Νέο BMW S1000RR

Έρχεται το 2018
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/7/2017

Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία (φωτό: Asphalt & Rubber) που δείχνει το νέο superbike της BMW να δοκιμάζεται σε πραγματικές συνθήκες. Καθώς ο δοκιμαστής-αναβάτης είναι κάπως… εύσωμος (!) είναι λίγο δύσκολο να διακρίνουμε τις πραγματικές εξωτερικές διαστάσεις της νέας μοτοσυκλέτας. Δεδομένου του γεγονότος ότι η σημερινή S1000RR είναι από τις πιο ογκώδεις μοτοσυκλέτες στην κατηγορίας της και ότι όλοι οι νεότερης σχεδίασης ανταγωνιστές της δείχνουν στο μάτι πολύ μικρότεροι σε διαστάσεις, πιστεύουμε ότι η BMW θα έχει κάνει προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη μεριά, ο όγκος της S1000RR και ο εξοπλισμός άνεσης όπως τα θερμαινόμενα γκριπ, την έκαναν την πιο ευχάριστη superbike για χρήση στο δρόμο. Αν πάντως ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στη φωτογραφία, κι αν υποθέσουμε ότι αυτή είναι η τελική μορφή των φαίρινγκ της, τότε μπορούμε να πούμε ότι οι σχεδιαστές προσπάθησαν να κρατήσουν τις “τουριστικές” δυνατότητες του υπάρχοντος μοντέλου και ταυτόχρονα να αφαιρέσουν οπτικά όσο περισσότερο όγκο μπορούσαν, μειώνοντας τις επιφάνεις των κομματιών που αποτελούν το φαίρινγκ της. Έτσι, το τελικό της εξάτμισης έχει μικρύνει σε μήκος και όγκο, αφού τώρα το μεγαλύτερο μέρος της εξάτμισης βρίσκεται κάτω από τον κινητήρα.  Επίσης ένα μεγάλο μέρος του υποπλαισίου δεν καλύπτεται πλέον από πλαστικά, μειώνοντας οπτικά τον όγκο της ουράς. Ο μεγάλος κεντρικός αεραγωγός σχήματος V εξακολουθεί να κυριαρχεί εμπρός, όμως τώρα οι προβολείς έχουν κατέβει πιο χαμηλά. Δυστυχώς δεν έχουμε φωτογραφία από άλλη μεριά, για να δούμε αν η ασύμμετρη σχεδίαση θα παραμείνει και στο επόμενο μοντέλο. Ήδη η S1000RR είναι η δυνατότερη μοτοσυκλέτα που έχουμε δυναμομετρήσει και μπορεί να βγάλει κανονικά πινακίδα (μετά βέβαια από το... εξωπραγματικό Kawasaki H2R), οπότε δεν αμφιβάλουμε για τις επιδόσεις του επόμενου μοντέλου. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας έχει τις συμβατικές αναρτήσεις της Sachs (προφανώς θα υπάρχει και έκδοση με ημιενεργητικές) και τα εξίσου γνωστά μας φρένα της Brembo.

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.