KTM 390 SMC R & 125 SMC R 2025 - 45 ίπποι για 154 στεγνά κιλά για το 390

145 κιλά για το 125 και TFT 4,2 ιντσών και για τα δυο [Video]

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/1/2025

Τα δύο μικρά supermoto της ΚΤΜ, τα 390 SMC R και 125 SMC R παρουσιάστηκαν επίσημα από την αυστριακή εταιρεία που βάζει το δικό της λιθαράκι στην αναγέννηση των μικρομεσαίου κυβισμού μονοκύλινδρων supermoto.

Η σχεδίαση είναι το πρώτο πράγμα που κάνει τα KTM 390 SMC R και 125 SMC R να ξεχωρίζουν με έμπνευση προερχόμενη φυσικά από τα off-road μοντέλα της αυστριακής εταιρείας, με τις αιχμές και τις γωνίες να κυριαρχούν.

Σύμφωνο με την παράδοση της KTM το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα και είναι ίδιο με εκείνο του 390 Duke, έχοντας προσαρμοστεί στις ανάγκες του supermoto SMC R με διαφορετική γωνία για τον λαιμό, διαφορετικές βάσεις για το αλουμινένιο υποπλαίσιο, ενώ διαφορετικές είναι και οι πλάκες του ανεστραμμένου πιρουνιού.

Οι Αυστριακοί ανακοινώνουν ότι διαφορετική είναι η στιβαρότητα και όλα αυτά μαζί δίνουν διαφορετικό χαρακτήρα στη μοτοσυκλέτα με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στον έλεγχο, τη σταθερότητα και τη δυναμική συμπεριφορά.

Νέο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο χωροδικτύωμα που σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψη την ενιαία σέλα αλλά και τη μεγάλη διαδρομή της πίσω ανάρτησης, όπως και το ρεζερβουάρ των εννέα λίτρων. Το ψαλίδι βασίζεται σε εκείνο του νέου 390 Adventure και είναι επίσηςκατασκευασμένο από αλουμίνιο.

Τόσο το 125άρι όσο και το 390 SMC R φέρουν ανεστραμμένο πιρούνι WP APEX 43 χλστ. με διαδρομή που φτάνει στα 230 χλστ. Στο μεγαλύτερου κυβισμού supermoto ρυθμίζεται η συμπίεση και η επαναφορά, χωρίς εργαλεία, ενω από την ίδια σειρά και εταιρεία προέρχεται και το αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την επαναφορά και την προφόρτιση του ελατηρίου, μόνο που για τη δεύτερη χρειάζονται εργαλεία. Χωρίς ρυθμίσεις και το αμορτισέρ του 125.

Οι τροχοί είναι ακτινωτοί με ζάντες 17 ιντσών για το 390 με ελαστικά διαστάσεων 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα και στις δύο περιπτώσεις, ενώ για το μικρότερο μοντέλο οι ζάντες είναι αλουμινένιες χυτές.

Τα κοινά φρένα αποτελούνται από δίσκο 320 χλστ. εμπρός και 240 χλστ. πίσω με την εμπρός δαγκάνα να είναι ακτινικής τοποθέτησης τεσσάρων εμβόλων και μονοπίστονη πίσω.

Αναφορικά με τον κινητήρα αυτός είναι ο γνωστός μονοκύλινδρος από το 390 Duke με την αναβαθμισμένη του έκδοση να δίνει και εδώ το "παρών". Σε σχέση με το παρελθόν το βάρος του έχει μειωθεί ψηλά με την ανασχεδιασμένη κεφαλή του κυλίνδρου να έχει μικρύνει σε μέγεθος. Τα μπεκ του ψεκασμού είναι νέα και έχουν τοποθετηθεί εκ νέου στην εισαγωγή, νέο είναι και το φιλτροκούτι, όπως και η μικρή σε μέγεθος εξάτμιση με τον διπλό καταλύτη. Βελτιώσεις έχουν γίνει στο κιβώτιο για ευκολότερες αλλαγές ταχυτήτων με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος και να φέρει υποβοήθηση στη μανέτα, ενώ προαιρετικά διαθέσιμο είναι και το quickshifter.

Στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθσης το ABS είναι το Bosch 10.3MB, το οποίο στο 390 είναι ρυθμιζόμενο σε τρία επίπεδα, Road, Supermoto or Supermoto+. Στο 390 ο αναβάτης έχει και δύο διαφορετικά προγράμματα λειτουργίας τα Street και Sport με δυνατότητα απενεργοποίησης του Traction Control όταν επιλέγετε το δεύτερο.

Ο αναβάτης πληροφορείται για την κατάσταση της μοτοσυκλέτας από TFT οθόνη 4,2 ιντσών που προσφέρει και συνδεσιμότητα, οι νέοι διακόπτες είναι φωτιζόμενοι και στο αριστερό γκριπ υπάρχει και joystick.

Ετικέτες

KTM 390 SMC R 2025

KTM

Supermoto

390 SMC R

μοτοσυκλέτα

μοτοσικλέτα

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.