Scrambler Ducati 1100 Club Italia

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/6/2020

To Scrambler Ducati Club Italia, είναι προϊόν της στενής συνεργασίας του σχεδιαστικού κέντρου της Ducati με το Scuderia Club Italia και πρόκειται για μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα, η οποία απευθύνεται αποκλειστικά στα μέλη του club.

Το Scuderia Club Italia είναι ένας σύνδεσμος ουσιαστικά αγωνιστικής φιλοσοφίας, που ιδρύθηκε στο 1989 από οδηγούς κλασικών αγωνιστικών αυτοκινήτων, ειδικούς και φανατικούς φίλους των ρετρό οχημάτων. Τα μέλη του –ποτέ πάνω από 80 βάσει του καταστατικού του κλαμπ- έχουν ως κοινό παρονομαστή το πάθος τους για τα αυτοκίνητα. Το Club Italia συμβάλλει επίσης τα μέγιστα στην προώθηση των ιταλικών αυτοκινήτων μέσα από αγωνιστικά events ή με την παρουσία τους σε αντίστοιχες εκθέσεις, ενώ παράλληλα, σχεδιάζει και εξελίσσει αυθεντικές εκδόσεις αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Η εξέλιξη αυτού του σπέσιαλ Scrambler Ducati Vlub Italia, αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια της προηγούμενης συνεργασίας της Ducati και του Scuderia: Το 1995 φτιάχτηκαν 36 "Monster 900 Club Italia", τα οποία πλέον χαρακτηρίζονται ως συλλεκτικά αντικείμενα.

Βασισμένο πάνω στο Scrambler Ducati 1100 Sport PRO, στο Scrambler Ducati Club Italia έχει τα δικά του μοναδικά γραφικά και έναν μακρύ κατάλογο αξεσουάρ, καθιστώντας το ως το πιο ιδιαίτερο Scrambler που έχει φτιάξει ποτέ η Ducati.

Τα σχεδιαστικά highlights της συγκεκριμένης έκδοσης συμπεριλαμβάνουν την κόκκινη δερμάτινη σέλα της Poltrona Frau, με ενσωματωμένο το λογότυπο του Club Italia και το βαμμένο μπλε μεταλλικό ρεζερβουάρ με τα κόκκινα προστατευτικά στο πλάι, το οποίο φέρει το λογότυπο της Ducati σχεδιασμένο από τον διάσημο και θρυλικό Giugiaro. Το πλαίσιο είναι βαμμένο στο ίδιο μπλε χρώμα με το ρεζερβουάρ, ενώ το υποπλαίσιο είναι στο φυσικό χρώμα του αλουμινίου. Το μπροστά και το πίσω φτερό είναι αλουμινένια και βαμμένα τρικολόρε στα χρώματα της ιταλικής σημαίας. Οι ακτινωτοί τροχοί (με μαύρα στεφάνια και ακτίνες) συμπληρώνουν την εντυπωσιακή εικόνα. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και η αλουμινένια πλάκα στο πλαίσιο στην οποία αναγράφεται ο αύξοντας αριθμός του μοντέλου.

Πέραν όλων των παραπάνω, έχουν τοποθετηθεί τελικά από τιτάνιο της Termignoni και μια billet αλουμινένια τάπα στο ρεζερβουάρ, κάτω από την οποία φιγουράρει το λογότυπο του Club Italia. Τα LED φλας είναι αλουμινένια, όπως αλουμινένια είναι τα καπάκια από τα δοχεία των φρένων και του συμπλέκτη, οι μανέτες, τα προστατευτικά του πλαισίου και τα μαρσπιέ. Το προστατευτικό πλέγμα στον προβολέα προσθέτει μια vintage πινελιά, ενώ η προσθήκη των θερμαινόμενων γκριπ είναι μια ευπρόσδεκτη προσφορά για τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Τα μέλη του κλαμπ είχαν την δυνατότητα για μια exclusive παρουσίαση του Scrambler Ducati Club Italia το περασμένο Σάββατο, με τις πρώτες παραγγελίες να τοποθετούνται την ίδια μέρα. Κάθε ιδιοκτήτης θα παραλαμβάνει και μια ξεχωριστή κουκούλα για την μοτοσυκλέτα, ένα πιστοποιητικό αυθεντικότητας κι ένα βαμμένο στο χέρι κράνος της Bell, που θα ταιριάζει με τα χρώματα και τα γραφικά της μοτοσυκλέτας.

"Όταν έχεις την ευκαιρία να συνεργαστείς με ανθρώπους που μοιράζονται το πάθος για υπέροχες κατασκευές, για ιταλικούς κινητήρες, την απόλαυση για τους καρπούς της δουλειάς τους, τότε το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο", σχολίασε ο επικεφαλής του Ducati Design Center, Andrea Ferraresi. "Το Scrambler Ducati Club Italia, αντανακλά αυτό το γεγονός στο έπακρο. Μαζί με τα μέλη του Scuderia Club Italia επιλέξαμε την κατάλληλη απόχρωση του μπλε, το υλικό της σέλας, το λογότυπο και τον εξοπλισμό που τοποθετήθηκε. Τίποτε δεν έγινε στην τύχη."

Πέρα όμως από την δημιουργία σπέσιαλ εκδόσεων, η συνεργασία της Ducati με το Scuderia Club Italia επεκτείνεται σε δωρέες για την μάχη κατά του Covid-19. Για κάθε μοτοσυκλέτα που θα αγοραστεί από τα μέλη του κλαμπ, θα διατεθούν 500 ευρώ στο #raceagainstCovid, η οργάνωση της Ducati για την συγκέντρωση πόρων προκειμένου να βοηθήσει το νοσοκομείο S. Orsola της Bologna στην παροχή θεραπευτικής αγωγής στους νοσούντες του κορωνοϊού.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.