Amarok P1: Από τον Καναδά

Από το

Μαύρο Σκύλο

24/5/2011

Η Amarok P1 είναι η πρώτη αγωνιστική ηλεκτροκίνητη μοτοσυκλέτα που φτιάχνεται στον Καναδά. H Amarok είναι μια εταιρεία που έχει ιδρύσει ο βραβευμένος σχεδιαστής Michael Uhlarik -έχει σχεδιάσει το Yamaha MT-03 αλλά και μοντέλα από τη σειρά των TZR- με αντικείμενο τις συμβουλές και την εξέλιξη σχεδίων για το κλάδο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Η αγωνιστική μοτοσυκλέτα που παρουσίασαν πρόκειται να λάβει μέρος σε αγώνα του πρωταθλήματος TTXGP το καλοκαίρι. Η κατασκευή της είναι ριζοσπαστική και διαφορετική από όσα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών, ηλεκτρικών ή όχι. H βασική έμπνευση που είχαν όταν άρχισαν να την σκέφτονται στο τέλος του 2009, έρχεται από την αεροναυπηγική και έτσι άρχισαν να θέλουν το πλαίσιο, τις μπαταρίες και το φαίρινγκ σε μια ενιαία δομή. Με λίγα μέσα και δίχως μεγάλους προϋπολογισμούς η Amarok εξέλιξε και παρουσίασε την μοτοσυκλέτα της, η οποία πράγματι είναι διαφορετική. Δεν έχει πλαίσιο -με τη συμβατική έννοια- αφού ένα αλουμινένιο “κουτί” είναι ταυτόχρονα το φαίρινγκ, κουβαλάει τις μπαταρίες και πάνω του βιδώνεται το αρθρωτό μπροστινό σύστημα. Η P1 ζυγίζει 147 κιλά ενώ η P2 που θέλουν να παρουσιάσουν το τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς έχει ως στόχο τα 125 κιλά. Οι μπαταρίες που βρίσκονται μέσα στο αλουμινένιο monocoque είναι λιθίου και αποθηκεύουν ενέργεια 7,5KwH. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί δυο κινητήρες της -επίσης καναδικής- Agni και συγκεκριμένα τον τύπο 95R. Πρόκειται για κινητήρα που λειτουργεί με συνεχές ρεύμα και αποδίδει ισχύ 22 ίππων, ενώ με αυξημένη τάση μπορεί να δώσει 40 αλλά για πέντε δευτερόλεπτα μόνο. Με την συνολική απόδοση των δυο κινητήρων να φθάνει στους 45 ίππους -και στιγμιαία όμως τους 80- η πρωτότυπη αυτή ηλεκτροκίνητη απέχει ακόμη πολύ από τα όρια του σχεδιασμού της που προσδιορίζονται σε σχέση ισχύος/βάρους αντίστοιχη των κατηργημένων πλέον δίχρονων GP250. Μπορεί να έχει δρόμο μπροστά της - οι μοτοσυκλέτες με τους κινητήρες βενζίνης των 250 κυβικών απέδιδαν εκατό ίππους και ζύγιζαν εκατό κιλά - αλλά και σε αυτήν ακόμη την πρώτη της μορφή φέρνει φρέσκιες ιδέες για το πώς μπορούν να φτιάχνονται οι μελλοντικές μοτοσυκλέτες. Απλές και ελαφριές χωρίς πολύπλοκες μεθόδους και υλικά, αλλά και εύκολες στη συντήρηση και την επισκευή. Άλλωστε αυτές είναι και οι αρετές γενικότερα των κατασκευών στον Καναδά με τη μεγάλη έκταση και τις αντίξοες συνθήκες.

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες