Η BMW κατοχύρωσε το Transcontinental για μελλοντικό μοντέλο

H τουριστική έκδοση του R18
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/12/2020

Τον περασμένο Μάρτιο, πολύ πριν γίνει η επίσημη παρουσίαση του R18 First Edition της BMW, είχαν κυκλοφορήσει σκίτσα που αποτύπωναν δύο διαφορετικές εκδόσεις της μοτοσυκλέτας. Το ένα από αυτά ήταν το R18, όπως το ξέρουμε σήμερα, ενώ το άλλο ήταν ένα τύπου bagger με φαίρινγκ, το οποίο όμως προς το παρόν δεν έχει παρουσιαστεί. Να θυμίσουμε όμως ότι σε αυτή τη μορφή είχε εντοπιστεί από το αμερικάνικο "RideApart.com" να δοκιμάζεται στον δρόμο τον περασμένο Φεβρουάριο.

Τώρα όμως η BMW κατοχύρωσε ένα όνομα, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, το Transcontinental. Πιο συγκεκριμένα, η BMW κατέθεσε αίτηση για το λογότυπο στην Ευρώπη, ειδικά για την χρήση σε μοτοσυκλέτες και μοτοσυκλετιστικά εξαρτήματα, και όλα δείχνουν πως είναι ένα όνομα που ταιριάζει γάντι στο νέο μοντέλο.

Συγκριτικά με το R18, η bagger έκδοση έχει σημαντικές διαφορές. Αρχικά, η γωνία κάστερ είναι πιο ανοιχτή, γεγονός που μαρτυρά αλλαγές στο πλαίσιο, ενώ και το "κοστούμι" είναι εντελώς διαφορετικό. Πέρα από το φαρδύ, στηριγμένο στο τιμόνι φαίρινγκ (όπως στο Street Glide της Harley), το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο, τα φτερά έχουν κι αυτά μεγαλύτερο μήκος, η σέλα είναι νέα και φυσικά έχουν τοποθετηθεί μεγάλες πλαϊνές βαλίτσες, με τις εξατμίσεις της έκδοσης Classic First Edition να συνδυάζονται καλύτερα ώστε να βγαίνουν χαμηλά κάτω από αυτές.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου φαίρινγκ δίνει την δυνατότητα για πιο ολοκληρωμένο σύστημα οργάνων, σε σχέση με το R18 που διαθέτει ένα στρογγυλό όργανο με συνδυασμό αναλογικών και ψηφιακών ενδείξεων. Στο Transcontinental εκτός από τα δύο στρογγυλά, αναλογικά όργανα, υπάρχει και μία TFT οθόνη κάτω από αυτά, η οποία προφανώς θα προβάλλει πλήθος πληροφοριών, καθώς και το σύστημα πλοήγησης.

Αν και στις πατέντες με τα σκίτσα δεν φαίνεται, η συγκεκριμένη έκδοση θα προσφέρεται στους υποψήφιους αγοραστές έχοντας στον προαιρετικό εξοπλισμό της το σύστημα των ραντάρ για το αυτορυθμιζόμενο cruise control, που θα κάνει το ντεμπούτο του στο R1250RT. Η μονάδα με το ραντάρ θα είναι τοποθετημένη πάνω από τον προβολέα μπροστά, εκεί που στα σχέδια φαίνεται ένα τραπεζοειδές κομμάτι πλαστικού.

Αν η BMW πράγματι σκέφτεται να χρησιμοποιήσει το όνομα Transcontinental στη νέα έκδοση του R18, σημαίνει ότι η παρουσίαση του μπορεί να καθυστερήσει λίγους μήνες ακόμη, καθώς οι υπηρεσίες κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων, δίνουν ένα περιθώριο τριών μηνών από την ημέρα της δημοσίευσης, μην τυχόν υπάρξουν ενστάσεις, και έπειτα δίνουν την άδεια σ' αυτόν που έχει υποβάλλει την αίτηση. Αν λοιπόν πάνε όλα βάσει προγράμματος, η BMW θα πάρει την άδεια για χρήση του ονόματος τον Μάρτιο και δεν θα πρέπει να περιμένουμε νωρίτερα από τότε κάποιο νέο από την πλευρά των Βαυαρών.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες