Ultraviolette F77: Ηλεκτρική με εντυπωσιακές επιδόσεις και χαμηλό κόστος!

Βάζει τα γυαλιά στους μεγάλους κατασκευαστές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/12/2019

Η μόδα των τελευταίων ετών, που θα γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής, θέλει όλο και περισσότερες εταιρείες να στρέφονται στην ηλεκτροκίνηση σε μια προσπάθεια να προσφέρουν ένα πιο “πράσινο” μέλλον. Το αν τελικά η δημιουργία και χρήση ηλεκτρικών μοτοσυκλετών είναι λιγότερο επιβλαβής στο περιβάλλον συγκριτικά με μια συμβατική μοτοσυκλέτα είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο έχουμε διεξοδικά αναλύσει και περιμένουμε στο μέλλον να αλλάξει, αν θέλουν να συνεχίσουν να στηρίζονται στην πράσινη επιχειρηματολογία. Εδώ τώρα το ζήτημα είναι άλλο, καθώς μία νέα εταιρεία με γερές πλάτες, προχωρά στην διάθεση μίας μοτοσυκλέτας με εξαιρετικές επιδόσεις και χαμηλό κόστος απόκτησης!

Το μόνο σίγουρο είναι πως τα ποσά που επενδύουν διάφορες εταιρείες για την έρευνα και ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας είναι τεράστια, με αποτέλεσμα να έχουν αντίκτυπο στους τελικούς καταναλωτές. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά από την εξωτική Vector της Arc που η τιμή της αγγίζει εξαψήφιο αριθμό, μέχρι και την συγκριτικά πιο οικονομική LiveWire της Harley. Προς το παρόν, ελάχιστες εταιρείες έχουν καταφέρει να ρίξουν το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και να το συνδυάσουν παράλληλα με αξιοπρεπείς επιδόσεις και αυτονομία.

Η ινδική Ultraviolette έρχεται τώρα για να αλλάξει πλήρως το κατεστημένο, καθώς έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ηλεκτρική που συνδυάζει αυτά τα στοιχεία και θα βάλει πολλούς στην “πρίζα” να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο της απόκτησής της. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η εταιρεία που κρύβεται πίσω απ’ την Ultraviolette, η οποία δεν είναι άλλη απ’ τον ινδικό κολοσσό TVS. Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η TVS συνεργάζεται με την BMW για τη δημιουργία των G310GS/R, καθώς και στον ερχομό πιθανότατα μιας supersport μοτοσυκλέτας που θα προκύπτει απ’ την ίδια πλατφόρμα, το G310RR.

Η Ultraviolette έχοντας την υποστήριξη της TVS κατάφερε να δημιουργήσει την F77 μια street μοτοσυκλέτα με πολύ επιθετική εμφάνιση που χαρακτηρίζεται από τις "πρησμένες" επιφάνεις και τις αιχμηρές σχεδιαστικές γραμμές. Διατίθεται σε τρεις εκδόσεις Lightning, Shadow και Laser που διαφέρουν μονάχα χρωματικά και πέρα από τα μπόλια πλαστικά, η “μυώδης” εμφάνιση ενισχύεται από ένα αλουμινένιο ψαλίδι, το μέγεθος του οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο της ονομαστικής ιπποδύναμης, αλλά σε αρμονία με την θηριώδη ροπή. Έχει μπόλικη δύναμη να τιθασεύσει.

Ο περιφερειακός εξοπλισμός συνεχίζει να εντυπωσιάζει με το εξεζητημένω ακτίνων στους τροχούς, την ακτινικά τοποθετημένη δαγκάνα, το ρυθμιζόμενο αμορτισέρ και το ανεστραμμένο πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις).

Σε εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και η TFT οθόνη 5 ιντσών με σύστημα συνδεσιμότητας με Smartphone, η οποία αν και ακούγεται αρκετά εντυπωσιακή δείχνει λιγότερο ποιοτική – τουλάχιστον απ’ τη φωτογραφία.

 

Τα πιο ενδιαφέρον στοιχεία όμως, εντοπίζονται στα χαρακτηριστικά της F77. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό με αλουμινένιο λαιμό. Ο κινητήρας εντυπωσιάζει με τα 44 κιλά ροπής που στέλνει στον πίσω τροχό, ενώ η ιπποδύναμη μπορεί να μην εξιτάρει τόσο αλλά φτάνει τα 33,5 άλογα. Το βάρος είναι αρκετά περιορισμένο στα 158 κιλά, με αποτέλεσμα η F77 να μπορεί να επιταχύνει στα 60km/h μέσα σε μόλις 2,9” και στα 100km/h σε 7,5”, ενώ η τελική της ταχύτητα περιορίζεται στα 147km/h – αν ο κινητήρας συνδυαζόταν με ένα κιβώτιο ταχυτήτων σίγουρα η τελική της θα ήταν μεγαλύτερη. Με αυτές τις επιδόσεις έχει τα φόντα να ανταγωνιστεί σε επιταχύνσεις ακόμη και superbike, τουλάχιστον για όσο έχει φόρτιση, και σε υπόλοιπη λειτουργία και μέση ταχύτητα ταξιδιού, μικρότερου κυβισμού μοτοσυκλέτες όπως ας πούμε το 310 της BMW, με το οποίο συνδέεται συγγενικά, εξαιτίας της TVS...

Για την "τροφοδοσία" του κινητήρα χρησιμοποιούνται τρεις αποσπώμενες μπαταρίες ιόντων-λιθίου με συνολική χωρητικότητα 4.2kWh και η εταιρεία υπόσχεται μέγιστη αυτονομία που αγγίζει τα 150 χιλιόμετρα, ενώ δεν πέφτει κάτω απ’ τα 130.

Η πλήρης φόρτιση με τις μπαταρίες πάνω στη μοτοσυκλέτα διαρκεί πέντε ώρες, ενώ όταν τοποθετηθούν στο ειδικό φορητό φορτιστή, μπορούν να φορτίσουν πλήρως μέσα σε ενενήντα λεπτά.

Ο εξοπλισμός ολοκληρώνεται με τους LED προβολείς και DRL, το δικάναλο ABS, την όπισθεν, τη θύρα USB και τρία riding modes Eco, Sport και…Insane! Όμως το πιο…τρελό και εδώ βρίσκεται και ο λόγος που την κοιτάμε, είναι η τιμή της F77 που στην Ινδία περιορίζεται στις 4.111 ευρώ! 

Αν ποτέ ξεκινήσει κάποια επέλαση η Ultraviolette στις ευρωπαϊκές αγορές και καταφέρει να περιορίσει ακόμη περισσότερο την τιμή, προμηθευόμενη μεγαλύτερο όγκο μπαταριών με χαμηλότερο κόστος, τότε θα προσελκύσει πολλούς περισσότερους από το κοινό που έχουν τώρα οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

Το ζήτημα βέβαια, το πιο σοβαρό, είναι η F77 να καταφέρνει αντίστοιχα καλή επιβράδυνση με αυτή την επιτάχυνση που μπορεί να προσφέρει, και δεν χρειάζεται μόνο ένα καλό σετ φρένων για να το πετύχει. Αναρτήσεις και πλαίσιο πρέπει να είναι πάνω από τον μέσο όρο για να οδηγείται με ασφάλεια. Κι αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο στοίχημα όλων των νέων εταιριών με ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, από την στιγμή που τα δεδομένα εξέλιξης που διαθέτουν είναι φτωχά. Η TVS από την άλλη, ανέλαβε να προσφέρει ακριβώς αυτή την προστιθέμενη αξία, και για το καλό της F77, μακάρι να το έχει καταφέρει. Προς το παρόν η Ultraviolette με τη δημιουργία της F77 μπαίνει απέναντι στις υπόλοιπες εταιρείες, που -είτε παράγουν αποκλειστικά ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες είτε όχι- προσφέρουν τα ηλεκτρικά μοντέλα τους σε πολύ υψηλές τιμές, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες