Το φορτηγό της Kawasaki

Εξωπραγματικό και φτιαγμένο από την Volvo
20/2/2017

Το φορτηγό “χρηματαποστολής” της Kawasaki

Μεταφέροντας την πράσινη αρμάδα του AMA SX

 

Έχετε αναρωτηθεί πως ταξιδεύει ο εξοπλισμός των μεγάλων αμερικάνικων ομάδων κατά τη διάρκεια των τριάντα συνολικά αγώνων Supercross και Motocross; Η Kawasaki Αμερικής αφιέρωσε το 14ο επεισόδιο της σειράς “ Science of Supercross” στο θέμα αυτό, παρουσιάζοντας το φορτηγό που μεταφέρει την ομάδα των Eli Tomac και Josh Grant.

Φυσικά προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού όχι μόνο στους εραστές των δίτροχων αγώνων αλλά και σε όλους τους  λάτρεις του “Big is Better” ανά την υφήλιο φτάνοντας σχεδόν το ένα εκατομμύριο προβολών μέσα σε λίγες μέρες.  Πρόκειται για ένα Volvo της σειράς VLN η οποία διατίθεται αποκλειστικά στις Η.Π.Α. και τον Καναδά και τα μεγέθη πραγματικά εντυπωσιάζουν.

 

Αρχικά το φορτηγό της Monster Energy Kawasaki racing team είναι ό,τι πιο βαρύ μπορεί να κυκλοφορήσει στους δρόμους αφού το βάρος του αγγίζει το ανώτατο όριο των 36 τόνων που ισχύει στη Β. Αμερική.  Στις δεξαμενές του χωράνε 2.500 λίτρα νερού και 1.300 λίτρα καυσίμου, ενώ στο εσωτερικό της νταλίκας υπάρχουν κουζίνα, τουαλέτα, ντουζ, meeting room, χώρος για τις μοτοσυκλέτες των αγωνιζομένων και αρκετά ανταλλακτικά για να στηθούν ακόμη πέντε με έξι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

Ένα στοιχείο στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς, είναι πως παρά τον πλήρη εξοπλισμό που υπάρχει μέσα στο φορτηγό, δε γίνεται καμία επισκευή σε κινητήρες, πέρα από τη βασική συντήρηση. Μάλλον η εξέλιξη των τετράχρονων κινητήρων έχει ανέβει σε επίπεδα Formula1…

Οδηγός του είναι ο Brian Barnhart ο οποίος  πίσω από τη θέση του οδηγού κάνει κατά τη διάρκεια μιας χρονιάς περίπου 80.000 χλμ. Για να μετακινηθεί μεταξύ των δύο τελευταίων αγώνων του Supercross (Νέα Υόρκη και Λας Βέγκας) κάνει κάτι περισσότερο από 4.000 χλμ σε μόλις δύο ημέρες, φυσικά έχοντας έκτακτο, για την περίσταση, βοηθό.

Ο Brian, γνωστός στο χώρο και ως “Big B” ξεκίνησε την καριέρα του ως μηχανικός στους αγώνες Supercross αλλά γρήγορα προτίμησε τη θέση πίσω από το τιμόνι και τα αλλεπάλληλα ταξίδια. Πλέον στο βιογραφικό του έχει περισσότερα από 15 χρόνια προϋπηρεσίας έχοντας δουλέψει με αναβάτες θρύλους όπως ο Jeremy McGrath και ο James Stewart.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε πρόσφατη συνέντευξή του στην οποία περιέγραφε τη διαφορά των αγωνιζόμενων κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Σύμφωνα με τον Brian, οι αναβάτες των προηγούμενων δεκαετιών “ζούσαν” τους αγώνες αφού βρισκόντουσαν στον τόπο διεξαγωγής αρκετές μέρες πριν τον αγώνα. Αντίθετα, πλέον οι σημερινοί αναβάτες φτάνουν την τελευταία στιγμή στα paddocks προκειμένου να ακολουθήσουν όσο πιο πιστά γίνεται το εβδομαδιαίο πρόγραμμα οδήγησης και προπόνησης στο σπίτι τους.

Τέλος για όσους ενδιαφέρεστε και αναρωτιέστε πόσο κοστολογείται το φορτηγό γεμάτο, η Kawasaki κάνει λόγο για… μόλις $ 2.000.000! 

 

FIM: Υποχρεωτικοί οι αερόσακοι στο Παγκόσμιο Motocross!

Από το 2027 τα συστήματα αερόσακων θα γίνουν σταδιακά υποχρεωτικός εξοπλισμός
mxgp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/9/2026

Η ανακοίνωση της FIM, με τις υπογραφές του προέδρου της, Jorge Viegas, και του διοργανωτή του MXGP, David Luongo, είναι λιτή, συντομότατη και ξεκάθαρη. Στα παγκόσμια πρωταθλήματα FIM MXGP, MX2, Γυναικών και Motocross of Nations εισάγεται η υποχρεωτική χρήση συστημάτων αερόσακου.

Για την ακρίβεια, το 2027 ο αερόσακος δεν θα είναι υποχρεωτικός, αλλά συνίσταται εντόνως από τη FIM, ωστόσο από το 2028 θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο μέρος του προβλεπόμενου εξοπλισμού κάθε αναβάτη, παρόν σε κάθε session μέσα στην πίστα.

Οι επιτρεπτοί αερόσακοι πρέπει είτε να ανήκουν στη λίστα ομολογκαρισμένων συστημάτων Off-road με προδιαγραφές FRHPab-01, ή εναλλακτικά να είναι συμβατοί με τις προδιαγραφές FIM Category 3 (Motocross) που αναλύονται εδώ.

Κάθε αερόσακος θα πρέπει να βρίσκεται αποθηκευμένος εσωτερικά της στολής του αναβάτη, να καλύπτει ώμους και κλείδες, ενώ συστήνεται να έχει κάλυψη και για τη σπονδυλική στήλη. Η σύνδεσή του με τον αναβάτη θα πρέπει να είναι ασύρματη και ο ελάχιστος χρόνος αντίδρασης δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 200 χιλιοστά του δευτερολέπτου (msec), ενώ θα πρέπει να παραμένει φουσκωμένος για τουλάχιστον τρία δευτερόλεπτα - προδιαγραφές που είναι κοινές με τους αερόσακους των Grand Prix.