Προχωρά η Kawasaki με τη λύση του υβριδικού

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/4/2021

Το πρώτο υβριδικό αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής, το Toyοta Prius, εμφανίστηκε πριν από σχεδόν 22 χρόνια και από τότε τα υβριδικά αυτοκίνητα που έχουν πουληθεί σε όλο τον κόσμο, φτάνουν τα 5,4 εκατομμύρια οχήματα. Από την άλλη, τα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία εμφανίστηκαν μαζικά το 2010, δεν έχουν ακολουθήσει προς το παρόν μια ανάλογη πορεία, φτάνοντας τα 1,4 εκατομμύρια πωλήσεις μέχρι σήμερα.

Η μοτοσυκλέτα όμως δεν ακολούθησε αυτό το μοντέλο εξέλιξης. Πολλά εργοστάσια, όπως για παράδειγμα η Harley Davidson, ή η Zero, μεταπήδησαν απευθείας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, αλλά καμία εταιρεία δεν επέλεξε την λύση των υβριδικών μοτοσυκλετών, τουλάχιστον ακόμη. Οι νέες πατέντες που κατατέθηκαν από την Kawasaki μαρτυρούν ότι οι μηχανολόγοι στο Akashi δουλεύουν πάνω σε μία υβριδική πλατφόρμα, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως… "κυματοθραύστης" για το τσουνάμι των ηλεκτρικών που απειλεί να πνίξει τους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Οι πρώτες πληροφορίες για το υβριδικό project της Kawasaki είχαν κυκλοφορήσει τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά οι πρόσφατες πατέντες που κατατέθηκαν δείχνουν με λεπτομέρειες τον σχεδιασμό, το μέγεθος και την πιθανή τοποθέτηση των υβριδικών μπαταριών. Φυσικά οι μπαταρίες θα λειτουργούν όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση υβριδικού οχήματος, υποστηρίζοντας την κίνηση σε μικρές ταχύτητες μέχρι να αναλάβει δράση ο κινητήρας εσωτερικής καύσης, σε πιο ανοιχτές διαδρομές και υψηλότερες ταχύτητες. Είναι αυτονόητο ότι ένα τέτοιο υβριδικό σύστημα θα προσφέρει καλύτερη κατανάλωση, ενώ παράλληλα θα διατηρεί τις αρετές των κινητήρων εσωτερικής καύσης.

Η τεχνολογία που εξελίσσει η Kawasaki ξεπερνά και τον "σκόπελο" του βάρους και της αυτονομίας, που αποτελούν προς το παρόν τα αγκάθια των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Για να κατασκευαστεί αυτή την στιγμή μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με ικανοποιητική ισχύ και αυτονομία, απαιτείται μια μεγάλη και ογκώδης συστοιχία μπαταριών. Σε ένα υβριδικό όμως μοντέλο, οι μικρές μπαταρίες μπορούν να βασιστούν στον κινητήρα εσωτερικής καύσης σε ό,τι αφορά την επαναφόρτισή τους, επιτυγχάνοντας έτσι και μεγάλη αυτονομία.

Αν και οι νέες αυτές πατέντες δείχνουν μια σημαντική πρόοδο στο όλο θέμα, το εργοστάσιο δεν έχει ακόμη ανακοινώσει την πρόθεσή του για την δημιουργία ενός υβριδικού πρωτότυπου. Θα πρέπει λοιπόν να περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, για να δούμε αν πρόκειται για ένα πολύ μελλοντικό concept ή για ένα μοντέλο παραγωγής που θα το δούμε στο εγγύς μέλλον.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.