BMW R 18 IRON ANNIE - Custom με βάση το R18 και έμπνευση από το αεροσκάφος Junkers Ju 52

Από τον Ελβετικό βελτιωτικό οίκο VTR Motorrad AG & VTR Customs
BMW R18 Iron Annie
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2023

Η BMW Motorrad παρουσιάζει μια ιδιαίτερη custom μοτοσυκλέτα, που χρησιμοποιεί ως βάση το R18 και έμπνευση από το τρικινητήριο εμπορικό και μεταφορικό αεροσκάφος "Aunt Ju" Junkers Ju 52, σε εκτέλεση του customiser VTR Motorrad AG & VTR Customs.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της BMW:

"Το πάλαι ποτέ "Aunt Ju" Junkers Ju 52, το θρυλικό τρικινητήριο εμπορικό και μεταφορικό αεροσκάφος από τη δεκαετία του 1930, έχει παραμείνει ανεξίτηλο στη μνήμη πολλών ανθρώπων. Το Ju 52 με νηολόγιο αεροσκάφους D-AQUI και τα γκρι-μαύρα χρώματα της Lufthansa εν έτει 1936 έγινε διάσημο παγκοσμίως. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στις ΗΠΑ, από το 1970 μέχρι το 1984, υπό τον αμερικανικό αριθμό νηολογίου αεροσκάφους N52JU, βαφτίστηκε "IRON ANNIE" για λόγους συντομίας, από τον τότε ιδιοκτήτη του Martin Caidin.

Αυτό ακριβώς το αεροσκάφος ήταν που ενέπνευσε έναν πελάτη του συνεργάτη της BMW, VTR Motorrad AG & VTR Customs, στο Schmerikon της Ελβετίας, να δημιουργήσει μια πολύ ειδική custom έκδοση της BMW R 18 - την R 18 "IRON ANNIE". Αρκετά χρόνια πριν, ο αρχιτέκτονας είχε ήδη κατασκευάσει μια πλήρως εξατομικευμένη R nineT δικής του έμπνευσης στην VTR Customs. Και στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιήθηκαν στιλιστικά στοιχεία από την κατασκευή αεροσκαφών.

Iron Annie

Για παράδειγμα το καντράν του ταχύμετρου που είναι ενσωματωμένο στο ρεζερβουάρ, το οποίο παραπέμπει σε παλιά όργανα πιλοτηρίου, ή τα πάνελ πρόσβασης με τους χαρακτηριστικούς συνδέσμους ταχείας απελευθέρωσης, όπως υπάρχουν σε πολλά αεροσκάφη. Και φυσικά, έπρεπε να δανειστεί τη χαρακτηριστική κυματοειδή επένδυση αλουμινίου του Ju 52. Επίσης, το κάθισμα έπρεπε να θυμίζει σέλα ιππασίας ενώ για τη βαφή έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μόνο το χρωματικό μοτίβο "IRON ANNIE" σε γκρι και μαύρο.

Τη βάση για το customizing αποτέλεσε μία BMW R 18 First Edition. Πρώτα αφαιρέθηκε ο κινητήρας, ο οποίος βάφτηκε μαύρος. Όλα τα χρωμιωμένα εξαρτήματα βάφτηκαν σε μαύρο χρώμα και στα στηρίγματα των πιρουνιών εφαρμόστηκε επίσης μαύρη επίστρωση με τη μορφή ενός στρώματος DLC (Diamond Like Carbon).

Iron Annie

Η επένδυση του cockpit έγινε όσο το δυνατόν πιο στενή και επίπεδη για να τονιστεί το αεροδυναμικό σχήμα. Το κατά 7 cm κοντύτερο πιρούνι και το ρυθμιζόμενο σε ύψος αμορτισέρ Wilbers τονίζουν την ‘σκυφτή’ στάση της μοτοσικλέτας. «Για να κάνουμε τη μοτοσυκλέτα να φαίνεται μικρότερη και να της δώσουμε μια πιο περίτεχνη εμφάνιση στο τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα στους τροχούς, χρησιμοποιήσαμε μεγάλες ζάντες 18 και 21 ιντσών που κατασκεύασε η Kineo», πρόσθεσε ο Daniel Weidmann, Ιδιοκτήτης και Διευθύνων Σύμβουλος της VTR Motorrad & VTR Customs.

Μία ακόμα τεχνική λεπτομέρεια ήταν οι αγωνιστικού τύπου αντλίες HC3 της Magura που τοποθετήθηκαν στη θέση των στάνταρ εξαρτημάτων φρένων και συμπλέκτη της R 18. Στο εξατομικευμένο καντράν του ταχύμετρου χρησιμοποιήθηκε επίσης ένας δείκτης που δημιουργήθηκε ειδικά από την εταιρεία κατασκευής ρολογιών Zeitzone Zurich.

Iron Annie

«Μία από τις μεγάλες προκλήσεις με την R 18 IRON ANNIE ήταν οι ρέπλικες των πτερυγίων ψύξης που βρίσκονται στην περιοχή των πίσω σιγαστήρων. Για τη διαμόρφωση αυτών των τμημάτων σε παράλληλες και όμορφες ακτίνες και ταυτόχρονα για την αρμονική τοποθέτησή τους, απαιτήθηκε πολύς κόπος», σχολιάζει ο Daniel Weidmann για την εργασία με τα φύλλα αλουμινίου. Δαπανήθηκαν αμέτρητες ώρες εργασίας, καθώς το ρεζερβουάρ καυσίμου, η ουρά που παραπέμπει σε ουραίο αεροπλάνου χάρη στο χαρακτηριστικό πτερύγιο, τα πλευρικά πάνελ και το cockpit διαμορφώθηκαν αριστοτεχνικά στο χέρι από φύλλα αλουμινίου. Μνήμες από την παραδοσιακή μεταλλική κατασκευή αεροσκαφών ξυπνούν επίσης τα πολυάριθμα πριτσίνια.

«Αυτό που μας προβλημάτισε λίγο όταν είδαμε όλα τα χειροποίητα, απαστράπτοντα φύλλα αλουμινίου να λαμπυρίζουν και να γυαλίζουν ήταν ότι θα έπρεπε να βαφτούν. Ωστόσο, είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα, επειδή η R 18 IRON ANNIE διαφέρει ακόμα περισσότερο από τη γνωστή σε όλους SPITFIRE που επίσης υιοθετεί σχεδίαση αεροπορικού στυλ», συνεχίζει ο Daniel Weidmann.

Η R 18 IRON ANNIE θα λάβει έγκριση τύπου για χρήση στο δρόμο και είναι βέβαιο ότι θα μαγνητίσει αρκετά βλέμματα στο νέο της σπίτι στη λίμνη της Γενεύης. Θα παραμείνει ένα μοναδικό μοντέλο, σύμφωνα με την υπόσχεση που δόθηκε στον πελάτη.

Iron Annie

Προδιαγραφές BMW R 18 IRON ANNIE by VTR Customs:

  • Βάση: BMW R 18 First Edition.
  • Μεταλλικά εξαρτήματα: Ρεζερβουάρ καυσίμου, πίσω, πλαϊνά πάνελ, cockpit, φτερό, Αλουμίνιο χειροποίητα από την VTR Customs.
  • Πιρούνι: κοντύτερο και στηρίγματα με επίστρωση DLC.
  • Γόνατο ανάρτησης: Wilbers, ρυθμιζόμενο σε ύψος.
  • Τροχοί: Kineo μπροστά 3,5 x 21", πίσω 6 x18".
  • Ελαστικά: Avon Cobra, 120/70-21 και 200/55-18.
  • Τιμόνι: ABM Vario Clip.
  • Ταχύμετρο: Εξατομικευμένο από την Zeitzone Zürich.
  • Αντλία φρένου / συμπλέκτη: Magura HC3.
  • Σέλα: VTR Customs & Yves Knobel Saddlery.
  • Σύστημα εξάτμισης: Walzwerk.
  • Βάση πινακίδας κυκλοφορίας: Berham Customs.
  • Πλαϊνό φλας και πίσω φώτα: Kellermann Atto.
  • Προβολέας: HIGHSIDER.
  • Βαφή: VTR Customs & Freuler AG, Benken."
Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες