Ένα βήμα πιο κοντά στην παραγωγή φαίνεται πως βρίσκεται η adventure της Royal Enfield με τον εν σειρά δικύλινδρο κινητήρα, η οποία πιάστηκε να δοκιμάζεται και σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Σε σχέση με την τελευταία φορά που είδαμε την ινδική on-off να δοκιμάζεται στο Chennai της Ινδίας το καλοκαίρι που μας πέρασε, η μοτοσυκλέτα που βρίσκεται για δοκιμές στην Ευρώπη φαίνεται να έχει προχωρήσει με την εξέλιξή της σε σημαντικό βαθμό θυμίζοντας πλέον περισσότερο μοντέλο παραγωγής.

Καλύτερες είναι και οι φωτογραφίες που αποκαλύπτουν περισσότερα πράγματα για τις προθέσεις των Ινδών αναφορικά με τις δυνατότητες που θέλουν να προσδώσουν στη μοτοσυκλέτα τους και αυτό το "μαρτυρούν" κυρίως οι προδιαγραφές τις πίσω ανάρτησης. 

Ως "πλατφόρμα" το κυρίως πλαίσιο και ο κινητήρας είναι η κοινή βάση της νέας adventure με τις υπόλοιπες δικύλινδρες. Σημαντικές είναι όμως οι αλλαγές που έχουν γίνει στο υποπλαίσιο ώστε το μεγαλύτερο "Himalayan" να είναι και το πρώτο με αυτό το μοτέρ που δεν θα έχει διπλά αμορτισέρ αλλά ένα κεντρικά τοποθετημένο, το οποίο θα φέρει λογικά και μοχλικό όπως το μονοκύλινδρο 450. Σημαντικά μεγαλύτερο σε μήκος έναντι των υπόλοιπων 650 παρουσιάζεται και το ψαλίδι που θυμίζει έντονα εκείνο του μονοκύλινδρου Himalayan. 

Η RE είχε "προειδοποιήσει" με την πρωτότυπη λειτουργική adventure που έκανε την εμφάνισή της στο Goodwood Festival of Speed στα τέλη του προηγουμένου Ιουλίου. Σε εκείνη τη μοτοσυκλέτα "το χέρι" της είχε βάλει και η θυγατρική της εταιρείας Harris Performance ενώ ο κινητήρας της είχε υπερκυβιστεί στα 800 κ.εκ. Μεγαλύτερο κυβισμό αναμένεται να έχει και η μοτοσυκλέτα παραγωγής, στα 750 κ.εκ. και η εταιρεία φέρεται να εξελίσσει ήδη έναν τέτοιο κινητήρα.

Άλλες αλλαγές που δείχνουν διάθεση για περιπέτεια της μοτοσυκλέτας είναι η μεγάλη σε διαστάσεις ποδιά που καλύπτει όλο το κάτω μέρος, ενώ οι λαιμοί της νέας 2-1 εξάτμισης με το μικρό σε μέγεθος τελικό ενώνονται πάνω από αυτή και κατεβαίνουν ως ένας σωλήνας στη δεξιά μεριά. Το πιρούνι είναι ανεστραμμένο με διαδρομές όχι μεγαλύτερες από 200 χλστ., ενώ ο 19άρης εμπρός τροχός δείχνει ότι οι Ινδοί θέλουν να προσφέρουν μια ισορροπημένη συμπεριφορά σε άσφαλτο και χώμα.

Η σχεδίαση του φέρινγκ δεν ξεφεύγει από τα ρετρό αισθητικά πρότυπα που μας έχει συνηθίσει η RE και φαίνεται να έχει γίνει προσπάθεια για ικανοποιητική προστασία του αναβάτη από τον αέρα με σχετικά μεγάλο πλάτος στην περιοχή των γονάτων και λίγο πάνω από αυτά και σχετικά φαρδιά ζελατίνα που φτάνει σε ύψος περίπου μέχρι και τον λαιμό του αναβάτη.