SWM Varez 400 και 125 2020-EICMA: Με ονομασία προέλευσης [video]

Στόχος η κατηγορίες διπλωμάτων Α1 και Α2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2019

Με όνομα-τοπωνύμιο, που ηχητικά ακούγεται σαν Varese, δηλαδή της περιοχής του πρώην εργοστασίου της Husqvarna που πλέον ανήκει στην αναγεννημένη SWM, η ιταλο-ασιατική εταιρεία ισχυροποιεί την παρουσία της στις κατηγορίες Α1 και Α2.

Τα Varez 125 και 400 είναι δύο μοντέρνας σχεδίασης μοτοσυκλέτες δρόμου με μονοκύλινδρους τετράχρονους κινητήρες, ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα – σήμα κατατεθέν σχεδόν όλων των ιταλικών σπορ μοτοσυκλετών τις τελευταίες δεκαετίες, έστω κι αν το συγκεκριμένο κατασκευάζεται στο Βιετνάμ – και full size εξωτερικές διαστάσεις. Αυτό φαίνεται κι από το ύψος της σέλας στα 820mm που είναι αντίστοιχο των μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλετών δρόμου.

Καβαλήσαμε πάνω στις σέλες τους και η εργονομία καθώς και το οπτικό μέγεθος έμοιαζε ίδιο και απαράλλακτο στις δύο εκδόσεις. Η εργονομία της θέσης οδήγησης ξενίζει λίγο, καθώς τοποθετεί το σώμα λίγο πιο μπροστά απ’ ό,τι περιμένεις να κάνει μια sport-naked μοτοσυκλέτα.

Δείτε στο τέλος το πλούσιο φωτογραφικό υλικό και το video της παρουσίασης

Από τον κόσμο των πολλών κυβικών έρχεται και το γιγαντιαίου μεγέθους ψαλίδι, που δείχνει έτοιμο να αντιμετωπίσει ιπποδυνάμεις 200 ίππων και βάλε! Φυσικά δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει δυσκολία με τα άλογα του τετράχρονου 125, ούτε και με του δυνατότερου 400 (δεν ανακοινώνονται ακριβείς ιπποδυνάμεις).

Εντύπωση πάντως προκαλεί πως ο κινητήρας του 125 είναι προδιαγραφών Euro 4, ενώ του 400 είναι απόλυτα συμβατός με τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro 5. Το ρεζερβουάρ το κατασκευάζει η Acerbis που πέρα από την aftermarket αγορά, δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως προμηθευτείς πλαστικών κυρίως εξαρτημάτων για πολλές εταιρείες κατασκευής μοτοσυκλετών, τόσο ευρωπαίων όσο και ιαπώνων. Πέρα από τον κινητήρα, διαφορές ανάμεσα στις δύο εκδόσεις συναντάμε στις αναρτήσεις και στα φρένα.

Το 125 έχει Upside Down πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις) διαμέτρου 41mm, ενώ το 400 έχει Upside Down πιρούνι (με ρυθμίσεις) διαμέτρου 43mm. Πίσω έχουν και τα δύο μονό αμορτισέρ, όμως στο 125 ρυθμίζεται μόνο η προφόρτιση ελατηρίου, ενώ στο 400 έχει προστεθεί και η ρύθμιση της απόσβεσης επαναφοράς. Τα φρένα του 125 αποτελούνται από έναν μεγάλο δίσκο διαμέτρου 300mm εμπρός και 220mm πίσω. Είναι συνδυασμένα χωρίς ABS καθώς η νομοθεσία της Ε.Ε. δεν επιβάλει ABS για δίκυκλα έως τα 125 κυβικά. Αντιθέτως το 400 έχει ABS όπως ορίζει η νομοθεσία για αυτή την κατηγορία κυβισμού και μεγαλύτερο δίσκο εμπρός διαμέτρου 320mm με δαγκάνα της Brembo.

Τόσο το 125 όσο και το 400 φοράνε ελαστικά της Michelin (Pilot Power), έχοντας ακριβώς την ίδια διάσταση για τον εμπρός τροχό (110/70-17) όμως πίσω το 125 έχει ελαστικό 140/70-17, ενώ στο 400 είναι φαρδύτερο κατά 10mm και φοράει 150/60-17. Η SWM κατάφερε να διατηρήσει το συνολικό βάρος χαμηλά, σταματώντας τον δείκτη της ζυγαριάς στα 136 κιλά για το 125 και στα 144 κιλά για το 400. Το μικρό βάρος είναι σημαντικό για κάθε μοτοσυκλέτα, όμως ειδικά σε αυτή την κατηγορία που απευθύνεται σε αναβάτες με δίπλωμα Α1 και Α2 γίνεται υψίστης σημασίας, αφού είναι βασικότατος παράγοντας της ευελιξίας και της ευκολίας χειρισμών.

Ετικέτες

Royal Enfield Himalayan 750: Από πρωτότυπα σε scrap

Σειρά πρωτότυπων μοτοσυκλετών Himalayan 750 στην ανακύκλωση
Himalayan 750
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2026

Η εικόνα αρκετών σχεδόν καινούργιων Royal Enfield Himalayan 750 σε χώρο απόσυρσης στη Βρετανία προκάλεσε ερωτήματα, όμως η παρουσία τους εκεί φαίνεται να συνδέεται με τη συνήθη διαδικασία καταστροφής πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση της εξέλιξής τους.

Οι φωτογραφίες δείχνουν αρκετές μοτοσυκλέτες εξέλιξης Himalayan 750 να βρίσκονται σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης και απόσυρσης στη Βρετανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μοτοσυκλέτες είχαν μεταφερθεί εκεί από το Bruntingthorpe, ενώ το συγκεκριμένο πρωινό φέρεται να έφτασαν μερικές ακόμη μοτοσυκλέτες της Royal Enfield. Φαίνεται ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτες προπαραγωγής ή δοκιμών χωρίς πολλά χιλιόμετρα.

Η τοποθεσία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο Bruntingthorpe του Leicestershire βρίσκεται το Βρετανικό Τεχνολογικό Κέντρο της Royal Enfield. Το κέντρο αυτό συνεργάζεται με τις εγκαταστάσεις εξέλιξης της εταιρείας στην Ινδία και συμμετέχει στην ανάπτυξη και στις δοκιμές νέων μοντέλων.

Το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες φαίνονται πλήρως λειτουργικές προκάλεσε ερωτηματικά σχετικά με το γιατί δεν πωλούνται ή δεν αξιοποιούνται τα εξαρτήματά τους. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, ο υπεύθυνος της εγκατάστασης φέρεται να ανέφερε ότι δεν επιτρέπεται η αφαίρεση ή πώληση ούτε ενός εξαρτήματος από τις συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το συμβόλαιο καταστροφής τους.

Η πρακτική αυτή δεν είναι ασυνήθιστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας και των αυτοκινήτων. Τα πρωτότυπα εξέλιξης μπορεί να χρησιμοποιούν εξαρτήματα που δεν έχουν εγκριθεί για παραγωγή, διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές ή λύσεις που δεν υπάρχουν στις τελικές μοτοσυκλέτες. Παράλληλα, μπορεί να έχουν υποστεί εστιασμένα σημαντικές καταπονήσεις κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ανεξάρτητα από τις χιλιομετρικές ενδείξεις.

Έτσι, όταν ολοκληρωθεί ο ρόλος τους στην εξέλιξη ενός μοντέλου, οι κατασκευαστές συχνά προχωρούν στην καταστροφή τους ώστε να μην επιστρέψουν στην αγορά ως μεταχειρισμένα οχήματα ή να διαρρεύσουν εξαρτήματα και τεχνικές λύσεις που δεν προορίζονται για παραγωγή.

Himalayan 750

Η παρουσία των Himalayan 750 προς ανακύκλωση δεν αποτελεί ούτε εξαίρεση ούτε ασφαλώς κάτι ανησυχητικό για το νέο μοντέλο. Αντίθετα, είναι πιθανό να σημαίνει ότι συγκεκριμένα πρωτότυπα ολοκλήρωσαν τον κύκλο δοκιμών τους και πλέον δεν χρειάζονται στο πρόγραμμα εξέλιξης.

Η Himalayan 750 αναμένεται να τοποθετηθεί πάνω από την Himalayan 450 και να αποτελέσει τη νέα κορυφαία adventure touring μοτοσυκλέτα της Royal Enfield. Οι μέχρι τώρα κατασκοπευτικές φωτογραφίες έχουν αποκαλύψει μεγαλύτερο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, μεγάλο ρεζερβουάρ, ψηλή ζελατίνα και εργονομία προσανατολισμένη στην περιπέτεια.

Στα πρωτότυπα έχουν επίσης εμφανιστεί ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, πίσω μονό αμορτισέρ και δύο εμπρός δίσκοι, ενώ η Royal Enfield φαίνεται να εξετάζει διαφορετικούς συνδυασμούς τροχών και ελαστικών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.

Ο νέος κινητήρας αναμένεται να έχει κυβισμό περίπου 750 κυβικών εκατοστών και συνιστά εξέλιξη της υπάρχουσας πλατφόρμας 648 κυβικών της Royal Enfield. Παράλληλα, ο μεγαλύτερος δικύλινδρος κινητήρας αναμένεται να χρησιμοποιηθεί και ως βάση για άλλα μελλοντικά μοντέλα της εταιρείας, όπως το Continental GT που έχουμε ήδη δει.

Η καταστροφή πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών αποτελεί καθιερωμένη πρακτική και άλλων κατασκευαστών, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, στο συγκεκριμένο scrapyard έχουν καταλήξει στο παρελθόν και μοτοσυκλέτες εξέλιξης της Triumph.

Για τους φίλους της Royal Enfield πάντως, η εικόνα πολλών Himalayan 750 προς απόσυρση, πριν ακόμη φτάσει το μοντέλο στην παραγωγή, μπορεί να μοιάζει περίεργη. Οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες μπορεί να φαίνονται σχεδόν καινούργιες, όμως στην πραγματικότητα αποτέλεσαν εργαλεία εξέλιξης και, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, οδηγούνται πλέον στην οριστική καταστροφή.