Νέο BMW S1000RR 2019

Από πλάγια οδό (μία ακόμη) επιβεβαίωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2018

Ελπίζαμε να το δούμε στην EICMA τον Νοέμβριο του ’17, ως φετινό μοντέλο, όμως η πολύαναμενόμενη ανανέωση του S1000RR έρχεται όπως όλα δείχνουν τον Οκτώβριο στην Intermot, το μεγάλο διεθνές σαλόνι μοτοσυκλέτας στην Γερμανία που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια, ή το αργότερο στην EICMA τον Νοέμβριο. Σε κάθε περίπτωση οι πόντοι που συλλέγουν οι πιθανότητες να το δούμε ως μοντέλο του ’19 ξεπερνούν κατά πολύ το όριο εκείνο που καθιστούν την είδηση άξια παρακολούθησης, επιβάλλοντας να ρίξουμε μία πιο προσεκτική ματιά. Κι αυτό γιατί πέρα από διάφορες μικρές και μεγάλες αναφορές από τους ανθρώπους του εργοστασίου, η αναφορά του κ. Genesio Bevilacqua διευθυντή της Althea Racing σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, σφραγίζει με λίγο πιο επίσημο τρόπο, την έλευση του νέου S1000RR από την νέα χρονιά.

Η Althea Racing είναι η ομάδα που φέρνει την BMW στο World Superbike Championship αλλά και στο European Superstock 1000 Championship, διατηρώντας ευθεία γραμμή επικοινωνίας μαζί τους. Κι αυτό γιατί όπως εξηγεί ο ίδιος ο κ. Bevilacqua στον Ιταλό δημοσιογράφο, Gianmaria Rosati, η BMW ακολουθεί το Ιαπωνικό μοντέλο συνεργασίας με τις επαγγελματικές ομάδες που είναι η από κοινού εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, σε αντίθεση με τους Ιταλούς της Aprilia και της Ducati, που σου πουλούν την μοτοσυκλέτα και τέλος.

H τωρινή BMW S 1000 RR της Althea Racing

Η μεγάλη διαφορά είναι πως η Ducati σου την παραδίδει στο τελικό στάδιο εξέλιξης, έτοιμη να την ρυθμίσεις και να αγωνιστείς, ενώ η BMW, όπως η Yamaha και η Kawasaki, θα δουλέψει μαζί σου εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας. Μετακυλίοντας έτσι ένα μεγάλο βάρος της εξέλιξης στην ομάδα, με αντάλλαγμα την απόκτηση της μοτοσυκλέτας και την υποστήριξη του εργοστασίου, υπογράφοντας δηλαδή έναν κανονικό μνημόνιο συνεργασίας, η Althea Racing καταλήγει στο τέλος μία πλήρως εργοστασιακή ομάδα και ταυτόχρονα σε διαρκή επικοινωνία με την BMW.

Για αυτό και είναι προβληματισμένοι, δίνοντας ταυτόχρονα και την είδηση, πως όταν δούμε το S1000RR στα σαλόνια του ’18 θα είναι πολύ αργά για να ξεκινήσει η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας για την επόμενη σεζόν του WSBK, πόσο μάλλον όταν η ομάδα θα χρειαστεί να στελεχωθεί εκ νέου με αναβάτες.

Είναι ήδη πολύ αργά και τώρα, για να ξεκινήσει κανείς τις δοκιμές, εξελίσσοντας την επόμενη αγωνιστική έκδοση της S1000RR, πόσο μάλλον μόλις μερικούς μήνες πριν τον πρώτο αγώνα. Κι αυτό γιατί το ζήτημα σύμφωνα με τον κ. Bevilacqua, είναι τα ηλεκτρονικά απέναντι στον ανταγωνισμό. Η S1000RR κυριάρχησε από την πρώτη στιγμή ως κορυφαία superbike, ήταν η δυνατότερη και μάλιστα με τρόπο αποδοτικό, όμως σιγά-σιγά ο ανταγωνισμός κατάφερε να την φτάσει, ιδιαίτερα από την στιγμή που η BMW δεν επένδυσε τόσο όσο θα έπρεπε, στην εξέλιξη των ηλεκτρονικών για αγωνιστική χρήση. Αυτό θα της έδινε το προβάδισμα και για τις μοτοσυκλέτες παραγωγής, όπου επίσης η τεχνολογία έχει κάνει άλματα και ο ανταγωνισμός έχει επενδύσει ξοδεύοντας απίστευτο χρόνο, ένα παράδειγμα που ισχύει για όλους αλλά εκφράζεται πιο δυνατά από τις Ducati και Aprilia.

Ιδιαίτερα για αυτούς τους δύο, ο διευθυντής της Althea λέει πως πλέον έχουν ισοφαρίσει την BMW στο σύνολο από εκεί που απήχαν αρκετά, ενώ βήματα εμπρός έχουν γίνει και από την Yamaha, την στιγμή που ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι σαρωτικός και σε σημείο που αυτή την στιγμή δεν πλησιάζεται εύκολα.

Για αυτό τον λόγο η Ιταλική ομάδα που μέχρι το 2015 έτρεχε με Aprilia και Ducati, και από το 2016 με BMW, δεν γνωρίζει αν θα συνεχίσει και τον επόμενο χρόνο την συνεργασία της με το Γερμανικό εργοστάσιο. Αν η BMW δεν τους δώσει σύντομα μία απάντηση με ένα πολύ σφιχτό πλάνο συνεργασίας, καθώς ο χρόνος πιέζει, τότε θα πρέπει να βρουν μία διαφορετική συνεργασία, την στιγμή που έχει ακουστεί πολύ συχνά και το όνομα του Tom Sykes αν παραμείνουν στην στέγη της BMW!

Ο λόγος όμως που οι Ιταλοί δεν έχουν ακόμη πάρει το νέο S1000RR, μπορεί να είναι τελείως διαφορετικός, καθώς δεν αποκλείεται η BMW να θέλει μία πιο άμεση, πιο προσωπική ενασχόληση με το WSBK με την πλήρη εμπλοκή της. Στοιχείο που φοβάται και ο LORIS BAZ, καθώς γενικότερα η επόμενη σεζόν έχει για εκείνον πολλά σενάρια.

Στρόφαλος με αντίθετη περιστροφή

Η αιτία της καθυστέρησης της ανανέωσης του S1000RR μπορεί ωστόσο να είναι πολύ καλή για να είναι αληθινή, καθώς υπάρχει έντονη φημολογία πως ο νέος κινητήρας θα έχει στρόφαλο που περιστρέφεται αντίθετα από τους τροχούς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνει την αδράνεια από το γυροσκοπικό φαινόμενο, κάνοντας πολύ πιο εύκολο να πιέσεις την μοτοσυκλέτα να στρίψει απότομα, ενώ φρενάρεις από πολλά χιλιόμετρα. Ταυτόχρονα όμως απαιτεί περισσότερα κινούμενα μέρη, ώστε να κατευθύνεις την περιστροφή αυτή στο κιβώτιο και στην τελική μετάδοση, αυξάνοντας έτσι την ροπή αδράνειας και επηρεάζοντας την ιπποδύναμη εξαιτίας –ακριβώς- των περισσότερων κινούμενων μερών.

Το θέμα είναι πως από το 2016 και μετά, δεν υπάρχει καμία μοτοσυκλέτα στα MotoGP που ο στρόφαλός της να μην περιστρέφεται αντίστροφα από τους τροχούς, κι αυτό γιατί το όφελος από την αμεσότητα στο πλάγιασμα, είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από την χαμένη ιπποδύναμη στην τελική μετάδοση. Κυρίως γιατί τα εξελιγμένα μέταλλα που χρησιμοποιούνται στα MotoGP και πάντα με δεδομένο την μικρή διάρκεια ζωής, εγγυόνται το μικρό βάρος και την σχετικά μικρή απώλεια.

Βέβαια στην κορυφαία κατηγορία η πρακτική αυτή δεν ήταν ποτέ άγνωστη, και ήταν η Honda που το 1987 με την θρυλική NSR500 την εγκαινίασε και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο, σαρώνοντας τα πρωταθλήματα στα 500… ωστόσο είναι αυτό ακριβώς το θέμα: Πρόκειται για μία διάταξη που με ελάχιστες εξαιρέσεις όταν μιλάμε για μοτοσυκλέτες δρόμου με πολλά άλογα, δεν χρησιμοποιείται συχνά. Και οι λόγοι είναι οι παραπάνω.

Αν πράγματι λοιπόν το νέο S1000RR έχει στρόφαλο που περιστρέφεται αντίστροφα από τους τροχούς, τότε χαλάλι στην αναμονή διότι η BMW θα έχει φέρει ένα νέο διαμάντι στην κατηγορία, ακριβώς όπως ήταν –και είναι- ο προκάτοχός του. Ταυτόχρονα βέβαια θα πρέπει η ιπποδύναμη όχι μόνο να διατηρείται, αλλά να περάσει τον ανταγωνισμό, πράγμα εξίσου δύσκολο, με όλα τα παραπάνω ζητήματα να ισχύουν, και την Ducati να φέρνει ένα V4 που υπόσχεται την ίδια εκρηκτικότητα με το μεγαλύτερο κατά εκατό κυβικά αδερφάκι του, που ήδη μας έχει εντυπωσιάσει.

Superbike test: Ducati Panigale V4S vs Aprilia RSV4RF
Στις Σέρρες, στα Μέγαρα και στο δρόμο

Υπάρχει επίσης και η φήμη για μία αντίστοιχη κίνηση όπως της Ducati, από την Aprilia αυτή την φορά, με ανανέωση του V4 που είναι ήδη άκρως ανταγωνιστικός και ταυτόχρονα με μία έκδοση στα 1.100 κυβικά που μπορεί να κοντράρει ευθέως την «φτιαγμένη για track-days» Panigale!

Δεν περιμένει κανείς από την BMW να μην στοχεύσει την κυριαρχία στην κατηγορία, από την στιγμή μάλιστα που την κράτησε για τόσο πολύ, αν θα το κάνει όμως με κάτι τόσο εξελιγμένο παραμένει ερωτηματικό, μεγαλύτερο από το πότε θα εμφανιστεί μπροστά μας. Διατηρώντας ή ακόμα καλύτερα, αυξάνοντας την ιπποδύναμη, προσθέτοντας κινούμενα μέρη, κι όλα αυτά την στιγμή που ο κινητήρας θα είναι έτοιμος για τις “Euro5” προδιαγραφές –αλλιώς πιο το νόημα- το νέο S1000RR θα στρίβει και καλύτερα σε αγωνιστικό ρυθμό. Ένας συνδυασμός λοιπόν που ακόμα περισσότερο αυξάνει την διάθεση της Althea να περιμένει τους Γερμανούς μέχρι και την τελευταία στιγμή, και ταυτόχρονα καθιστά άκρως επιτακτική την ανάγκη για ολική επανεξέταση των ηλεκτρονικών. Η BMW έχει λοιπόν εξαιρετικά πολύπλοκο έργο μπροστά της κι αυτό μας κεντρίζει το ενδιαφέρον ακόμη περισσότερο

Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.