KTM 390 SMC R & 125 SMC R 2025 - 45 ίπποι για 154 στεγνά κιλά για το 390

145 κιλά για το 125 και TFT 4,2 ιντσών και για τα δυο  [Video]
KTM 390 SMC R 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/1/2025

Τα δύο μικρά supermoto της ΚΤΜ, τα 390 SMC R και 125 SMC R παρουσιάστηκαν επίσημα από την αυστριακή εταιρεία που βάζει το δικό της λιθαράκι στην αναγέννηση των μικρομεσαίου κυβισμού μονοκύλινδρων supermoto.

Η σχεδίαση είναι το πρώτο πράγμα που κάνει τα KTM 390 SMC R και 125 SMC R να ξεχωρίζουν με έμπνευση προερχόμενη φυσικά από τα off-road μοντέλα της αυστριακής εταιρείας, με τις αιχμές και τις γωνίες να κυριαρχούν.

Σύμφωνο με την παράδοση της KTM το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα και είναι ίδιο με εκείνο του 390 Duke, έχοντας προσαρμοστεί στις ανάγκες του supermoto SMC R με διαφορετική γωνία για τον λαιμό, διαφορετικές βάσεις για το αλουμινένιο υποπλαίσιο, ενώ διαφορετικές είναι και οι πλάκες του ανεστραμμένου πιρουνιού. 

Οι Αυστριακοί ανακοινώνουν ότι διαφορετική είναι η στιβαρότητα και όλα αυτά μαζί δίνουν διαφορετικό χαρακτήρα στη μοτοσυκλέτα με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στον έλεγχο, τη σταθερότητα και τη δυναμική συμπεριφορά. 

2025 KTM 125 and 390 SMC R

Νέο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο χωροδικτύωμα που σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψη την ενιαία σέλα αλλά και τη μεγάλη διαδρομή της πίσω ανάρτησης, όπως και το ρεζερβουάρ των εννέα λίτρων. Το ψαλίδι βασίζεται σε εκείνο του νέου 390 Adventure και είναι επίσηςκατασκευασμένο από αλουμίνιο.

Τόσο το 125άρι όσο και το 390 SMC R φέρουν ανεστραμμένο πιρούνι WP APEX 43 χλστ. με διαδρομή που φτάνει στα 230 χλστ. Στο μεγαλύτερου κυβισμού supermoto ρυθμίζεται η συμπίεση και η επαναφορά, χωρίς εργαλεία, ενω από την ίδια σειρά και εταιρεία προέρχεται και το αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την επαναφορά και την προφόρτιση του ελατηρίου, μόνο που για τη δεύτερη χρειάζονται εργαλεία. Χωρίς ρυθμίσεις και το αμορτισέρ του 125.

2025 KTM 125 and 390 SMC R

Οι τροχοί είναι ακτινωτοί με ζάντες 17 ιντσών για το 390 με ελαστικά διαστάσεων 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα και στις δύο περιπτώσεις, ενώ για το μικρότερο μοντέλο οι ζάντες είναι αλουμινένιες χυτές.

Τα κοινά φρένα αποτελούνται από δίσκο 320 χλστ. εμπρός και 240 χλστ. πίσω με την εμπρός δαγκάνα να είναι ακτινικής τοποθέτησης τεσσάρων εμβόλων και μονοπίστονη πίσω.

Αναφορικά με τον κινητήρα αυτός είναι ο γνωστός μονοκύλινδρος από το 390 Duke με την αναβαθμισμένη του έκδοση να δίνει και εδώ το "παρών". Σε σχέση με το παρελθόν το βάρος του έχει μειωθεί ψηλά με την ανασχεδιασμένη κεφαλή του κυλίνδρου να έχει μικρύνει σε μέγεθος. Τα μπεκ του ψεκασμού είναι νέα και έχουν τοποθετηθεί εκ νέου στην εισαγωγή, νέο είναι και το φιλτροκούτι, όπως και η μικρή σε μέγεθος εξάτμιση με τον διπλό καταλύτη. Βελτιώσεις έχουν γίνει στο κιβώτιο για ευκολότερες αλλαγές ταχυτήτων με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος και να φέρει υποβοήθηση στη μανέτα, ενώ προαιρετικά διαθέσιμο είναι και το quickshifter.

2025 KTM 125 and 390 SMC R

Στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθσης το ABS είναι το Bosch 10.3MB, το οποίο στο 390 είναι ρυθμιζόμενο σε τρία επίπεδα, Road, Supermoto or Supermoto+. Στο 390 ο αναβάτης έχει και δύο διαφορετικά προγράμματα λειτουργίας τα Street και Sport με δυνατότητα απενεργοποίησης του Traction Control όταν επιλέγετε το δεύτερο.

Ο αναβάτης πληροφορείται για την κατάσταση της μοτοσυκλέτας από TFT οθόνη 4,2 ιντσών που προσφέρει και συνδεσιμότητα, οι νέοι διακόπτες είναι φωτιζόμενοι και στο αριστερό γκριπ υπάρχει και joystick.

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες