Fantic Caballero 500: Επετειακή έκδοση για τα 50 χρόνια!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/4/2020

Πριν από 51 χρόνια, το 1969, στη μικρή πόλη Trevizo της Ιταλίας που βρίσκεται βόρεια της Βενετίας, ιδρύθηκε η Fantic. Έναν χρόνο αργότερα, η ιταλική εταιρεία παρουσίασε στην EICMA την πρώτη της μοτοσυκλέτα, το Caballero, και ξεκίνησε να γράφει την δική της ιστορία. Με έντονη δράση στους χωμάτινους αγώνες και ιδιαίτερα στο Trial, κατέκτησε τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, ενώ πριν από έξι χρόνια το ιταλικό εργοστάσιο εξαγοράστηκε από έναν μεγάλο επιχειρηματικό όμιλο, ο οποίος έθεσε ως στόχο να την αναστήσει πλήρως. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει επιστρέψει δριμύτερη στο διεθνές προσκήνιο, παρουσιάζοντας τα νέα της μοντέλα, ενώ στο τεύχος 598 του ΜΟΤΟ σας μεταφέραμε μέσα απ’ την πολυσέλιδη δοκιμή τις εντυπώσεις μας για το Caballero 500!

Για το 2020 η Fantic παρουσίασε μια επετειακή έκδοση του Caballero 500, θέλοντας να γιορτάσει τα 50 χρόνια παρουσίας στο κόσμο της μοτοσυκλέτας. Έχει μπόλικες διαφορές με την βασική έκδοση, οι οποίες δεν είναι μόνο αισθητικές αλλά και ουσιαστικές. Ξεκινώντας απ’ τον πρόσθετο εξοπλισμό που τονίζει τον off-road χαρακτήρα, η επετειακή έκδοση διαθέτει μεταλλική ποδιά για τον κινητήρα, σίτα στο ψυγείο νερού, προστατευτικό πλέγμα για τον προβολέα, ενώ στα number plates έχει προστεθεί ο συμβολικός αριθμός 50 που αντιπροσωπεύει την ηλικία της εταιρείας.

Στις πιο ουσιαστικές αλλαγές συμπεριλαμβάνεται η νέα, χαμηλότερη κατά 20mm, σέλα αλλά και το νέο τιμόνι με ενισχυτική μπάρα, στοιχεία που μεταβάλλουν την θέση οδήγησης. Ακόμη, οι αναρτήσεις διαθέτουν διαφορετικές ρυθμίσεις, με στόχο να προσφέρουν περισσότερη άνεση τόσο στην άσφαλτο όσο και στο χώμα.

Το άρθρο συνοδεύεται από gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Ο ψεκασμός έχει νέο πρόγραμμα, ώστε η απόκρισή του να είναι πιο ήπια κατά το αρχικό άνοιγμα, ενώ η λειτουργία του συνολικά να είναι πιο ομαλή. Τέλος, η επετειακή έκδοση είναι διαθέσιμη σε δυο χρωματισμούς, μια με το κλασσικό κόκκινο ρεζερβουάρ και μια με γαλάζιο, ενώ και οι δυο έχουν σιρίτια με τα χρώματα της ιταλικής σημαίας. Το κόστος απόκτησης στην Ιταλία φτάνει τα 7.140 ευρώ, ενώ η εταιρεία έχει δημιουργήσει μια πλούσια σειρά από αξεσουάρ για όσους θέλουν να κάνουν τη μοτοσυκλέτα τους να ξεχωρίζει.

https://bit.ly/MOTO_678

Νέα Μοντέλα

Triumph Bonneville 400 – Το έκτο μοντέλο της οικογένειας έρχεται με νέο πλαίσιο και δύο αμορτισέρ

Η Triumph ετοιμάζει τον άμεσο ανταγωνιστή του Royal Enfield Classic 350

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Μετά τα Speed 400, Scrambler 400 X και XC, Tracker 400 και Thruxton 400 η αγγλική εταιρεία σχεδιάζει να προσθέσει ένα έκτο μέλος στην οικογένεια με τον μονοκύλινδρο κινητήρα της σειράς TR 400 – ή έβδομο, αν συνυπολογίσουμε το Speed T4 που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ινδία ως φτηνότερη παραλλαγή του Speed 400.

Ο λόγος για ένα μοντέλο με ακόμη πιο κλασική σχεδίαση που παραπέμπει ευθέως στην οικογένεια Modern Classics των Bonneville, πηγαίνοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Speed 400 ένα βήμα πιο πίσω προς το παρελθόν.

Στο υποτιθέμενο Bonneville 400 η Triumph έχει κάνει τα προφανή: συμβατικό πιρούνι με φυσούνες, ακτινωτές ζάντες με λάστιχα που δείχνουν να είναι με αεροθάλαμο (σαμπρέλα), ένα φαινομενικά νέο στρογγυλό όργανο, αλλά και μια σημαντική αλλαγή στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: δύο αμορτισέρ.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία, καθώς το υπό δοκιμή μοντέλο που βλέπουμε σήμερα είναι το πρώτο που φορά τέτοια διάταξη πίσω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πέντε που έχουν ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ, διαφορά που πιθανότατα μεταφράζεται σε άλλο πλαίσιο και ψαλίδι για το Bonneville.

Οι αναφορές του ινδικού Τύπου μοιάζουν διχασμένες ανάμεσα στο ενδεχόμενο να φορά τον νέο κινητήρα των 349 cc ή τον τρέχοντα των 399 cc, γεγονός που συνδέεται με μια νέα συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο και η Triumph να διαθέτει διαφορετικά μοντέλα εντός και εκτός Ινδίας. Ως τώρα οι πληροφορίες που μας έρχονταν από τη Bajaj μιλούσαν για ειλημμένη απόφαση να κυκλοφορεί μια σειρά για όλον τον κόσμο και αυτή προφανώς θα είναι με τα καινούργια μικρότερα μοτέρ των 349 κυβικών, ωστόσο φαίνεται πως το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια πολιτική ανάλογη της ΚΤΜ (με 350 στην Ινδία και 400 στον υπόλοιπο κόσμο) δεν έχει απορριφθεί εντελώς ακόμη.