Suzuki V-Strom 1050 DE: Σαμπρέλα μπροστά – tubeless πίσω |INTERMOT

Όλα θα τα δούμε στον βωμό του κόστους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2022

Οι αρχικές μας πληροφορίες πως η νέα έκδοση του V-Strom με 21 εμπρός τροχό που ονομάζεται 1050 DE θα έχει σαμπρέλα, επιβεβαιώθηκαν όταν αναρτήθηκαν τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του από την Suzuki Global. Ωστόσο περιμέναμε να το δούμε και στην πράξη και κυρίως να συνομιλήσουμε μαζί τους γύρω από αυτή τους την επιλογή: Είδαμε από κοντά λοιπόν το ΠΡΩΤΟ V-Strom 1050 DE που πάτησε στην Ευρώπη και ναι, έχει μπροστά ζάντα με σαμπρέλα και πίσω tubeless, δεν υπάρχει κανένα ορθογραφικό λάθος και οι φωτογραφίες αποδίδουν την πραγματικότητα και οπτικά.

Με αυτή την επιλογή της Suzuki αυτομάτως το μυαλό σε καθοδηγεί στην Africa Twin CFR1000 και έπειτα στην απλή έκδοση της CRF1100 Africa Twin που έχουν τροχούς με σαμπρέλα, όταν η έκδοση Adventure Sports έχει -πλέον- tubeless ελαστικά.

Το V-Strom 1050 DE είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια των V-Strom, μία έκδοση που δίνει λίγο μεγαλύτερη έμφαση στο χώμα και έχει εμπρός τροχό 90-90/21 έναντι του 110/80R19 που επίσης θα συνεχίσει να υπάρχει.

Η αρχική τοποθέτηση της Suzuki είναι να απαντά προς κάθε κατεύθυνση από την οποία θα δεχτεί ένα τέτοιο ερώτημα, πως η επιλογή αυτή έχει να κάνει με την χρήση στο χώμα και την υψηλότερη ασφάλεια που προσφέρει ένα ελαστικό με σαμπρέλα.

Θυμίζουμε πως αυτή ήταν και η τοποθέτηση της Honda για το CRF1000 όταν το οδηγούσαμε στην Ν. Αφρική και τους είχαμε ρωτήσει σχετικά: Πως η ύπαρξη σαμπρέλας βελτιώνει τα πράγματα στην εκτός δρόμου οδήγηση.

Αληθεύει πως τα ελαστικά με σαμπρέλα έχουν ένα πλεονέκτημα όταν οδηγείς μία βαριά μοτοσυκλέτα στο χώμα καθώς έχεις λιγότερες πιθανότητες να χάσεις αέρα από ένα χτύπημα στην ζάντα. Η εμπειρία του Mega Test μας έχει διδάξει να μην ξεκινήσουμε ποτέ για το επόμενο, αν δεν έχουμε μία πληθώρα σαμπρελών μαζί μας. Πληθώρα είναι μία λέξη που χρησιμοποιείται με την κανονική της έννοια καθώς δεν κουβαλάμε μαζί μας μία και δύο, αλλά αρκετές καθώς είναι δεδομένο πως θα χρειαστούν. Το mousse δεν μπορεί να αντέξει τόσες ημέρες και τόσα χιλιόμετρα και η τοποθέτηση σαμπρέλας είναι μία γρήγορη και αξιόπιστη λύση.

Η Suzuki λοιπόν το κάνει περίπου σαν την Honda και τοποθετεί εμπρός ελαστικό με σαμπρέλα κρατώντας την ζάντα tubeless πίσω. Το περίπου είναι το πραγματικό ερώτημα τώρα. Γιατί να μην βάλει σαμπρέλα και πίσω; Η απάντηση βρίσκεται στο κόστος. Πίσω κρατά τον τροχό ίδιο μειώνοντας το κόστος ενώ στο χρήμα κρύβεται και η απάντηση για την επιλογή του εμπρός τροχού. Μία tubeless ζάντα σε διάσταση ’21 ιντσών έχει αρκετά μεγαλύτερο κόστος. Η εμπειρία της δοκιμής του Ducati DesertX στο σκληρό Mega Test, μας διδάσκει επίσης πως μόνος σου στην μέση του πουθενά θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα στην αλλαγή ελαστικών καθώς χρειάζεται κανονικό κομπρεσέρ για να καταφέρει να δημιουργήσει πίεση που θα σφραγίσει το ελαστικό στη ζάντα.

Μπορεί η Suzuki να βάσισε την επιλογή της ξεκάθαρα στην φθηνότερη λύση, αλλά υπάρχει και πρακτικό όφελος όταν η έκδοση DE χρησιμοποιείται σε χωμάτινες διαδρομές. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις όμως και ιδιαίτερα εκείνες που δεν κινείσαι στο όριο ταχύτητας αλλά πιο πάνω, η ύπαρξη σαμπρέλας θέτει περιορισμούς.

Σε κάθε περίπτωση η νέα έκδοση του V-Strom δεν αναμένεται να φτάσει στα καταστήματα πριν από τον Νοέμβριο, με το συγκεκριμένο που υπήρχε στην INTERMOT να είναι το πρώτο που έχει φτάσει στην Ευρώπη αυτή την στιγμή, μόλις τέσσερις ημέρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης!

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες