BMW Motorrad Concept R18: Το εργοστασιακό custom!

Η κατά BMW εκδοχή του boxer 1800
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2019

Πρώτα ήταν το R18 Departed από την Custom Works Zon και στη συνέχεια το Birdcage της Revival Cycles, που ανέλαβαν να συστήσουν στο μοτοσυκλετιστικό κοινό τον θηριώδη boxer των 1800cc της BMW. Ο Γερμανοί επέλεξαν να παρουσιάσουν το όραμά τους για το μέλλον των custom cruisers εμμέσως, μέσα από τις δημιουργίες δύο παγκοσμίως γνωστών custom builders, ώστε να αφουγκραστεί την απήχηση που θα είχε στον κόσμο πριν προχωρήσει στην παραγωγή του.
Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, μετά και την επίσημη επιβεβαίωση ότι ο κινητήρας θα μπει στην παραγωγή το 2020, για να παρουσιάσει η ίδια η BMW την δική της έκφανση για τον μεγαλύτερο boxer που έχει κατασκευάσει ποτέ. Στο Concorso d'Eleganza Villa d'Este, ένα event παγκόσμιας εμβέλειας στο οποίο παρουσιάζονται πρωτότυπες και μοναδικές δημιουργίες από τον χώρο των μοτοσυκλετών και των αυτοκινήτων, οι Βαυαροί παρουσίασαν το Concept R18, ένα αποτέλεσμα που προκύπτει από το πάντρεμα της παράδοσης και των σύγχρονων τάσεων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι άνθρωποι του εργοστασίου, είναι μια επιστροφή στις ρίζες της εταιρείας μέσα από μια μοντέρνα οπτική. Το Concept R18 μεταφέρει την αύρα των μεγάλων κλασικών της BMW στην σύγχρονη εποχή και ο Dr Markus Schramm, ο επικεφαλής της BMW Motorrad, δίνει την φιλοσοφία της κατασκευής της μοτοσυκλέτας λέγοντας πως "με αυτή την dream bike, η BMW Motorrad παρουσιάζει την δική της εκδοχή με ένα σχέδιο γεμάτο συναίσθημα και αυθεντικότητα, για την κατηγορία των μεγάλων cruisers".


Το R18 είναι ουσιαστικά μια "προβολή" για το πώς θα έδειχνε σήμερα ο κλασικός boxer της δεκαετίας του '60, εμπεριέχοντας όλα εκεί να τα σχεδιαστικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις δημιουργίες της BMW. Η αισθητική του δημιουργεί μια καθαρή εικόνα, που στοχεύει στις αισθήσεις και δεν χρησιμοποιεί την τεχνολογία για εντυπωσιασμό, αλλά αφήνει περιθώριο για την φαντασία του καθενός που το αντικρύζει, σύμφωνα με τον Schramm. "Οι σχεδιαστές και οι μηχανολόγοι στο εργοστάσιο θέλησαν να φτιάξουν κάτι που θα σε προκαλεί να το οδηγήσεις και να το χαζεύεις όσο δεν βρίσκεσαι στη σέλα του", μας λέει ο επικεφαλής του τμήματος σχεδιασμού της BMW Motorrad, Edgar Heinrich.

Ένας διαχρονικός σχεδιασμός
Το Concept R18 ασπάζεται απόλυτα τις βασικές αρχές της μοτοσυκλέτας. Απορρίπτει οτιδήποτε δεν είναι απολύτως αναγκαίο και επικεντρώνεται στην ουσία. Ο Bart Janssen Groesbeek, ο σχεδιαστής της μοτοσυκλέτας, λέει πως "η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το να είναι τα πάντα ορατά. Κάθε εξάρτημα έχει έναν λειτουργικό ρόλο. Δεν είναι πολλοί αυτοί που θα τολμούσαν να κάνουν μια τόσο τίμια προσέγγιση". Η αλήθεια είναι πάντως, πως το R18 "ξεχειλίζει" από την εταιρική ταυτότητα της BMW, χάρη –φυσικά- στον boxer κινητήρα, το σωληνωτό πλαίσιο, το εκτεθειμένο άξονα της τελικής μετάδοσης και το κλασικό ρεζερβουάρ σε σχήμα δάκρυ που είναι βαμμένο μαύρο και διαθέτει τα χειροποίητα λευκά "φιλέτα", σήμα κατατεθέν των κλασικών boxer.

Οι αναλογίες του δημιουργούν μια οπτική ισορροπία, αντλώντας έμπνευση από το R5, με το ρεζερβουάρ και το πλαίσιο να αποτελούν μια ευθεία γραμμή σύνδεσης του λαιμού με το κέντρο του πίσω τροχού. Οι μεγάλοι ακτινωτοί τροχοί (διαστάσεων 21'' μπροστά και 18'' πίσω) χαρίζουν μια επιβλητικότητα στην σιλουέτα του, ενώ τα ελαστικά της Mtezeler αποτελούν άλλο ένα συνδετικό κρίκο με το παρελθόν.
Η καρδιά της μοτοσυκλέτας δεν είναι άλλη από τον δικύλινδρο boxer των 1800cc, ο οποίος ακολουθεί -εμφανισιακά- τα σχεδιαστικά πρότυπα των κινητήρων του '60, με μεγαλύτερες διαστάσεις φυσικά και αερο-ελαιόψυξη. Η σχεδίαση του πρωτότυπου boxer έγινε με μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Το κάρτερ και η μετάδοση έχουν υποστεί υαλοβολή, ώστε να δημιουργήσουν μια εντυπωσιακή αντίθεση με τα καπάκια των κυλίνδρων και το προστατευτικό του ιμάντα. Δύο καρμπυρατέρ της Solex –ίδια με αυτών των BMW 2002- ενισχύουν ακόμη περισσότερο την παράδοση της εταιρείας και υπογραμμίζουν εμφατικά την αυθεντικότητα της κατασκευής.


Άλλο ένα εντυπωσιακό σχεδιαστικά στοιχείο, είναι ο εκτεθειμένος, με επίστρωση χρωμίου, άξονας τελικής μετάδοσης. Δεν υπάρχει κανένα κάλυμμα πουθενά στην μοτοσυκλέτα, έτσι ώστε ο κινητήρας να βρίσκεται ολόκληρος σε κοινή θέα. Για να μην υπάρχει τίποτε που να χαλάει την "καθαρή" εικόνα, τα ηλεκτρονικά του Concept R18 έχουν περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα, όπως η μίζα και τα φώτα.
Σε ό,τι αφορά τη βαφή του, ακολουθήθηκε η τυπική οδός των κλασικών BMW, όπως αναφέραμε και παραπάνω. Μαύρο χρώμα με λεπτά λευκά σιρίτια που φτιάχτηκαν στο χέρι πάνω στο πιρούνι και το ρεζερβουάρ. Ένα διακριτικό, χρυσοκίτρινο βερνίκι δίνει την απαραίτητη λάμψη στις δύο λευκές γραμμές, ενώ το βάθος της μαύρης βαφής της μοτοσυκλέτας δημιουργεί ένα πολύ όμορφο οπτικό φαινόμενο όταν το χτυπάει το φως του ήλιου.


Ο σχεδιασμός του δερμάτινου μονόσελου προέρχεται απευθείας από την δεκαετία του '50. Οι άνθρωποι της BMW ισχυρίζονται ότι είναι εξαιρετικά άνετη η σέλα, χάρη στην προσθήκη σύγχρονων στοιχείων, ενώ ακριβώς κάτω από αυτή είναι τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια το αμορτισέρ της Cantilever ανάρτησης. O σχεδιασμός του προβολέα αντλεί κι αυτός την έμπνευσή του από τις μοτοσυκλέτες που κατασκεύαζε το εργοστάσιο την δεκαετία του '50, ενώ το κλασσικό σχήμα "U" στις γραμμές του κρυστάλλου, δημιουργείται πλέον από μια σειρά LED φώτων.


Ολοκληρώνοντας την φιλοσοφία του για το Concept R18, ο Edgar Heinrich δήλωσε: "Για μένα, μοτοσυκλέτες όπως το Concept R18 είναι η απάντηση σε μια διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη που δημιουργείται μέσα στο μοτοσυκλετιστικό κοινό: αντί για τεχνολογία, ο στόχος εδώ είναι η απλότητα, η αυθεντικότητα και η διαφάνεια. Διακρίνω όλο και περισσότερο μια σχεδόν ρομαντική λαχτάρα για πραγματική μηχανολογία. Ο στόχος με αυτό την concept μοτοσυκλέτα, είναι να ανταποκριθούμε σε αυτή την ανάγκη και να αποτελέσει μια "αναλογική δήλωση" μέσα σε μια ψηφιακή εποχή. Έχουμε μια πλούσια ιστορία μοτοσυκλετών που αποτέλεσαν ορόσημα, οι οποίες διαθέτουν όλες τα ίδια σχεδιαστικά χαρακτηριστικά. Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αποδώσει ακόμη και σήμερα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία."

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες