν όμως κινητήρες 600 κυβικών. Η προσαρμογή της στις Euro 3 συνοδεύτηκε από αλλαγές στον κινητήρα, με στόχο τη βελτίωση της απόδοσης στις χαμηλομεσαίες στροφές, θυσιάζοντας δέκα ίππους από τη μέγιστη απόδοση στις ψηλές στροφές. Τοποθετήθηκαν σώματα ψεκασμού με μικρότερη διάμετρο, διατηρώντας το οβάλ σχήμα τους και τις δυο πεταλούδες σε κάθε αυλό. Καινούργια ήταν τόσο το ψυγείο όσο και η εξάτμιση που απέκτησε εντελώς νέο σχήμα, καταλύτη, αισθητήρα "λ" και βαλβίδα ελέγχου ροής των καυσαερίων. Στην πράξη ο κινητήρας είχε σημαντικά καλύτερη λειτουργία στις πολύ χαμηλές στροφές, επιτρέποντας στον αναβάτη να επιταχύνει ακόμη και με 1.500 στροφές.
Εκτός από τις αλλαγές στον κινητήρα, η Kawasaki έκανε τροποποιήσεις και στο πλαίσιο. Εμφανέστερη από αυτές ήταν η τοποθέτηση ανεστραμμένου πιρουνιού, που έμοιαζε όμοιο με του Z1000, χωρίς την ρύθμιση της απόσβεσης συμπίεσης και χωρίς την ποιότητα της λειτουργίας του. Δομικά το πλαίσιο δεν άλλαξε και παρέμεινε ανοικτό ατσάλινο με αλουμινένιες πλάκες να στηρίζουν τον κινητήρα. Ο λαιμός του όμως τοποθετήθηκε δέκα χιλιοστά πιο μπροστά δίνοντας περισσότερο χώρο για τον αναβάτη, φορτίζοντας παράλληλα με περισσότερο βάρος τον μπροστινό τροχό. Ο κινητήρας -που δεν διαθέτει κάποιον αντικραδασμικό άξονα και κατάγεται από αυτόν του ZX-9R του 1998- έδενε στο πλαίσιο με έναν συνδυασμό ελαστικών και άκαμπτων βάσεων, ενώ μια από αυτές μεταφέρθηκε στο πίσω μέρος των κυλίνδρων στο μοντέλο του 2007. Το πρακτικό αποτέλεσμα ήταν ότι λιγότεροι κραδασμοί ενοχλούν πλέον τον αναβάτη, σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο. Αλλαγές έγιναν και στην εργονομία με νέο τιμόνι, που έρχεται πιο κοντά στον αναβάτη, ενώ τα μαρσπιέ πλησίασαν περισσότερο το πλαίσιο, βελτιώνοντας την εργονομία.
Όλα αυτά ντύθηκαν με το εντυπωσιακό κοστούμι και βάφτηκαν μονόχρωμα, όπου ειδικά στην επιλογή με το κλασσικό lime green της Kawasaki που έχει την απόχρωση του ZZR1400 με την πέρλα, έφτιαξε μια ιδιαίτερα επιθετική μοτοσυκλέτα. Η Z750 καταφέρνει να εντυπωσιάζει με την όψη της, αλλά και το μέγεθός της, κάνοντάς την μην έχει έντονες διαφορές από την μεγάλη Ζ1000, όπου μετά την τοποθέτηση του upside down πιρουνιού έμεινε μόνο η διαφορά στις εξατμίσεις για να διαφοροποιούνται οπτικά οι δυο μοτοσυκλέτες. Βλέποντας όμως από πιο κοντά τα δυο μοντέλα γίνεται φανερό ότι υπάρχουν έντονες διαφορές στην ποιότητα των εξαρτημάτων ώστε να έχει χαμηλότερη τιμή η μικρότερη τετρακύλινδρη Ζ. Έτσι, απουσιάζουν οι ρυθμίσεις απόσβεσης συμπίεσης, τόσο από το αμορτισέρ, όσο και από το πιρούνι, τα φρένα του Ζ750 έχουν απλούστερες και φθηνότερες δαγκάνες και το ψαλίδι του είναι από ατσάλι. Είχε όμως σημαντική διαφορά τιμής από το Z1000 και αντίστοιχα εντυπωσιακή εμφάνιση. Κάτω από αυτήν όμως δεν κρύβεται κάποια ακραία streetfighter κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αλλά μια μοντέρνα naked μοτοσυκλέτα με ήπια συμπεριφορά και εύκολη στο να οδηγηθεί κεφάτα και γρήγορα από τον καθέναν. Ο τετρακύλινδρος αφήνει σε κάθε περίπτωση πίσω του αυτούς με τα 600 κυβικά, έχοντας το πλεονέκτημα του κυβισμού και της περισσότερης ροπής σε σχέση με του μικρότερους. Λειτουργεί χωρίς κανένα δισταγμό και επιταχύνει τη μοτοσυκλέτα ακόμη και με λιγότερες από 2.000 στροφές, ενώ μετά τις 7.000 μπαίνει στον άλλο του ρόλο. Δεν έχει την βίαιη απόδοση του τετρακύλινδρου με τα χίλια κυβικά, αλλά αποδίδει πάνω από ενενήντα ίππους κάνοντας τα 240 χιλιόμετρα τελική μια εύκολη υπόθεση.
Οι αλλαγές στη γεωμετρία του πλαισίου που ήρθαν με αυτό το μοντέλο το κάνουν σταθερό στις υψηλές ταχύτητες, αν και η προστασία από τον αέρα είναι ελάχιστη κάνοντας πολύ κουραστική την διατήρησή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η Ζ750 είναι μια μοντέρνα γυμνή μοτοσυκλέτα με πιο ήπιο χαρακτήρα από ότι δηλώνει η εντυπωσιακή της εμφάνιση και έχει κάνει ήδη μια καλή καριέρα που η Kawasaki την συνεχίζει. Από το 2011 πρόσθεσε και την αναβαθμισμένη έκδοση Z750R διατηρώντας όμως και την στάνταρ Ζ750 στην παραγωγή.
[blockquote]Ναι
Στον τρόπο που αποδίδει ο κινητήρας
Όχι
Εάν θέλετε μοτοσυκλέτα για δυο
Γιατί
Έχει επιθετική όψη, αλλά ήπιο χαρακτήρα
Τι να προσέξετε
Οι περισσότερες Z750 δεν έχουν διατηρήσει την μορφή τους ακριβώς όπως ήταν καινούργιες. Οι ιδιοκτήτες τους αρέσκονται σε αλλαγές και βελτιώσεις κάθε επίπεδου, τόσο αισθητικές όσο και λειτουργικές. Σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό μοτοσυκλετών που προσφέρονται για πώληση υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία τιμής, κατάστασης και… εμφάνισης. Πολύ καλές κριτικές έχουν πάρει τα γνήσια προστατευτικά της Kawasaki για τα καπάκια του κινητήρα. Υπάρχουν ακόμη και καινούργιες μοτοσυκλέτες προηγούμενων ετών, ενώ σε ψηλότερες τιμές υπάρχουν και οι εκδόσεις με ABS.[/blockquote]



ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Tετράχρονος, τετρακύλινδρος σε σειρά, υγρόψυκτος με 2EEK/4 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 68,4 x 50,9
Κυβικά (cc):
748
Σχέση συμπίεσης: 11,3:1
Ανάφλεξη: Ψηφιακή
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Keihin με αυλούς 32mm
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 4 σε 1 με βαλβίδα ελέγχου ροής


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη: Υγρός, πολύδισκος,
Σχέσεις ταχυτήτων: Έξι
Τελική μετάδοση: Αλυσίδα, γρανάζια


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο ανοικτό σωληνωτό
Γωνία κάστερ (o): 24,5
Ίχνος (mm): 103
Μεταξόνιο (mm): 1.440
Ύψος σέλας (mm): 815
Βάρος κατασκευαστή κενή / γεμάτη (kg): 203/
Πραγματικό βάρος γεμάτη, ζυγισμένη (Kg): 224
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l): 17/3
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο πιρούνι Showa
Διάμετρος (mm): 41
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Απόσβεση επαναφοράς, προφόρτιση ελατηρίων
Πίσω: Ένα αμορτισέρ, μοχλικό
Διαδρομή (mm): 124
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δυο δίσκοι 300mm, δαγκάνες με δυο παράλληλα έμβολα
Πίσω: Δίσκος 250mm, με δαγκάνα ενός εμβόλου


ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70 -17
Ζάντα: 3,50 x 17
Πίσω
Ελαστικό: 180/55 -17
Ζάντα: 5,50 x17’’


ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόμετρο, ψηφιακή ένδειξη στάθμης βενζίνης, ψηφιακό πολυόργανο με ταχύμετρο / ολικό και δύο μερικούς χιλιομετρητές / ρολόι / θερμοκρασία κινητήρα, λυχνίες φλας / μικρής και μεγάλης σκάλας φώτων / νεκράς, immobilizer


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς κατασκευαστή (HP/rpm): 106/10.500
Ροπή κατασκευαστή (Kg.m/rpm): 8,5/8.300


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 93,4/10.200
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm): 7,3/8.300


ΛΕΖΑΝΤΑ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
Γεγονός είναι ότι με την προσαρμογή του στις προδιαγραφές euro 3, o τετρακύλινδρος κινητήρας έχασε δέκα ίππους από τη μέγιστη απόδοσή του, αλλά βελτιώθηκε σημαντικά η ομαλότητά του και η γραμμικότητα στην λειτουργία του στις πολύ χαμηλές και μεσαίες στροφές. Η αξιοπιστία του είναι αποδεδειγμένη, ο ήχος της στάνταρ εξάτμισης έχει “πολεμική” χροιά, ενώ κάποιοι κραδασμοί που κουράζουν εμφανίζονται στην περιοχή των 6.000 - 8.000 στροφών.


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (l/100km)
Μέση: 7
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (km)
Μέση: 242