Η επόμενη γενιά των GS της BMW!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/4/2022

Το ότι η BMW ετοιμάζει την διάδοχη κατάσταση των R1250FS δεν είναι και κανένα ιδιαίτερο μυστικό. Ούτε είναι μυστικό επίσης ότι μιλάμε για έναν boxer 1300 κυβικών, ο οποίος και κατά πάσα πιθανότητα θα είναι πλήρως υγρόψυκτος.

Πριν από λίγο καιρό είχαν διαρρεύσει οι φωτογραφίες από τα πρωτότυπα που δοκίμαζαν οι Γερμανοί, ενώ πιο πρόσφατα είχε εντοπιστεί στην σελίδα της BMW όπου γίνονται οι προγραμματισμοί για τις συντηρήσεις, η δυνατότητα να προγραμματίσει κάποιος ιδιοκτήτης σέρβις για τα M1300GS, R1300GS και R1400GS! Φυσικά οι Βαυαροί έσπευσαν να διορθώσουν την έμμεση διαρροή, αλλά αυτό δεν αντιστρέφει το γεγονός πως το εργοστάσιο έκανε ξεκάθαρο τον προγραμματισμό του.

Σε ό,τι αφορά το R1300GS, τα δεδομένα είναι γνωστά, με την υγρόψυξη –όπως αναφέρουμε και παραπάνω- να θεωρείται δεδομένη. Είναι το επόμενο λογικό βήμα για το γερμανικό εργοστάσιο μετά την… ημι-υγρόψυξη του υφιστάμενου R1250GS, με τα αντίστοιχα οφέλη τόσο για την αποτελεσματικότητα της καύσης, όσο και για την ηχομόνωση (που αμφότερα βοηθούν και στην συμμόρφωση με αυστηρότερες Euro5B προδιαγραφές). Επιπλέον, θα υπάρχει και μια μικρή αύξηση της ιπποδύναμης, αλλά δεν αναμένουμε κάτι θεαματικό σε απόλυτα νούμερα. Αντιθέτως, θα υπάρχει λογικά μια μείωση στο βάρος, προκειμένου να καλύψει την απόσταση που το χωρίζει από το Multistrada V4, ενώ όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες του γερμανικού Motorrad.de, είναι καλυμμένοι και οι σωλήνες του πλαισίου, γεγονός που μαρτυρά αλλαγές στον συγκεκριμένο τομέα. Το ψαλίδι είναι κι αυτό διαφορετικό, πιο πολύπλοκο σε κατασκευή και εμφανώς κοντύτερο από του R1250GS. Επίσης, δεδομένο πρέπει να θεωρείται και η ύπαρξη του Adaptive Cruise Control με τους αισθητήρες ραντάρ που διαθέτουν πλέον όλα τα τουριστικά μοντέλα της εταιρείας.

Σε ό,τι αφορά το M1300GS, ήταν δεδομένο και σε αυτή την περίπτωση ότι η BMW θα ήθελε να εκμεταλλευτεί την πετυχημένη σύνδεση που έγινε με το τμήμα Motorsports και είχε ως πρώτο δείγμα το Μ1000RR. Η ύπαρξη ανθρακονημάτινων εξαρτημάτων και μια πιο… ηχηρή εξάτμιση θεωρούνται εκ των ων ουκ άνευ, μαζί με κάποια εξίσου εξωτικά after market αξεσουάρ. Είναι όμως και πολύ πιθανόν η BMW να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ducati με την έκδοση Pikes Peak και να τοποθετήσει μπροστινό τροχό 17'', αντικαθιστώντας και το "Enduro mode" στους επιλεγμένους χάρτες με ένα "Track mode".

Το μεγάλο όμως ερωτηματικό παραμένει το R1400GS. Όπως προκύπτει από την σχετική λίστα του προγραμματισμού των σέρβις, το R1400GS αντικαθιστά το R1250GS Adventure που δεν υπάρχει στον κατάλογο, χωρίς όμως να σημαίνει ότι θα υπάρχει διαφορά στον κυβισμό σε σχέση με το R130GGS. Σύμφωνα με πληροφορίες όμως, το R1400GS θα έχει μεγαλύτερη ονομαστική ισχύ, πλουσιότερο εξοπλισμό και φυσικά μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, προσανατολισμένο όμως περισσότερο προς την τουριστική χρήση, αφήνοντας το R1300GS ως μια πιο "χωματερή" επιλογή.

Χωρίς να υπάρχει κάποια επίσημη επιβεβαίωση, τα νέα μοντέλα είναι πολύ πιθανόν να παρουσιαστούν ως μοντέλα του 2023 στα φετινά ευρωπαϊκά σαλόνια.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.