Νέο Ducati Monster 821

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/6/2014

Μετά από την πρώτη εμφάνιση των Monster 1200 / S, στην EICMA του Μιλάνου, είχε αναπτυχθεί έντονα η φημολογία σχετικά με την επερχόμενη έκδοση ενός μικρότερου Τέρατος, με τις εικασίες μάλιστα τότε να κάνουν λόγο για το νέο Monster 800.
Πριν από λίγες μέρες όμως, η Ducati έβαλε ένα τέλος στα σενάρια παρουσιάζοντας το Monster 821. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη προσθήκη της τρίτης γενιάς των Monster, η οποία έχει αναλάβει το ρόλο της εισαγωγής στην "τερατοοικογένεια" με ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτει το εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Ο υγρόψυκτος, V-2 κινητήρας 821 Testastretta 11° έχει ήδη μια επιτυχημένη πορεία στη νέα γενιά των Hypermotard και Hyperstrada, γι' αυτό και θεωρήθηκε μονόδρομος για το νέο Monster. Οι διαστάσεις του διατηρήθηκαν ακριβώς ίδιες (88,0mm x 67.5mm), αλλά η απόδοσή του είναι αυξημένη κατά 2 ίππους (112hp από 110hp) σε σχέση με το Hypermotard, προφανώς λόγω της πιο αποδοτικής εξάτμισης που διαθέτει, ενώ η ροπή παρέμεινε ίδια στα 9,1 χιλιογραμμόμετρα.
Το πλαίσιο, είναι ακριβώς το ίδιο με του Monster 1200, ένα μικροσκοπικό, ατσάλινο χωροδικτύωμα που συνδέει το μπροστινό σύστημα με τις κεφαλές του κινητήρα, στα πρότυπα που είχε κατασκευαστεί και το ανθρακονημάτινο πλαίσιο του πρώτου Desmosedici αλλά και του Panigale. Η μεγάλη διαφορά όμως με τον "μεγάλο αδερφό" είναι ότι το 821 δεν διαθέτει το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, αλλά ένα συμβατικό αλουμινένιο, όντας το πρώτο Monster χωρίς μονόμπρατσο στην μετά-796 εποχή.


Το βάρος του ανακοινώθηκε στα 179,5 κιλά (άδειο) –δηλαδή μόλις 2,5 κιλά ελαφρύτερο από το 1200- ενώ όλος ο υπόλοιπος σχεδιασμός έχει μεταφερθεί αυτούσιος στο 821, ακολουθώντας τις αρχές του μινιμαλιστικού εντυπωσιασμού, τον οποίο η Ducati έχει αναγάγει σε επιστήμη. Η σέλα του είναι ρυθμιζόμενη καθ' ύψος, τα φρένα του προέρχονται από την Brembo με δίσκους 320mm και ακτινικές δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων, ενώ διαθέτει και το DSP (Ducati Safety Pack), το οποίο περιλαμβάνει ρυθμιζόμενο ABS τριών επιπέδων, τρεις διαφορετικούς χάρτες για την απόδοση και traction control που ρυθμίζεται σε οκτώ θέσεις παρεμβατικότητας.
Το Monster 821 θα προσφέρεται σε δύο εκδόσεις: στην Dark, όπου το πλαίσιο, το ρεζερβουάρ και οι τροχοί θα είναι βαμμένα μαύρα ματ, και στην έκδοση με τις δύο χρωματικές επιλογές (κόκκινο με κόκκινο πλαίσιο και μαύρες ζάντες, ή λευκό με κόκκινο πλαίσιο και ματ κόκκινους τροχούς) όπου θα προσφέρεται και το κάλυμμα της σέλας του συνεπιβάτη στο αντίστοιχο χρώμα. Η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα μέσα στον Αύγουστο και η τιμή της (με μικρή απόκλιση της τάξης των 100 ευρώ) θα είναι στα 11.350 ευρώ για την έκδοση Dark και 11.750 ευρώ για τις άλλες δύο.

 

Η ιστορική γραμμή των "μεσαίων" Monster

 

Monster 750 – 1996
Τέσσερα χρόνια μετά τον γενάρχη, το Monster 900, η Ducati κατασκεύασε το 750 με στόχο να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο 600 και το 900. Ο κινητήρας του –όπως και οι αναρτήσεις- ήταν ίδια με του 750SS, ενώ το πλαίσιο είχε ως βάση του το αντίστοιχο του 888. Αρχικά παρουσιάστηκε με ένα δίσκο μπροστά και τροφοδοσία από καρμπυρατέρ, ενώ στη συνέχεια αναβαθμίστηκε με δύο δισκόφρενα και ψεκασμό. Ο σκοπός του ήταν να προσφέρει επιδόσεις που πλησίαζαν του 900, αλλά με την ευκολία και την ευελιξία του μικρότερου 600, ειδικά για τις εντός πόλης διαδρομές.

 


Monster 800 – 2003
Για πολλούς, το Monster 800 ήταν το πιο ισορροπημένο της οικογένειας, όταν παρουσιάστηκε το 2003, σε ότι αφορά τις επιδόσεις και την συμπεριφορά, χάρη στον πιο γραμμικό και πιο.. ήσυχο κινητήρα του. Παρά τα μόλις 73 άλογά του, η δύναμη ήταν σωστά κατανεμημένη και το γρανάζωμα αντίστοιχα κλιμακούμενο, προσφέροντα επιτάχυνση και τράβηγμα σε όλο το φάσμα των στροφών. Με φρένα από την χρυσή σειρά της Brembo και ανεστραμμένο πιρούνι 43mm, το Monster 800 ανέβασε σημαντικά το ποιοτικό επίπεδο της μεσαίας κατηγορίας των γυμνών της Ducati

 


Monster 796 – 2010
Πιστό στις αρχές... "γεφύρωσης του χάσματος", ανάμεσα στο βενιαμίν (696) και το απόλυτο (1100EVO) της οικογένειας των Monster, το 796 φτιάχτηκε για να συνδυάσει την φιλικότητα του μικρότερου κυβισμού με τον σπορ χαρακτήρα του 1100, ενώ ταυτόχρονα ήταν κι αυτό που "έκλεισε την πόρτα" για τους αερόψυκτους κινητήρες στα μεσαία Monster. Η μεγάλη του καινοτομία όμως, είναι το υβριδικό πλαίσιο το οποίο συνδυάζει το παραδοσιακό ατσάλινο χωροδικτύωμα με αλουμινένια χυτά κομμάτια

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες