Ducati Streetfighter V4 – Γιατί είναι το ομορφότερο της Eicma

Ακόμη πιο εντυπωσιακή από κοντά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/11/2019

Η Ducati πανηγυρίζει αυτή την εβδομάδα την επιλογή της Streetfighter ως της ομορφότερης της EICMA από το κοινό που την επισκέφτηκε. Δεν είναι και λίγο, μιλάμε για 800.000 κόσμου, που και φουσκωμένο να είναι το νούμερο από την διοργάνωση το γεγονός πως δεν έπεφτε καρφίτσα για χιλιάδες τετραγωνικά επιβεβαιώνει τα υψηλά ποσοστά επισκεψημότητας.

Βέβαια στον διαγωνισμό έπαιρναν μέρος όσοι περνούσαν από το περίπτερο του Motociclismo που αναλάμβανε την δημοσκόπηση, όχι όλο το κοινό της EICMA. Ούτε κι αυτά τα νούμερα είναι λίγα όμως, από σύνολο 14.000 ψήφων, η Streetfighter συγκέντρωσε το 36,7%, η Aprilia με το RS660 το 14,9% και η MV Agusta με το Superveloce 800 το 11,23% που σίγουρα έπρεπε να είναι πιο ψηλά και να κονταροχτυπιέται με την Streetfighter αν όχι να την κερδίζει. Για την ιστορία, το CBR με τα τρία R έλαβε 9,43% κι άξιζε κι αυτό πολύ παραπάνω.

Ως άνθρωπος που τις είδα όλες από κοντά, τις επεξεργάστηκα και κάθισα στην σέλα τους, η Streetfighter θα ήταν η επιλογή μου απλά γιατί δεν υπήρχε κάτι καλύτερο φέτος στον τομέα αυτό, και όχι γιατί είναι πράγματι μία από τις πιο εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες που είδα στην ζωή μου. Ανυπομονώ να την οδηγήσω, να βρεθώ στην σέλα της με τον κινητήρα να δουλεύει, αλλά ως ομορφότερη από την Superveloce, για παράδειγμα, δεν θα το έλεγα. Το δικό μου ρεπορτάζ φέρνει και μία άλλη πτυχή στην επιφάνεια. Ξέρετε... η Ducati είναι η μοναδική εταιρεία που έχει αποκλειστικό γκισέ για τεχνικές πληροφορίες. Το τονίζω συγκεκριμένα, γιατί όλες οι εταιρίες έχουν ανθρώπους στα περίπτερά τους που μπορούν να αναλάβουν να απαντήσουν, όταν ένας πωλητής τα βρει σκούρα. Συγκεκριμένα η Ducati όμως, έχει εκεί ανθρώπους από υψηλές θέσεις, ανθρώπους που στην μέση της χρονιάς θα δυσκολευτείς να πάρεις απάντηση στα email που τους στέλνεις γιατί είναι ιδιαίτερα απασχολημένοι! Διαθέτοντας εξειδικευμένη τεχνολογία και ενώ βρίσκονται συχνά πρωτοπόροι, οι Ducatέοι είναι αναγκαίο να εξηγούν τί κάνουν διαφορετικά και για να γίνει αυτό με τον σωστό τρόπο δεσμεύουν τους κατάλληλους ανθρώπους σε εκθέσεις όπως η Eicma.

Στον γκισέ αυτό, η πιο συχνή ερώτηση για το Streetfighter ήταν αν μπορούν να αφαιρέσουν τα αεροδυναμικά βοηθήματα… Είναι γεγονός πως από κοντά, και ιδιαίτερα όταν κοιτάς την μοτοσυκλέτα όρθιος, τα αεροδυναμικά βοηθήματα ξεχωρίζουν περισσότερο από αυτό που αντιλαμβάνεσαι από τις οριζόντιες φωτογραφίες και ιδιαίτερα όταν κοιτάς την μοτοσυκλέτα «κατά μέτωπο». Αναπόφευκτα κάποιοι από το κοινό της έκθεσης τα συνέδεσαν με τα φτερά των νυχτερίδων και από εκείνη την στιγμή ρωτούσαν αν μπορούν να τα αφαιρέσουν. Η δική μου γνώμη είναι πως είναι όμορφα. Ναι ξεχωρίζουν και ναι, μοιάζουν με το μικρό παιδί του Μπάτμαν, αλλά πρέπει οι μοτοσυκλέτες να πάψουν να είναι όλες ίδιες. Επίσης από την σέλα δεν σε ενοχλεί αυτό που βλέπεις και το θέμα είναι πως η Ducati επιμένει για την πλήρη αναγκαιότητά τους. Το θέμα λοιπόν με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πιο σύνθετο, όπως θα διαβάσετε στην αναλυτική παρουσίαση στο επόμενο τεύχος. Στην Ιταλία και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες που οι νόμοι δουλεύουν, παίζει ρόλο το γεγονός πως έχει πάρει έγκριση τύπου με τα αεροδυναμικά βοηθήματα. Αν τα αφαιρέσεις και εμπλακείς σε ατύχημα ή ακόμη και αν σε σταματήσουν για έλεγχο, θα είσαι με μία τροποποιημένη μοτοσυκλέτα, και όχι σε συμφωνία με τον κατασκευαστή. Αυτό θα παίξει τον ρόλο του στην Ιταλία και στις υπόλοιπες χώρες, εδώ στην Ελλάδα, ποιος να το ελέγξει και ποιος να το καταλάβει, δυστυχώς…

Το γιατί δεν πρέπει να αφαιρέσεις τα αεροδυναμικά και πόσο μεγάλος είναι ο ρόλος τους, θα το αναλύσουμε στο τεύχος, σύμφωνα με όσα μας είπαν και από την Ducati, πριν την οδηγήσουμε κι εμείς. Το γεγονός πως οι περισσότεροι θα ήθελαν να τα αφαιρέσουν ενώ την ψηφίζουν ως την ομορφότερη, δείχνει πως για την ψήφο αυτή παίζει ρόλο εκτός από την εμφάνιση αυτή καθαυτή και το στοιχείο του εντυπωσιασμού με βάση τις επιδόσεις, και το Streetfighter V4 έχει ανεβασμένες επιδόσεις, το λιγότερο που μπορείς να πεις...

Η στιγμή της βράβευσης, την Κυριακή, λίγο πριν κλείσει η Έκθεση,

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.