Suzuki V-Strom 1050 DE: Σαμπρέλα μπροστά – tubeless πίσω |INTERMOT

Όλα θα τα δούμε στον βωμό του κόστους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2022

Οι αρχικές μας πληροφορίες πως η νέα έκδοση του V-Strom με 21 εμπρός τροχό που ονομάζεται 1050 DE θα έχει σαμπρέλα, επιβεβαιώθηκαν όταν αναρτήθηκαν τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του από την Suzuki Global. Ωστόσο περιμέναμε να το δούμε και στην πράξη και κυρίως να συνομιλήσουμε μαζί τους γύρω από αυτή τους την επιλογή: Είδαμε από κοντά λοιπόν το ΠΡΩΤΟ V-Strom 1050 DE που πάτησε στην Ευρώπη και ναι, έχει μπροστά ζάντα με σαμπρέλα και πίσω tubeless, δεν υπάρχει κανένα ορθογραφικό λάθος και οι φωτογραφίες αποδίδουν την πραγματικότητα και οπτικά.

Με αυτή την επιλογή της Suzuki αυτομάτως το μυαλό σε καθοδηγεί στην Africa Twin CFR1000 και έπειτα στην απλή έκδοση της CRF1100 Africa Twin που έχουν τροχούς με σαμπρέλα, όταν η έκδοση Adventure Sports έχει -πλέον- tubeless ελαστικά.

Το V-Strom 1050 DE είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια των V-Strom, μία έκδοση που δίνει λίγο μεγαλύτερη έμφαση στο χώμα και έχει εμπρός τροχό 90-90/21 έναντι του 110/80R19 που επίσης θα συνεχίσει να υπάρχει.

Η αρχική τοποθέτηση της Suzuki είναι να απαντά προς κάθε κατεύθυνση από την οποία θα δεχτεί ένα τέτοιο ερώτημα, πως η επιλογή αυτή έχει να κάνει με την χρήση στο χώμα και την υψηλότερη ασφάλεια που προσφέρει ένα ελαστικό με σαμπρέλα.

Θυμίζουμε πως αυτή ήταν και η τοποθέτηση της Honda για το CRF1000 όταν το οδηγούσαμε στην Ν. Αφρική και τους είχαμε ρωτήσει σχετικά: Πως η ύπαρξη σαμπρέλας βελτιώνει τα πράγματα στην εκτός δρόμου οδήγηση.

Αληθεύει πως τα ελαστικά με σαμπρέλα έχουν ένα πλεονέκτημα όταν οδηγείς μία βαριά μοτοσυκλέτα στο χώμα καθώς έχεις λιγότερες πιθανότητες να χάσεις αέρα από ένα χτύπημα στην ζάντα. Η εμπειρία του Mega Test μας έχει διδάξει να μην ξεκινήσουμε ποτέ για το επόμενο, αν δεν έχουμε μία πληθώρα σαμπρελών μαζί μας. Πληθώρα είναι μία λέξη που χρησιμοποιείται με την κανονική της έννοια καθώς δεν κουβαλάμε μαζί μας μία και δύο, αλλά αρκετές καθώς είναι δεδομένο πως θα χρειαστούν. Το mousse δεν μπορεί να αντέξει τόσες ημέρες και τόσα χιλιόμετρα και η τοποθέτηση σαμπρέλας είναι μία γρήγορη και αξιόπιστη λύση.

Η Suzuki λοιπόν το κάνει περίπου σαν την Honda και τοποθετεί εμπρός ελαστικό με σαμπρέλα κρατώντας την ζάντα tubeless πίσω. Το περίπου είναι το πραγματικό ερώτημα τώρα. Γιατί να μην βάλει σαμπρέλα και πίσω; Η απάντηση βρίσκεται στο κόστος. Πίσω κρατά τον τροχό ίδιο μειώνοντας το κόστος ενώ στο χρήμα κρύβεται και η απάντηση για την επιλογή του εμπρός τροχού. Μία tubeless ζάντα σε διάσταση ’21 ιντσών έχει αρκετά μεγαλύτερο κόστος. Η εμπειρία της δοκιμής του Ducati DesertX στο σκληρό Mega Test, μας διδάσκει επίσης πως μόνος σου στην μέση του πουθενά θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα στην αλλαγή ελαστικών καθώς χρειάζεται κανονικό κομπρεσέρ για να καταφέρει να δημιουργήσει πίεση που θα σφραγίσει το ελαστικό στη ζάντα.

Μπορεί η Suzuki να βάσισε την επιλογή της ξεκάθαρα στην φθηνότερη λύση, αλλά υπάρχει και πρακτικό όφελος όταν η έκδοση DE χρησιμοποιείται σε χωμάτινες διαδρομές. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις όμως και ιδιαίτερα εκείνες που δεν κινείσαι στο όριο ταχύτητας αλλά πιο πάνω, η ύπαρξη σαμπρέλας θέτει περιορισμούς.

Σε κάθε περίπτωση η νέα έκδοση του V-Strom δεν αναμένεται να φτάσει στα καταστήματα πριν από τον Νοέμβριο, με το συγκεκριμένο που υπήρχε στην INTERMOT να είναι το πρώτο που έχει φτάσει στην Ευρώπη αυτή την στιγμή, μόλις τέσσερις ημέρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης!

Honda: Στην ιαπωνική αγορά τα CB400 Super Four και CBR400RR Four με E-Clutch - Tιμές και διαθεσιμότητα - Τι ξέρουμε για Ευρώπη

Παραμένει το μυστήριο σχετικά με τί και αν θα εξαχθεί προς δυσμάς
Honda 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/7/2026

Η Honda ανακοίνωσε στην Ιαπωνία πως σύντομα θα ξεκινήσει η εμπορική διάθεση των νέων CB400 Super Four και CBR400RR Four στη χώρα, αμφότερα με E-Clutch και δίχως έκδοση με συμβατική μετάδοση ως τώρα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται στα ανάλογα CB500 Super Four και CBR500RR Four που κατασκευάζονται στην Κίνα και έχουν ήδη έναν χρόνο στην εκεί αγορά, ενώ τα 400άρια ανάλογά τους φτιάχνονται (για την ακρίβεια, συναρμολογούνται) στην Ιαπωνία και ως τώρα είχαν παρουσιαστεί ως πρωτότυπα.

Πλέον με τη νέα ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγες μέρες η Honda ουσιαστικά αποκαλύπτει τις ημερομηνίες που θα ξεκινήσουν να πωλούνται οι δύο 400άρες εκδόσεις: στις 21 Αυγούστου θα αρχίσει το CB400 Super Four E-Clutch και στις 18 Σεπτεμβρίου το CBR400RR Four E-Clutch.

Οι δε τιμές τους στην Ιαπωνία ανακοινώθηκαν ως εξής:

CB400 Super Four E-Clutch: 998.800 γιεν, ή περίπου 5.400 ευρώ (ισοτιμία 17/7/2026)

CBR400RR Four E-Clutch: 1.199.000 γιεν, ή περίπου 6.500 ευρώ.

Επειδή η τιμολόγηση αυτή δεν είναι εύκολο να αντιστοιχιστεί με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα τη συγκρίνουμε με ιαπωνικές τιμές άλλων μοντέλων της Honda που κυκλοφορούν και στη χώρα μας.

Έτσι το CB400 Super Four E-Clutch κοστολογείται περίπου στα ίδια λεφτά με το NC750X (997.700 γιεν) και το CB650R (1.034.000 γιεν), ενώ το CBR400RR Four E-Clutch παίζει στα ίδια περίπου επίπεδα με τα Rebel 1100 (1.204.500 γιεν), CB750 Hornet E-Clutch (1.149.500 γιεν) και CBR650R E-Clutch (1.155.000 γιεν).

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ωστόσο: θα δούμε στην Ευρώπη τα νέα τετρακύλινδρα και, αν ναι, θα είναι τα ιαπωνικά 400άρια ή τα κινέζικα 500άρια; Απάντηση ακόμη δεν υπάρχει, καθώς η Honda δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Έχουμε πάντως δύο ενδείξεις. Η πρώτη είναι η απουσία των μοντέλων αυτών από την πρόσφατη EICMA, ενώ η ερχόμενη έκθεση τον Νοέμβρη θα μπορούσε να μας προσφέρει την οριστική απάντηση εφόσον η Honda τα φέρει εκεί σε Euro 5+ μορφή.

Η δεύτερη πηγάζει από την ανακοίνωση της Honda στην Ιαπωνία για τα δύο 400άρια, σύμφωνα με την οποία ανακοινώνει ετήσια παραγωγή 4.600 CB400 Super Four E-Clutch και 2.500 CBR400RR Four E-Clutch, όλα προορισμένα αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και χωρίς την παραμικρή αναφορά για εξαγωγές – κάτι που πάντα αναγράφεται στα ιαπωνικά δελτία Τύπου της μητρικής Honda όταν η μοτοσυκλέτα πρόκειται να εξαχθεί και σε άλλες αγορές.

Είμαστε λοιπόν ακόμη στο σημείο μηδέν πρακτικά όσον αφορά το ενδεχόμενο να δούμε αυτά τα δύο νέα τετρακύλινδρα στην Ευρώπη, με την ερχόμενη EICMA 2026 να αναδεικνύεται πιθανότατα ως το σημείο-κλειδί στη σχετική επικαιρότητα.