Δοκιμάζουμε στην Ταϊλάνδη, όλα τα KTM Duke του ΄15!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2015

Ολόκληρη η Ασία, εξελίσσεται σ’ ένα δουκάτο. Το δουκάτο των πορτοκαλί Duke! Η KTM έχει πλέον εδραιωθεί στην συνείδηση πολλών ασιατών, ως η ανώτερη ποιοτικά εταιρία σε διάφορες χώρες της Ασίας, λανσάροντας τα μικρά Duke κατευθείαν από την Ινδία. Εκεί που καιρό τώρα θεωρούνται ως οι καλύτερες μικρές μοτοσυκλέτες που μπορεί κανείς να αποκτήσει. Αυτή την εικόνα μας κάλεσε να διαπιστώσουμε από κοντά η KTM, σε μια χώρα που βασιλεύουν οι μικρές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, την Ταϊλάνδη!

Τις προηγούμενες μέρες παλέψαμε με την απίστευτη υγρασία, την ζέστη και τα… ζώα, οδηγώντας όλα τα Duke με την σειρά, μαζί και με την αγωνιστική έκδοση του 1290 Super Duke R! Η παρουσίαση ξεκίνησε κάπως επεισοδιακά και έληξε επίσης με μικρά απρόοπτα περιστατικά. Φτάνοντας στην Ταϊλάνδη, βρήκαμε τους ανθρώπους της KTM να τρέχουν στα νοσοκομεία, όπου ένας συνάδελφός τους είχε μεταφερθεί για να αντιμετωπίσει τσίμπημα φιδιού, που το έπαθε εν κινήσει, βλέποντας την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα! Από μια περίεργη σειρά συμπτώσεων, ο ένας από τους πλοηγούς πάτησε την άκρη της ουράς ενός φιδιού που περνούσε τον δρόμο, και το εκτόξευσε στον συνάδελφό του που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω. Εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά τέσσερις ώρες μετά, άρχισε να ζαλίζεται και όταν είδαμε ότι στην γάμπα του υπήρχαν δύο μικρές τρύπες και ένα μικρό έκζεμα, οι απορίες λύθηκαν. Υπάρχουν άπειρα δηλητηριώδη φίδια στην Ταϊλάνδη, αλλά και την γείτονά της την Μαλαισία που έχει τεράστια βιοποικιλότητα, αλλά δεν είναι όλα επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Ευτυχώς! Ο πλοηγός απλά πέρασε το βράδυ στο νοσοκομείο, χωρίς άλλες επιπλοκές.

Ωστόσο η ενημέρωση της επόμενης μέρας, περιλάμβανε περίεργες διατυπώσεις ασφαλείας, όπως προσοχή στις μαϊμούδες εκεί που θα πάμε, γιατί υπερασπίζονται την περιοχή τους! Επίσης αν δείτε ελέφαντα, κάντε άμεσα αναστροφή και πίσω. Για να κυκλοφορεί την ημέρα στο δρόμο, σημαίνει ότι έχει τα νεύρα του(!) συνήθως βγαίνουν τις βραδινές ώρες. Τους ελέφαντες τους αποφύγαμε, τις μαϊμούδες όμως όχι, και έτσι αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την φωτογράφιση στο δρόμο, γιατί οι φωτογράφοι βάλλονταν από "εχθρικά πυρά". Φωτογραφίες μπορεί να μην είχαμε, αλλά προλάβαμε να οδηγήσουμε μέσα στον εθνικό δρυμό, όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά πιο ανεκτή, αλλάζοντας τα Duke το ένα μετά το άλλο, θαυμάζοντας παράλληλα την πυκνή ζούγκλα της Ταϊλάνδης. Στο τέλος του δρόμου, έτσι για επιβράβευση, μας περίμενε ο καταρράκτης που ήταν ένα από τα σημεία που γυρίστηκε η ταινία: "Η Παραλία".

Ωστόσο ούτε στην πίστα, έλειψαν τα παρατράγουδα. Καλύτερη από αυτή των Μεγάρων, αλλά χειρότερη από των Σερρών, η πίστα συνόρευε με τον εθνικό δρυμό, μια μικρή έκταση του οποίου είχε άλλωστε καταπατήσει. Οι διάδρομοί της χρησιμοποιούνταν ως κανονικοί δρόμοι για την συγκοινωνία παρακείμενων οικισμών, ενώ έπασχε και από τα ίδια προβλήματα, που έχουμε δει εδώ στην Ελλάδα. Τα αδέσποτα γυρνούσαν μέσα ανεξέλεγκτα… Με την επιστροφή λοιπόν πέσαμε πάνω στον αλυτάρχη, που με καραμπίνα προσπαθούσε να δώσει ένα οριστικό τέλος στο θέμα των αδέσποτων, αλλά ευτυχώς δεν ήξερε σημάδι. Μέχρι να τρέξουμε προς το μέρος του, εμφανίστηκε 2ος Ταϊλανδός ράμπο με περίστροφο αυτή τη φορά, και παρόλο που μπορούσε να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του μικρότερου όπλου, ευτυχώς αστόχησε και ο ίδιος. Με άψογη νοηματική τους πείσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος, θα ήταν να τα δελεάσουν με τροφή και να τα οδηγήσουν εκτός πίστας, αντί να τα πυροβολήσουν… αλλά δεν είχαμε τελειώσει εκεί.

Μερικές ώρες μετά, κατά το τελευταίο εικοσάλεπτο στην πίστα, και ενώ είμαστε με το 1290 Super Duke R, ένας κόκορας αποφασίζει  να περάσει κάθετα μπροστά από τον Καναδό δημοσιογράφο και εμένα. Ο Καναδός τον μετέτρεψε σε μια βόμβα από πούπουλα, και εγώ κατάφερα να τους αποφύγω και τους δύο, με μοναδικό αποτέλεσμα τελικά, ένα δωρεάν γεύμα για την οικογένεια του αλυτάρχη που μαγείρεψε τον κόκορα, το ίδιο εκείνο βράδυ!

Πέρα από τις μαϊμούδες και τους ελέφαντες, όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει και στην Ελλάδα, κάνοντας την οδήγηση στην Ταϊλάνδη να μοιάζει για το MOTO, μια αρκετά φυσιολογική υπόθεση! Δοκιμάσαμε όλες τις εκδόσεις των Duke, ακόμα και τις αγωνιστικές, σε συνθήκες όχι πολύ διαφορετικές από την Ελλάδα, για να δούμε τις διαφορές τους για το ’15, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο Ινδικές και Αυστριακές μοτοσυκλέτες έχουν γίνει πλέον μια οικογένεια. Το δουκάτο των Duke εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο!

Αναλυτικά σε επόμενο τεύχος του MOTO, όλες οι λεπτομέρειες από την παρουσίαση των Duke, οι αλλαγές τους για το '15 και η δοκιμή, στους δρόμους που προσομοιάζουν Ελλάδα!

 

Ο Jeremy McWilliams, ένας εξαιρετικός οδηγός, βετεράνος των MotoGP και αναβάτης εξέλιξης της KTM, μας εξηγεί τις παγίδες της ταϊλανδικής πίστας, που δεν είναι λίγες!

Δεν έλειψαν και οι πτώσεις μέσα στην πίστα, από έναν Ολλανδό αυτή τη φορά, ευτυχώς ανώδυνα τελείως

Με διαφορές στο τελικό της εξάτμισης και την χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού, ξανά συστηθήκαμε με την πιο "R" έκδοση του Super Duke R, που μας περίμενε σε ξεχωριστό χώρο, όπως του αρμόζει!

 

Ετικέτες

Triumph Trident 660 Triple Tribute - Επιστροφή για την ειδική έκδοση "Slippery Sam" 

Φόρος τιμής στην Trident που κέρδισε 5 φορές στο Isle of Man TT - Η ιστορία πίσω από το παρατσούκλι
Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/5/2025

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Triumph προσφέρει το Trident 660 Triple Tribute τη μοτοσυκλέτα που αποτίνει φόρο τιμής στην αγωνιστική ιστορία της, με αλλαγές σε σχέση με την περσινή τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα και πλουσιότερο εξοπλισμό.

Όπως είχε υποσχεθεί η Triumph πέρσι κατά την κυκλοφορία της πρώτης ειδικής έκδοσης Trident 660, η μοτοσυκλέτα θα ήταν διαθέσιμη μόνο για ένα έτος. Έτσι και έγινε, με την εμπορική επιτυχία ωστόσο της πρώτης έκδοσης να δίνει στους Βρετανούς το πράσινο φως για την δημιουργία μιας δεύτερης.

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025

Τα γραφικά είναι τα ίδια όμως το λευκό χρώμα που είχε χρησιμοποιηθεί ως "φόντο" έδωσε τη θέση του στο μαύρο στην Trident 660 Triple Tribute, ενώ οι ζάντες από μαύρες έγιναν κόκκινες και την κάνουν έτσι να δείχενι ακόμη πιο σπορ.

Το quickshifter παραμένει μέρος του στάνταρ εξοπλισμού και σε αυτόν προστίθεται και η συνδεσιμότητα με την Triumph 660 Triple Tribute να διατηρεί επίσης τη μικρή μάσκα/ζελατίνα που καλύπτει τα όργανα αλλά και την καρίνα, με τα εν λόγω στοιχεία να τη διαχωρίζουν από την απλή έκδοση.

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025

Διασκεδαστική είναι η ιστορία πίσω από το παρατσούκλι "Slippery Sam", που αφορά στην τρικύλινδρη αγωνιστική Trident των Βρετανών, η οποία κέρδισε 5 συνεχόμενες χρονιές την κατηγορία των 750 κ.εκ. στο Isle of Man TT μεταξύ 1971 και 1975. Μια ιστορία που η Triumph παραλείπει να αναφέρει στο δελτίο τύπου και αυτής της έκδοσης της Trident 660.

Βλέπετε, παρότι η αγωνιστική Triumph 750 που έφερε τρικύλινδρο κινητήρα από την Trident της εποχής της κατάφερε να πάρει 5 νίκες στο ΤΤ χάρη όχι μόνο στις επιδόσεις της αλλά και στην παροιμιώδη αξιοπιστία της, εντούτοις ήταν ένα ατυχές και μεμονωμένο συμβάν στον 24ωρο αγώνα αντοχής του Bol d’Or του 1970 για το οποίο έλαβε το προσωνύμιο "Slippery Sam". 

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025

Εκεί, μια από τις τρεις αγωνιστικές Trident, με αναβάτες τους Steve Jolly και Percy Tait -με τον τελευταίο να είναι γνωστός και ως "Sam"-, αντιμετώπισε μηχανικά προβλήματα χάνοντας λάδια από τον κινητήρα, με αποτέλεσμα να γεμίσει τον αναβάτη της. Εξού και το παρατσούκλι "ο γλιστερός Sam"! Εν τέλει η μοτοσυκλέτα των Jolly και Tait τερμάτισε στην πέμπτη θέση, ενώ μια από τις Trident στα χέρια των Paul Smart και Tom Dickie κέρδισε τον αγώνα. Στους σύγχρονους πολιτικώς ορθούς καιρούς που ζούμε η παραπάνω ιστορία αποσιωπήθηκε και έμεινε το παρατσούκλι. Όμως αν δεν γνωρίζει κανείς την ιστορία η αξία της έκδοσης χάνεται.

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025

Όσον αφορά τη σύγχρονη "Slippery Sam" Trident, δεν υπάρχουν αλλαγές σε μηχανικά μέρη ή στο design, με μόνες προσθήκες τις προαναφερθείσες δύο στον εξοπλισμό της, πέρα από την καλαίσθητη μοναδική βαφή.

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025

Ίδια παραμένει η απόδοση των 79,8 hp / 10.250 rpm και των 6,5 kgm / 6.250 rpm με τον κινητήρα να συμμορφώνεται στα Euro 5+ πρότυπα, για ένα βάρος 189 κιλών με υγρά. Ίδιες παραμένουν και οι αναρτήσεις της Showa, με διαδρομές 120 και 133,5 mm εμπρός και πίσω αντίστοιχα, ίδιο και το χαμηλό ύψος σέλας στα 805 mm. Στα φρένα βρίσκουμε δυο δίσκους 310 mm μπροστά με διπίστονες δαγκάνες Nissin και μονό δίσκο 255 mm πίσω με μονοπίστονη δαγκάνα, επίσης από την Nissin. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται full-LED φώτα, δικάναλο Cornering ABS για το 2025, με 3 Riding Modes για το φετινό μοντέλο (Sport, Road & Rain), και προσθήκη Cruise Control, Traction Control που μπορεί να απενεργοποιηθεί, TFT οθόνη οργάνων, immobiliser, κ.α. ενώ στον πρόσθετο επίσημο εξοπλισμό θα βρείτε αρκετά ακόμα αξεσουάρ.

Triumph Trident 660 Triple Tribute 2025