Ducati Panigale V4 & V4 S 2025 - Ο Toprak τους "έφαγε" το μονόμπρατσο [VIDEO]

Αντίο και στα "βράγχια" του φαίρινγκ - Η λειτουργικότητα και οι επιδόσεις πάνω από οποιαδήποτε αισθητική ένσταση

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

26/7/2024

Η αισθητική ταυτότητα, οι ιδιαίτερες λύσεις και η μοναδικότητα, είναι στοιχεία που πολλές φορές αποτελούν ιερά κείμενα και "άβατο" για τις εταιρείες μοτοσυκλέτας, που διατηρούν τα σήματα κατατεθέντα τους ως κόρη οφθαλμού, μην τολμώντας να τα αγγίξουν και προσβάλλουν την ταυτότητα μιας μοτοσυκλέτας, και τους die-hard οπαδούς του εργοστασίου. Κάπου εδώ έρχεται η Ducati να φέρει τα πάνω-κάτω, βάζοντας πάνω απ' όλα τη λειτουργικότητα και τις απόλυτες επιδόσεις, και βάζοντας στο χρονοντούλαπο λύσεις όπως το Desmo -τουλάχιστον στα Multistrada V4 & Diavel V4, για ρύθμιση βαλβίδων κάθε 60.000 χλμ.- και το μονόμπρατσο ψαλίδι στα Panigale V4, V4S -και V2 που έρχεται-, για μικρότερο βάρος, βελτιωμένη ακαμψία και φυσικά για κορυφαίους χρόνους στην πίστα.

Ο Toprak με την BMW και τις 10 συνεχόμενες νίκες του είναι απλά μια αφορμή, το θέμα είναι η εμμονή της Ducati με τη συνεχή τεχνολογική εξέλιξη και με τις επιδόσεις, ώστε να μπορέσει παρά την "τιμωρία της" για τις επιτυχίες της από τη Dorna η οποία φόρτωσε με έρμα τις Panigale του WorldSBK να συνεχίσει να κυριαρχεί στο Παγκόσμιο αλλά και στα επιμέρους Εθνικά Πρωταθλήματα, αυγατίζοντας νίκες και τίτλους, και εξυψώνοντας ακόμα περισσότερο τις αγωνιστικές περγαμηνές του εργοστασίου.

Για να σχεδιάσουν το Panigale V4 του 2025, οι άνθρωποι που εργάζονται στο Centro Stile Ducati πήραν έμπνευση για ακόμη μία φορά από το θρυλικό μοντέλο της ιταλικής εταιρείας, το 916. Η διαφορετικότητα έγκειται στο γεγονός πως οι σχεδιαστές έπρεπε να ενσωματώσουν τις σύγχρονες τεχνολογίες -αεροδυναμικά βοηθήματα κλπ.- ακολουθώντας τον σχεδιασμό του παρελθόντος ωστόσο η έλλειψεη μονόμπρατσου είναι αυτό που έχει ήδη ξενίσει τους φίλους της εταιρείας, οι οποίοι βλέπουν την Panigale να χάνει την ιδιαίτερη ταυτότητά της, θυμίζοντας αρκετά generic ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, στον βωμό των απόλυτων επιδόσεων.

Με την πρώτη ματιά βλέποντας το Panigale V4 δεν δείχνει η ομορφότερη μοτοσυκλέτα που έβγαλε το Borgo Panigale ενώ το μάτι "σκαλώνει" ανάμεσα στο δίμπρατσο ψαλίδι που είναι εντυπωσιακό αισθητικά, με μεγάλη τρύπα που αφήνει να φανεί ο πίσω τροχός, διατηρώντας ένα μικρό μέρος του αισθητικού πλεονεκτήματος του μονόμπρατσου. Σύμφωνα με τους Ιταλούς μηχανικούς το μονόμπρατσο ψαλίδι είχε φτάσει στα όριά του από πλευράς απόδοσης, και με την εξέλιξη που υπάρχει στα ηλεκτρονικά, στις αναρτήσεις και στα ελαστικά ήταν επιβεβλημένη ανάγκη να δοκιμάσουν άλλη λύση. Αυτή που χρησιμοποιούν όλοι οι υπόλοιποι δηλαδή.

Ducati Panigale V4 & V4 S 2025 – Με τεχνολογίες που προέρχονται από την Desmosedici GP αλλά χωρίς μονόμπρατσο [VIDEO]

Όσον αφορά στον κινητήρα, o V4 Stradale Euro5+ των 1.103 κ. εκ. με το δεσμοδρομικό σύστημα αποδίδει έναν παραπάνο ονομαστικό ίππο, με 216 ίππους στις 13.500 σ.α.λ. (το προηγούμενο μοντέλο απέδιδε 215 / 13.000 rpm) ενώ πτώση έχουμε στη ροπή η οποία αγγίζει τα 12,3 κιλά (στο προηγγούμενο μοντέλο ήταν 12,64) ενώ ανέβηκαν οι στροφές στις οποίες αυτή αποδίδεται από τις 10 χιλιάδες στις 11.250 rpm. Με την αγωνιστική εξάτμιση της Akrapovič μέσα από τον κατάλογο της Ducati Performance η απόδοση φτάνει τους 228 ίππους. Οι άνθρωποι της Ducati τοποθέτησαν εναλλάκτη και αντλία λαδιού από το Panigale V4 R, με το κιβώτιο ταχυτήτων να είναι αυτό το οποίο χρησιμοποιείται στο Superleggera V4.

Όσον αφορά το πλαίσιο και αυτό είναι κατασκευασμένο από το τμήμα Ducati Corse. Αυτό έχει την ίδια δομή του monocoque πλαισίου που έχει και η μοτοσυκλέτα της ιταλικής εταιρείας στο MotoGP, ενώ στο V4 S συναντάμε και της νέας γενιάς αναρτήσεις της Ohlins NPX/TTX.

Με την ημι-ενεργητική λειτουργία Smart 3.0, οι αναρτήσεις ρυθμίζονται σε πραγματικό χρόνο προσφέροντας στον αναβάτη τόσο στην πίστα όσο και στο δρόμο περισσότερες δυνατότητες. Ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο για τις αναρτήσεις της Ohlins είναι ότι αυτές διαθέτουν "shape shifter" το οποίο δουλεύει σε δύο φάσεις: Initial Acceleration -αρχική επιτάχυνση- και την Acceleration -επιτάχυνση- με το σύστημα να ρυθμίζει αυτόματα σε δυο στάδια το ύψος της πίσω ανάρτησης κατά τη διαδικασία της επιτάχυνσης!

Μπορεί στο MotoGP η χειροκίνητη ρύθμιση του ύψους στην πίσω ανάρτηση να φτάνει στο τέλος της με τους νέους κανονισμούς, τώρα όμως η τεχνολογία περνά -με αυτόματη ρύθμιση- στον δρόμο.

Νέα είναι η εργονομία στα Panigale V4 και V4 S, με τον αναβάτη να στηρίζεται καλύτερα στην μοτοσυκλέτα ενώ νέο είναι το πάνω μέρος του ρεζερβουάρ το οποίο τώρα έχει μία μικρή εσοχή στην οποία “φωλιάζει” καλύτερα το κράνος του αναβάτη για καλύτερη κάλυψη όταν αυτός μπει κάτω από την ζελατίνα η οποία σύμφωνα με την Ducati μειώνει την αεροδυναμική αντίσταση κατά 4%.

Αλλαγές έχουμε όμως και στην πέδηση. Στην Panigale V4 βρίσκουμε τις νέες δαγκάνες Hypure της Brembo (που αντικαθιστούν τις Stylema) ενώ αναβάθμιση έχουμε στο σύστημα ABS της Bosch το οποίο τώρα διαθέτει την τεχνολογία Race eCBS. Όσον αφορά αυτό αναλαμβάνει ανάλογα με το τι επιλέξει ο αναβάτης να ενεργοποιήσει το πίσω φρένο κάθε φορά που ο αναβάτης πιέζει τη μανέτα του εμπρός φρένου. Με λίγα λόγια ο αναβάτης έχει να ασχοληθεί μόνο την οδήγηση του στην πίστα.

H Ducati εκτός των άλλων σχεδίασε μία νέα... "σινεμασκόπ" τεράστια σε πλάτος οθόνη οργάνων για τα νέα της μοντέλα. Η ψηφιακή οθόνη 6.9” προσφέρει καλύτερη αναγνωσιμότητα με το προστατευτικό γυαλί να χρησιμοποιεί τεχνολογία Optical Bonding.

Στην οθόνη ο αναβάτης ειδικά στο Track Mode μπορεί να δει ενδείξεις "g-Meter", η οποία δείχνει σε πραγματικό χρόνο την τιμή της πλευρικής επιτάχυνσης κατά την κλίση και κατά μήκος κατά την επιτάχυνση και το φρενάρισμα, "Power & Torque" το οποίο εμφανίζει το ποσοστό της ισχύος και της ροπής σε σύγκριση με τις μέγιστες διαθέσιμες τιμές δεδομένης της σχέσης ταχύτητας και “Lean angle”, που δείχνει τις γωνίες κλίσης που συνοδεύονται από το επίπεδο ανοίγματος του γκαζιού και την πίεση που ασκείται στο φρένο. Full τηλεμετρία για όλους.

Στον τεχνολογικό οπλοστάσιο των V4 και V4 S βρίσκουμε Ducati Traction Control (DTC), Ducati Slide Control (DSC), Ducati Wheelie Control (DWC), Ducati Power Launch (DPL), Ducati Quick Shift (DQS) 2.0, Engine Brake Control (EBC) και το Ducati Vehicle Observer (DVO). Το τελευταίο, χρησιμοποιεί πάνω από 70 αισθητήρες, βελτιώνοντας έτσι τις στρατηγικές ηλεκτρονικού ελέγχου.

Από πλευράς κιλών το Panigale V4 ζυγίζει 191 κιλά με λάδια και ψυκτικό, χωρίς βενζίνη (Curb weight without fuel αναφέρουν οι Ιταλοί) με το V4 S να ζυγίζει 4 κιλά λιγότερα, στα 187 επίσημα κιλά με λάδια και ψυκτικό αλλά χωρίς βενζίνη -2 κιλά λιγότερα από το προηγούμενο V4 S. Τα νέα Panigale V4 και V4 S αναμένονται στις εκθέσεις τον Σεπτέμβριο του 2024, με τους υποψήφιους αγοραστές να έχουν να επιλέξουν πληθώρα αξεσουάρ για την πίστα και όχι μόνο.

Μένει να δούμε τώρα κατά πόσο θα δικαιωθούν οι αλλαγές στα μοντέλα των Ιταλών, πρωτίστως όσον αφορά στις αγωνιστικές επιδόσεις της μοτοσυκλέτας στο WorldSBK, -στην R μορφή της που δεν παρουσιάστηκε ακόμα-, επιδόσεις, νίκες και τίτλοι που θα γλυκάνουν ίσως τις όποιες αισθητικές ενστάσεις, και θα οδηγήσουν παράλληλα και σε καλές πωλήσεις των μοντέλων παραγωγής που αποτελούν τη βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale.

Ετικέτες

panigale V4

panigale v4 s

Ducati

Panigale

superbike

https://bit.ly/MOTO_674

Νέα Μοντέλα

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…