Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/11/2019

Φωτογραφίσαμε και μελετήσαμε από κοντά το δίτροχο γλυπτό, το έργο τέχνης που σχεδίασε και έφτιαξε ο πρώην διευθυντής του σχεδιαστικού τμήματος της Ducati, Pierre Terblanche. Υπεύθυνος για μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές μοτοσυκλέτες, έχοντας συνεργαστεί με τον Massimo Tamburini στο Paso, έχοντας σχεδιάσει το Ducati 999, το Supermono, το φοβερό MHe900 Evoluzione αλλά και το HyperMotard!

Η εταιρία που κατασκευάζει carbon ζάντες, και που στην Ελλάδα γνωρίζουν πολύ καλά οι αγωνιζόμενοι στα Dragster, συνεργάστηκε με τον Terblanche για να φτιάξουν μία φοβερή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Είναι το καλύτερο παράδειγμα για το μέλλον του customizing, κι αυτό γιατί οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες προσφέρουν τεράστιο πεδίο πειραματισμού και αφήνουν περιθώρια να ξεφύγει κανείς κατασκευαστικά. Στο μέλλον θα είναι πιο εύκολο να κάνεις ένα φουτουριστικό έργο τέχνης σε δύο τροχούς, αν επιλέξεις την ηλεκτροκίνηση από το να customάρεις μία παλιότερη μοτοσυκλέτα. Ιδιαίτερα αυτό το φουτουριστικό στιλ εξυπηρετείται σε μέγιστο βαθμό με τις δυνατότητες που δίνει η λύση του ηλεκτρικού κινητήρα.

Ο Terblanche άφησε τον εαυτό του ελεύθερο λοιπόν να δημιουργήσει κάτι που μόνο σε concept από το Τόκυο θα μπορούσες να έχει δει, χωρίς καμία πιθανότητα να βγει στην παραγωγή. Στην περίπτωση του ηλεκτρικού κινητήρα και όλων των διαφορών που επιτρέπει, οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές και περισσότερο εύκολο να βγει στην παραγωγή, έστω και περιορισμένη, κάτι τέτοιο.

Για την ακρίβεια υπάρχουν δύο BST Hypertek αυτή την στιγμή. Η μία ήταν αυτή που είδαμε από κοντά και φωτογραφίσαμε στην Eicma και μία ακόμη που πραγματοποιεί δοκιμές αντοχής και καταγράφει όλα όσα θα χρειαστούν να αλλαχτούν ώστε να κυκλοφορεί με ασφάλεια. Ριζικές αλλαγές στην εμφάνιση δεν θα γίνουν, αυτό που θέλουν να καταγράψουν είναι οι αντοχές με βάση τις δυνάμεις που ασκούνται και τις χειρουργικές επεμβάσεις σε συνδέσμους και σημεία έδρασης, ώστε η φουτουριστική μοτοσυκλέτα να μπορεί να καταλήξει στα χέρια τρίτου με ασφάλεια, δίχως προβλήματα. Ιδιαίτερα από την στιγμή που φέρει το όνομα της BST.

Η καρδιά της HyperTek είναι ένα υδρόψυκτο, κατά τα άλλα κοινό ηλεκτρικό μοτέρ ακτινικής περιέλιξης που αποδίδει 80Kw, περίπου 107hp ιπποδύναμης, και 12Kg.m ροπής που σε συνδυασμό με το μικρό βάρος και τις συγκεντρωμένες μάζες, υπόσχεται εκτόξευση εμπρός. Στην BST υπάρχουν και άνθρωποι με ελληνικές ρίζες που εκτιμούν ιδιαίτερα, και μοιράζονται εξίσου, το πάθος για μοτοσυκλέτες, κι ας είμαστε μία από τις μικρότερες αγορές τους, ιδιαίτερα τώρα με την οικονομική κρίση. Σπεύδουν έτσι να τονίσουν, πως η HyperTek έχει φτιαχτεί με γνώμονα να οδηγείται, παρόλο που το εκθεσιακό μοντέλο είναι πρακτικά ένα αντίγραφο μόνο για να το δείχνεις.

Τραβά το βλέμμα από μακριά η ψύξη των μπαταριών που φαίνεται σαν στροβιλοκινητήρας, η μπαταρία που αναλαμβάνει και τον κύριο όγκο της μοτοσυκλέτας, φαντάζει επίτηδες σαν μηχανικό τμήμα και ευφάνταστα κάθε επιφάνεια έχει «σκαφτεί» με γνώμονα να γεμίσει λεπτομέρειες η εξαιρετικά μικρή σιλουέτα.

Η υπόσχεση για 300 χιλιόμετρα με μία φόρτιση που διαρκεί 30 λεπτά είναι εξωπραγματική. Μπορεί να συμβαδίζει με τα λεγόμενα του Pierre για την καλύτερη ηλεκτρική του κόσμου, αλλά αν δεν επαληθευθεί, δύσκολα μπορείς να το δεχτείς. Αδύνατο με την υπάρχουσα τεχνολογία δεν είναι, εξαιρετικά ακριβό όμως, το μόνο σίγουρο. Το μεταξόνιο στα 1480mm την κατατάσσει σε μέγεθος κάτω από τις μεσαίες μοτοσυκλέτες, κι ας έχει πολλαπλάσια απόδοση, ενώ με τους carbon τροχούς της BST που φυσικά και θα φορούσε, εξαιρετική ευελιξία είναι το πλέον σίγουρο. Το βάρος, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν είναι αμελητέο με τέτοιες μπαταρίες και φτάνει τα 205kg παρά την γενναία προσπάθεια να μειωθεί χρησιμοποιώντας εξωτικά υλικά, carbon monocoque πλαίσιο και επίσης carbon καλάμια για το πιρούνι.

Τα όργανα που εμφανώς απουσιάζουν, βρίσκονται σε ένα head up display στο κράνος που κατασκευάζει η Ιαπωνική Cross και είναι άλλο ένα σημείο της μοτοσυκλέτας που χρειάζεται αρκετά μεγάλη εξέλιξη.

Το κρυφό χαρακτηριστικό είναι πως υπάρχει μονόδρομος συμπλέκτης καθώς ο κινητήρας μπορεί να λειτουργήσει και ως γεννήτρια για τις μπαταρίες ανακτώντας ενέργεια, ενώ το μοτέρ ανεβάζει στροφές αν κρατάς τον συμπλέκτη και ανοίγεις το γκάζι. Σε συνδυασμό με την γεννήτρια μηχανικού θορύβου, μπορείς να μαρσάρεις όποτε θέλεις για να σε ακούσουν και να σε δουν…

Υπάρχει traction control και έλεγχος σούζας με παραμετροποιήσιμες ρυθμίσεις ώστε να επιτρέπεται το ντριφτάρισμα καθώς και το -πολύ εύκολα τοποθετήσιμο σε αυτή την περίπτωση- cruise control. Εξίσου εύκολο και το hill – stop ώστε να μην πηγαίνει προς τα πίσω η μοτοσυκλέτα στις ανηφόρες, παρά μόνο να ανοίγεις το γκάζι και να ξεκινάς από στάση.

Πανέμορφο από κοντά, ακόμη και το εκθεσιακό αυτό μοντέλο, με ιδιαίτερα μαζεμένες διαστάσεις αποτελώντας μία οπτική στο μέλλον, όπου η σχεδίαση μίας μοτοσυκλέτας μπορεί να ξεφεύγει από τα όρια που θέτουν τα περισσότερα μηχανικά μέρη που χρησιμοποιούνται τώρα… Προφανώς κανείς δεν θέλει να του επιβληθεί ένα απόλυτα ηλεκτρικό μέλλον, ωστόσο δεν γίνεται να μην θαυμάζεις και τα κοσμήματα…