Benelli 2022: Ετοιμάζει και V2 On-Off για την μεσαία κατηγορία

Στα χνάρια του V-Stom
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2021

Η QJ-Benelli είναι από τις ελάχιστες κινέζικες εταιρείες που έως τώρα χρησιμοποιούσε δικής της σχεδίασης και κατασκευής μονοκύλινδρους, δικύλινδρους εν σειρά και τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες.

Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πως ακολουθεί το παράδειγμα της πλειοψηφίας των συμπατριωτών της και ετοιμάζει μια νέα On-Off με V2 κινητήρα, ο οποίος στα δικά μας μάτια μοιάζει πολύ με τον V2 της Suzuki που συναντάμε στα V-Strom 650 και SV 650. Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες αν η QJ-Benelli έχει αγοράσει τα δικαιώματα κατασκευής του κινητήρα από την Suzuki ή αν απλώς ο κινητήρας τους είναι “εμπνευσμένος” από τον κινητήρα της Ιαπωνικής εταιρείας. Ούτε φυσικά είναι σαφές αν θα έχει 650 ή περισσότερα κυβικά.

Και τα δύο σενάρια μπορεί να είναι αληθινά διότι πολύ κατασκευαστές πουλάνε στις κινέζικες εταιρείες τα σχέδια των κινητήρων που σκοπεύουν ή ήδη έχουν αποσύρει από την παραγωγή. Όχι πως οι Κινέζοι έχουν πρόβλημα να αντιγράψουν το οτιδήποτε, αλλά πλέον δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη να το κάνουν, αφού η αγορά έτοιμης τεχνολογίας έχει γίνει πολύ φτηνή και διαθέσιμη σε όλους.

Η ύπαρξη “ψεύτικων” ψυκτρών είναι η μόνη ορατή διαφορά από τον κινητήρα της Suzuki και η ύπαρξή τους πιθανόν στοχεύει στη δημιουργία και κάποιου cruiser μοντέλου.  

Το πλαίσιο είναι ένα κλασσικής σχεδίασης χωροδικτύωμα και μοιάζει με του τελευταίου SV 650 (στα V-Strom και στα πρώτα SV 650 είναι αλουμινένια).

 

Αισθητικά η μοτοσυκλέτα είναι πιο κοντά στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και απουσιάζουν οι σχεδιαστικές υπερβολές. Στα σχέδια η εργονομία της θέσης οδήγησης φαίνεται ίδια φιλοσοφίας με του TRX 502, δηλαδή έχει πολύ μικρό ύψος σέλας και υπερβολικά ψηλά το τιμόνι. Συνολικά η μοτοσυκλέτα δείχνει ογκώδης και με “τουριστικό” χαρακτήρα, κάτι που ενισχύεται από το μεγάλο πλάτος της δίπατης σέλας, το μεγάλου μεγέθους ρεζερβουάρ και φυσικά το πλατύ φαίρινγκ.

Σε επίπεδο εξοπλισμού, έχουμε μηχανισμό που ρυθμίζει το ύψος της ζελατίνας, χούφτες με ενισχυτική μεταλλική μπάρα εξωτερικά, χοντρό upside-down πιρούνι με ακτινικές δαγκάνες, ζάντες με ελαστικά tubeless (19” εμπρός και 17” πίσω), ενσωματωμένες βάσεις για πλαϊνές βαλίτσες, σχάρα και φυσικά οθόνη TFT για τα όργανα.

Στα σχέδια δεν υπάρχουν κάγκελα, ούτε κεντρικό/πλάγιο σταντ, αλλά είναι βέβαιο πως η μοτοσυκλέτα παραγωγής θα τα έχει.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες