Οδηγήσαμε το KTM 1290 Adventure στα Κανάρια Νησιά, μαζί με το μικρότερο νέο μέλος της οικογένειας, το 1050 Adventure. Η KTM φρόντισε ώστε το 1290 να είναι μία από τις μοτοσυκλέτες παντός δρόμου με τον πλουσιότερο εξοπλισμό, ενώ εισάγει και ορισμένα νέα ηλεκτρονικά βοηθήματα που βγαίνουν για πρώτη φορά στην παραγωγή, όπως το Hill Hold Control και τους προβολείς που ρυθμίζουν την δέσμη ανάλογα με την κλίση. Επίσης παρουσιάζει και την πρώτη ημί-ενεργητική ανάρτηση της WP. Οι πρωτιές στον εξοπλισμό συνεχίζονται, αφού διαθέτει cruise control, κάτι που η KTM δεν είχε ξανά φτιάξει και καθώς το διαθέτει ο ανταγωνισμός, το ενσωμάτωσε και αυτή. Το MSC (Motorcycle Stability Control) έχει τώρα στο 1290 αναβαθμισμένο ρόλο εξαιτίας μιας ακόμα πρωτοτυπίας, το MSR (Motor Slip Control) που του δίνει ακόμα περισσότερο έλεγχο. Το MSC το είχαμε παρουσιάσει αναλυτικά στο τεύχος 528, στην πρώτη του παγκόσμια εμφάνιση. Πρόκειται για το σύνολο των συστημάτων ελέγχου της ευστάθειας, όπως το cornering ABS και το MTC, το traction control που αποτρέπει ανύψωση του πίσω τροχού και λαμβάνει υπόψη του την κλίση της μοτοσυκλέτας. Θα αναλύσουμε πλήρως το 1290 στο τεύχος Μαρτίου, όμως μέχρι τότε πάρτε μια μικρή γεύση από τις διαδρομές στο εξωτικό νησί με την καλύτερη άσφαλτο του κόσμου!
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.