Το “αγωνιστικό” Honda GB 500 που οραματίστηκε η XTR

Από κουκλί σε… άγριο κουκλί
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/1/2021

Προς το τέλος των 80ies έως και τις αρχές των 90ies, τα ιαπωνικά εργοστάσια είχαν πάθει υστερία με τα neo-retro και τις… τσοπεριές! Οι σχεδιαστές προσπαθούσαν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και ως αποτέλεσμα είδαμε πανέμορφες μοτοσυκλέτες. Μία από αυτές ήταν και τα μονοκύλινδρα Honda GB 400/500 Clubman που είχαν ως πηγή έμπνευσης τον αγώνα του Isle Of Man και συνολικά την βρετανική κουλτούρα των μονοκύλινδρων café-racer.

Άλλωστε και τα γράμματα GB ταυτίζονται με τα αρχικά Great Britain. Ο αερόψυκτος κινητήρας έμοιαζε πολύ με τους μονοκύλινδρους των XL-R 600/XR 600/Dominator 650, αλλά όπως πάντα, οι μηχανικοί της Honda είχαν βάλει το χεράκι τους σε κάθε σημείο του ώστε να ταιριάζει απόλυτα με τον street χαρακτήρα των GB 400/500 ενώ είχε μανιβέλα και μίζα. Ανέβαζε περισσότερες στροφές, είχε μεγαλύτερο ψυγείο λαδιού και πιο μακριές σχέσεις ταχυτήτων. Πέρα από τη γυμνή έκδοση, για ένα διάστημα υπήρχε και μια έκδοση με σταθερό φαίρινγκ.  

Στις μέρες μας έχουν αποκτήσει συλλεκτική αξία και αν βρεις ένα GB 500 σε άριστη κατάσταση θα το χρυσοπληρώσεις. Αν είναι σε μέτρια ή κακή κατάσταση, τότε θα σου κοστίσει ακόμα περισσότερο, διότι δεν υπάρχουν σε άμεση διάθεση τα εξειδικευμένα εξαρτήματα που έχει πάνω του και η εύρεση γνήσιων ανταλλακτικών δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, άρα ούτε και φτηνή. Υπό αυτό το πρίσμα, το δημιούργημα της XTR δεν αποτελεί βεβήλωση του υπέροχου GB 500, αλλά μια προσπάθεια να παραμείνει στη ενεργό δράση.

Η κεντρική ιδέα ήταν να φτιάξουν ένα GB 500 σαν εκείνο που θα έφτιαχνε το HRC στην υποθετική περίπτωση που ήθελε να τρέξει σε αγώνες. Ο κινητήρας τώρα έχει 600 κυβικά, χρησιμοποιώντας ένα μεγαλύτερης διαμέτρου έμβολο της Wiseco και τον στρόφαλο του XL600R. Ο εκκεντροφόρος έχει διαφορετικού σχήματος “αμύγδαλα” και το αριστερό καπάκι του κινητήρα είναι μαγνησίου από XR 600.

Η μίζα μαζί με τα γρανάζια της έχει καταργηθεί για να γλιτώσουν βάρος, όπως και η μπαταρία είναι τύπου Li-po και ζυγίζει μερικά γραμμάρια. Το ατσάλινο περιμετρικό πλαίσιο έχει φυσικά πολλές αλλαγές, όχι όμως ως προς τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του. Βέβαια οι αλλαγές στο ψαλίδι, το πιρούνι και τα πίσω αμορτισέρ, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τα συνολικά γεωμετρικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας.

Τα φρένα είναι της Brembo, όμως μαζί με το πιρούνι προέρχονται από ένα Aprilia RS 125 και δυστυχώς γράφουν “Aprilia” πάνω τους… “Βεβήλωση” για τους φανατικούς οπαδούς της Honda είναι και το ρεζερβουάρ, που προέρχεται από Yamaha TZ 125. Στον κόσμο του Restomod βέβαια, όλα αυτά είναι… ψιλά γράμματα.

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi